Talkboy – niewielkich rozmiarów, przenośny dyktafon kasetowy produkowany przez firmę Tiger Electronics na początku lat 90. Urządzenie było skierowane głównie dla dzieci i młodzieży.
Pierwotnie Talkboy miał być jedynie rekwizytem wykorzystanym w filmie Kevin sam w Nowym Jorku i nieprzeznaczonym do sprzedaży detalicznej. Jednak w 1993 roku, pod wpływem kampanii pisania masowych listów przez młodych fanów, postanowiono wyprodukować jego rynkową wersję. Sprzedaż urządzenia napędzał głównie sukces filmu oraz jego wydanie na kasetach VHS.
Charakterystyka
Urządzenie składało się z ręcznej nagrywarki kaset, wysuwanego mikrofonu oraz paska, który ułatwiał transport. Funkcje kontrolne nie różniły się prawie niczym, od tych, które posiadały inne tego typu sprzęty (odtwarzanie, zatrzymanie, szybkie przewijanie w przód i w tył oraz nagrywanie). Wyjątkiem była możliwość odtwarzania nagrania ze zmienną prędkością, co pozwalało użytkownikom manipulować np. głosem. Standardowy Talkboy spowalniał nagranie o 76% i przyspieszał o 130%, jednak różnica w tonacji nie była szczególnie duża.
Na rynku pojawiło się też kilka innych wersji urządzenia:
Deluxe Talkboy – praktycznie identyczny model co oryginał, z tą różnicą, że wejście jack do słuchawek znajdowało się z przodu. Prawdopodobnie zmieniono je dla wygody, gdyż w pierwszym modelu wejście znajdowało się bliżej pokrętła głośności i mikrofonu, przez co słuchawki czasem przeszkadzały w ich obsłudze. Dodatkowo do tej wersji dołączana była kaseta magnetofonowa, która jedną stronę miała czystą, a na drugiej znajdowały się różne dźwięki z filmu Kevin sam w Nowym Jorku.
Różowy „Talkgirl” – przeznaczony dla dziewczyn.
Talkboy FX Plus – zwykły długopis z wbudowaną nagrywarką i sześcioma przyciskami do obsługi dźwięku.
Talkgirl FX Plus – różowa wersja FX Plusa dla dziewczyn.
Talkboy Jr. – kieszonkowy model, w którym dźwięk był nagrywany na pamięci wewnętrznej.
