| |||||||
| |||||||
| Państwo | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Prefektura | |||||||
| Wyspa | |||||||
| Region | |||||||
| Burmistrz |
Mamoru Tsuchino | ||||||
| Powierzchnia |
2 177 km² | ||||||
| Populacja (2007) |
| ||||||
| • liczba ludności |
94 928 | ||||||
| • gęstość |
43,6 os./km² | ||||||
| Symbole japońskie | |||||||
| Drzewo |
cis japoński (Taxus cuspidata) | ||||||
| Kwiat |
azalia żyłkowana (Rododendron reticulatum) | ||||||
Położenie na mapie prefektury Gifu | |||||||
Położenie na mapie Japonii | |||||||
| Strona internetowa | |||||||
Takayama (jap. 高山市 Takayama-shi) – miasto w prefekturze Gifu na wyspie Honsiu (Honshū) w Japonii. Aby odróżnić je od innych miejsc o nazwie Takayama, miasto jest również powszechnie nazywane Hida-Takayama (jap. 飛騨高山).
Miasto jest położone w górzystym regionie Hida, w prefekturze Gifu.
Takayama zyskała na znaczeniu jako źródło wysokiej jakości drewna i wysoko wykwalifikowanych stolarzy w czasach feudalnych. Ze względu na te ważne zasoby miasto zostało poddane bezpośredniej kontroli sioguna i cieszyło się sporym dobrobytem, biorąc pod uwagę jego odległe, górskie położenie.
Hida Folk Village (Hida no Sato) to skansen, utworzony w 1971 roku, prezentujący ponad 30 tradycyjnych domów z regionu Hida, zbudowanych w okresie Edo (1603–1868) i przeniesionych z ich pierwotnych lokalizacji. Jest dawny dom sołtysa (sonchō), chaty drwali, magazyny i szereg gospodarstw typu gasshō-zukuri, których nazwy pochodzą od stromych dachów krytych strzechą, przypominających dłonie złączone do modlitwy (gasshō). Wszystkie eksponowane budynki są starannie zachowane i otwarte dla zwiedzających. Posiadają unikalną drewnianą architekturę oraz eksponują narzędzia i przybory używane w przeszłości w życiu codziennym.
W pobliżu wioski znajduje centrum lokalnego rzemiosła, gdzie w prowadzonych warsztatach można praktycznie zapoznać się z wytwarzaniem popularnych lalek sarubobo (popularna lokalna lalka-amulet), kubków ceramicznych lub szklanych dzwonków wiatrowych (fūrin).
Stare Miasto jest dobrze zachowane z wieloma budynkami i całymi ulicami domów z okresu Edo (1603–1868), kiedy miasto kwitło jako bogate miasto kupieckie. Kilka domów jest otwartych dla zwiedzających, co pozwala na zapoznanie się ówczesnymi wnętrzami, artykułami gospodarstwa domowego oraz lokalną sztuką i rzemiosłem. Można też zobaczyć stare wytwórnie sake, jednej z lokalnych specjalności. Poznaje się je po wiszących u wejścia sugitama, kulach wykonanych z gałązek kryptomerii japońskiej (sugi, Cryptomeria japonica).
Ze względu na cenne zasoby drewna, region Hida wokół Takayamy został w 1692 roku poddany bezpośredniej kontroli siogunatu Tokugawa. Takayama Jin’ya służyła jako lokalny urząd kierowany przez urzędników wysłanych z Edo (dzisiejsze Tokio).
Kompleks budynków był oficjalnie używany do 1969 roku i jest obecnie otwarty dla publiczności jako muzeum. Obejmuje różne dobrze utrzymane pokoje z tatami, które kiedyś służyły jako biura, sale konferencyjne, pokoje gościnne i mieszkalne. Obok głównego budynku stoi duży magazyn zbudowany w 1600 roku. Znany jako największy tradycyjny magazyn ryżu w Japonii, obecnie muzeum.
Uważa się, że pierwsze festiwale w Takayamie miały miejsce na przełomie XVI i XVII wieku. Wspólna nazwa Takayama Matsuri (Takayama Festival) obejmuje dwa festiwale:
To jeden z trzech najpiękniejszych festiwali w Japonii. Pozostałe dwa to: Gion Matsuri w Kioto i Chichibu Yomatsuri (Chichibu Night Festival).
Miasto leży w północnej części prefektury Gifu. Sąsiaduje z miastami: