The Animals

The Animals

The Animals ok. 1964 r.
Rok założenia	1963
Rok rozwiązania	1966
Pochodzenie	Wielka Brytania
Gatunek	rock, blues rock, blues brytyjski
Aktywność	styczeń 1963- wrzesień 1966
Powiązania	Alan Price R & B Combo, Eric Burdon & The Animals, Alan Price Set, War
Byli członkowie
Eric Burdon, Alan Price, Hilton Valentine, Chas Chandler, John Steel, Mickey Gallagher, Dave Rowberry, Barry Jenkins

The Animals – brytyjski zespół rockowy, jeden z najważniejszych zespołów tzw. brytyjskiej inwazji.

Historia

Grupa powstała w 1957 z inicjatywy wokalisty i muzyka Alana Price’a. Posługiwała się nazwami: The Pagans czy The Alan Price Combo, aż do ostatecznej zmiany na The Animals w 1963. Od 1962 zespół tworzyli, poza Price’em: wokalista Eric Burdon, gitarzysta Hilton Valentine, basista Chas Chandler i perkusista John Steel. Zespół grał przede wszystkim rhythm and blues, później także rock psychodeliczny (cechy psychodeliczne – długie i powtarzane riffy gitarowe oraz wibrujące pasaże organowe – występowały jednak już we wczesnej twórczości grupy).

Formacja na początku działalności występowała m.in. w klubach „Downbeat” czy „Club a Go-Go” w Newcastle. W grudniu 1963 muzycy zagrali wspólny koncert z Sonnym Boyem Williamsonem, który wiele lat później został wydany w formie albumu koncertowego pt. the Animals and Sonny Boy Williamson, Newcastle-Upon-Tyne, December 1963 (1977). W 1964 członkowie grupy przenieśli się do Londynu, gdzie podpisali kontrakt płytowy z wytwórnią Columbia Records. W tym okresie nagrali wiele coverów, m.in. własną interpretację standardu folkowego „Dom wschodzącego Słońca” – „The House of the Rising Sun”, która zdobyła międzynarodowe uznanie. Z mniejszym powodzeniem lansowali własne piosenki. Zagrali także w kilku filmach muzycznych, m.in. Pop Gear (1965) i Go Go Big Beat! (1965). W listopadzie 1965 zespół zagrał koncert w Warszawie.

Grupa cierpiała na typowy dla rockowego świata syndrom konfliktu indywidualności, a wokalista Eric Burdon, organista Alan Price czy gitarzysta Hilton Valentine często reprezentowali różne idee muzyczne. Sytuacja taka prowadziła do ciągłego napięcia w grupie, a w konsekwencji do zmian personalnych (w 1965 odszedł Price, którego miejsce zajął Dave Rowberry, a w 1966 za Steela do składu wszedł Barry Jenkins) i ostatecznego rozpadu grupy latem 1966.

Zespół próbował reanimować Burdon, tworząc po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych w 1967 zespół Eric Burdon and the New Animals, w którym początkowo grali: Jenkins, John Weider, Tom Parker, Danny McCulloch. Formacja przetrwała prawie dwa lata i w tym czasie muzycy nagrali kilka albumów, w tym debiutancki Eric Is Here (1967), wydany wyłącznie w USA, a w Wielkiej Brytanii promowany jedynie singlem „Help Me Girl”. W 1968 wydali trzy albumy: The Twain Shall Meet, na którym umieścili m.in. przeboje „Monterey” i „Sky Pilot”, oraz Every One of Us i Love Is. W zespole często dochodziło do roszad (w 1967 za Parkera do składu wszedł Vig Briggs, a w 1968 miejsce McCullocha i Briggsa zajęli Zoot Money i Andy Summers), aż doszło do ostatecznego rozpadu zespołu w grudniu 1968. Po tym przedsięwzięciu Burdon utworzył grupę The War. Inni muzycy związani z grupą albo rozpoczęli karierę solową, albo wtopili się w rockowy pejzaż, dołączając do innych grup.

Ostatnim epizodem w działalności grupy było ponowne połączenie się w oryginalnym składzie w 1976 i nagranie albumu Before We Were So Rudely Interrupted (1977), oraz w 1983, kiedy to nagrali płyty: Ark (1983) i Rip to the Shreds (Greatest Hits Live) (1984).

W 1994 zespół został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.

Skład

• John Steel – perkusja (1963–1966, 1975–1976, 1983, od 1992)
• Mick Gallagher – instrumenty klawiszowe (1965, od 2003)
• Pete Barton – wokal, gitara basowa (od 2001)
• John E. Williamson – gitara, wokal (od 2001)
• Danny Handley – gitara, wokal (od 2003)

• Eric Burdon – wokal (1963–1968, 1975–1976, 1983)
• Hilton Valentine – gitara (1963–1966, 1975–1976, 1983, 1992–2001)
• Chas Chandler – gitara basowa, wokal (1963–1966, 1975–1976, 1983)
• Alan Price – instrumenty klawiszowe, wokal (1963–1965, 1975–1976, 1983)
• Dave Rowberry – instrumenty klawiszowe (1965–1966, 1999–2003)
• Barry Jenkins – perkusja (1966–1968)
• John Weider – gitara basowa, gitara, skrzypce (1966–1968)
• Vic Briggs – gitara, pianino (1966–1968)
• Danny McCulloch – gitara basowa (1966–1968)
• Zoot Money – instrumenty klawiszowe, gitara basowa, wokal (1968, 1983) (właściwie George Bruno Money)
• Andy Summers – gitara, gitara basowa (1968)
• Steve Grant – gitara, syntezator, wokal (1983)
• Steve Gregory – saksofon (1983)
• Nippy Noya – perkusja (1983)
• Joss Elliott – gitara basowa (1992–1994)
• George Fearson – gitara (1992–1994)
• Robert Robinson – wokal (1992–1994)
• The Dod – perkusja (1992)
• Steve Hutchinson – instrumenty klawiszowe (1992–1999)
• Martin Bland – gitara basowa (1994–1999)
• Steve Dawson – gitara (1994–1999)
• Robert Kane – wokal (1994–1999)
• Jim Rodford – gitara basowa (1999–2003)
• Tony Liddle – wokal (1999–2001)
• Eamon Cronin – wokal (2001)

Dyskografia

Przypisy