The 7th Guest

Artykuł ten został zgłoszony do umieszczenia na stronie głównej w rubryce „Czy wiesz”.
Pomóż nam go sprawdzić: oceń zgłoszoną nominację.

The 7th Guest – gra logiczna z elementami przygodowymi, opracowana przez Trilobyte(inne języki) i wydana przez Virgin Games w 1993 roku na komputery z systemem DOS. Osadzona w nawiedzonej posiadłości, łączy rozwiązywanie zagadek z sekwencjami filmowymi z udziałem aktorów. Ukazała się na płytach CD-ROM.

Fabuła i rozgrywka

Akcja toczy się w opuszczonej rezydencji Henry’ego Staufa, wytwórcy zabawek, do którego przybyło niegdyś sześcioro gości. Gracz odkrywa ich losy i tożsamość tytułowego siódmego gościa, oglądając sceny z przeszłości domu. Otoczenie przedstawiono z perspektywy pierwszej osoby. Poruszanie się polega na wybieraniu ustalonych punktów, między którymi odtwarzane są wcześniej wyrenderowane animacje przejścia.

Podstawą rozgrywki są zagadki rozmieszczone w pomieszczeniach posiadłości. Obejmują one m.in. zadania przestrzenne, słowne i szachowe. Ich rozwiązywanie pozwala poznawać dalsze fragmenty opowieści. W bibliotece znajduje się księga podpowiedzi, która może również rozwiązać zadanie za gracza.

Powstanie i technologia

Pomysł gry powstał, gdy Graeme Devine i Rob Landeros pracowali w Virgin. Według relacji Landerosa przytoczonej przez Tylera Wilde’a w „PC Gamer” chcieli wykorzystać CD-ROM do stworzenia rozbudowanej produkcji rozrywkowej. Martin Alper z Virgin zaakceptował projekt i zgodził się finansować prace prowadzone przez odrębne studio. Landeros określił późniejszą opowieść o natychmiastowym „zwolnieniu” obu autorów jako przesadzoną.

Założone przez nich w Oregonie Trilobyte rozpoczęło działalność w 1991 roku. Scenariusz opracował Matthew Costello. Wnętrza modelowano i renderowano w programie 3D Studio, a nagrania aktorów, wykonane na jednolitym tle, łączono z komputerową scenografią. Muzykę skomponował George Sanger. Pierwotna gra zajmowała dwie płyty CD-ROM.

Wydania

Pierwsza wersja dla DOS ukazała się w 1993 roku. Według katalogu MobyGames wydanie na CD-i pochodzi również z 1993 roku, na Macintosha z 1994, a na Windows z 1997. W 1995 roku ukazała się kontynuacja, The 11th Hour(inne języki).

W 2019 roku wydano The 7th Guest: 25th Anniversary Edition, odświeżoną edycję ze zmienionym sterowaniem, skalowaniem grafiki i możliwością pomijania scen. MojoTouch wyjaśniało, że jej oprogramowanie oparto na kodzie ScummVM. Późniejsze udostępnianie oryginału na nowych systemach obejmowało także uruchamianie przez ScummVM; nie wszystkie takie wydania były natywnymi portami.

Odbiór i znaczenie

Chuck Miller w „Computer Gaming World” chwalił grafikę, muzykę i atmosferę gry, a większość zagadek uznał za satysfakcjonujące. Jednocześnie opisał problemy zgodności sprzętowej, w tym z kartami dźwiękowymi, które utrudniały mu rozgrywkę. Krytykował powtarzające się wypowiedzi i brak możliwości pomijania animacji przemieszczania się. Jego ocena była warunkowa: walory prezentacji i zagadek doceniał pod warunkiem poprawnego działania programu.

W retrospektywie z 2020 roku Jimmy Maher krytykował powolne tempo, nierówną trudność zagadek i aktorstwo. Zarazem podkreślał znaczenie gry dla upowszechniania CD-ROM w komputerowej rozrywce. Według jego opracowania do końca 1996 roku sprzedano ponad dwa miliony egzemplarzy. Fraser Brown również wskazywał The 7th Guest, obok Myst, jako grę, która pomogła spopularyzować ten nośnik.

Późniejsze opracowania

19 października 2023 roku Vertigo Games wydało The 7th Guest VR, remake przeznaczony dla PlayStation VR2, Meta Quest i komputerowych zestawów rzeczywistości wirtualnej. Odtworzono posiadłość i przeprojektowano zagadki, a występy nowych aktorów zarejestrowano techniką wolumetryczną, pozwalającą oglądać postacie w trzech wymiarach.

4 czerwca 2026 roku ukazało się The 7th Guest Remake na PC, PlayStation 5 i Xbox Series X i S. Jest to przystosowana do tradycyjnych ekranów wersja remake’u VR, z odmiennym sterowaniem, a nie kolejna edycja oprogramowania z 1993 roku. W komunikacie premierowym wydanie na Nintendo Switch zapowiadano na później.

Sarah Thwaites w „The Guardian” chwaliła atmosferę remake’u z 2026 roku, lecz krytykowała nieprecyzyjne sterowanie.

Przypisy