The Mirror Conspiracy

Wydania

Album The Mirror Conspiracy został wydany 2 kwietnia 2000 roku w Stanach Zjednoczonych przez Eighteenth Street Lounge Music jako podwójny LP.

To samo wydawnictwo zostało ponownie wydane 21 sierpnia tego samego roku w Wielkiej Brytanii (przez Eighteenth Street Lounge Music i 4AD), a dzień później ukazało się w Stanach Zjednoczonych jako CD.

Muzyka

Podobnie jak na debiutanckim albumie, również na The Mirror Conspiracy Garza i Hilton odwołali się do swoich ulubionych stylów i rytmów muzycznych, zaczerpniętych z muzyki brazylijskiej, jamajskiej, francuskiej i indyjskiej tworząc w efekcie miły dla ucha, wysublimowany, utrzymany w umiarkowanym tempie trip hop. Do muzyki indyjskiej i jamajskiej nawiązuje „Lebanese Blonde” z ujmującym wokalem Pam Bricker, brzmieniem sitaru Roba Myersa i jamajskiej sekcji rogów. Muzykę brazylijską reprezentują trzy piosenki: „Air Batucada”, „So Com Voce” (z wokalem Bebel Gilberto) i „Samba Tranquille”, natomiast piosenkę francuską, urozmaiconą rytmem downtempo: „Le Monde” i „Shadows of Ourselves”, zaśpiewane przez Lou Lou Ghelichkhani. Zespół wykorzystał nawet sampling Elli Fitzgerald w ambientowym „Tomorrow”.

Artyści i utwory

Na albumie wystąpiły obie wokalistki, znane z poprzedniego wydawnictwa: Pamela Bricker (zaśpiewała „Lebanese Blonde”, „Air Batucada” i utwór tytułowy) oraz Bebel Gilberto („So Com Voce”). Debiutantką była natomiast Lou Lou (lub LouLou) Ghelichkhani, urodzona w San Jose, ale wychowana w Paryżu wokalistka z francusko-irańskimi korzeniami. Związała się ona z zespołem na dłużej, śpiewając na poszczególnych albumach po francusku, angielsku i persku. Na The Mirror Conspiracy zaśpiewała dwie piosenki: „Le Monde” i „Shadows Of Ourselves” (była również ich współautorką).

Piosenka „Lebanese Blonde” (slangowa nazwa oznaczająca wysokiej jakości libański haszysz) znalazła się na ścieżce dźwiękowej Garden State z filmu Powrót do Garden State z 2004 roku. Album Garden State otrzymał w tym samym roku nagrodę Grammy w kategorii: Best Compilation Soundtrack Album For A Motion Picture, Television Or Other Visual Media. Utwór „Indra” z kolei zilustrował jedną ze scen filmu Vanilla Sky.

Lista utworów

Opinie krytyków

Oceny łączne
Publikacja	Ocena
Album of the Year	65/100
Metacritic	76/100
Recenzje
Publikacja	Ocena
AllMusic
Robert Christgau
The Guardian
laut.de
Pitchfork	7.2/10
Rolling Stone
Sputnikmusic	4.1/5

Album zyskał na ogół przychylne recenzje (na podstawie 13 recenzji krytycznych).

W opinii Zacha Hookera z magazynu Pitchfork „The Mirror Conspiracy ma wszystko, czego potrzebujesz: szpiegostwo, pościgi, ledwo skrywane oszustwa, podejrzane interesy w tajnych gabinetach, kanastę. Stonowane barwy ziemi, wyblakłe sceny tundry, jaskrawe tropikalne ozdobniki”. Sarah Pratt z Rolling Stone zauważyła, że Rob Garza i Eric Hilton w Mirror Conspiracy odsunęli samplingi na dalszy plan dając pierwszeństwo rzeczywistym instrumentom, „czerpiąc z jamajskiego reggae, psychodelii Dalekiego Wschodu, sitarów, bossa novy i egzotyki”. Recenzentka podkreśliła wkład wokalistek w brzmienie albumu.

Według recenzenta Sputnikmusic piosenka „Indra” być może charakteryzuje cały album. Korzystając z dość minimalistycznego stylu, ma ona dość rytmu, „abyś mógł przejść przez cały czas, ale gdzieś pośrodku budzisz się oszołomiony, mgliście świadomy jakiegoś mistycznego doświadczenia i niejasnego wspomnienia, że porywający głos i całkiem sporo obcych instrumentów zabrało Cię w podróż”.

„The Mirror Conspiracy jest doskonale wyprodukowany i prawie tak stylowy jak wirujące garnitury duetu na okładce” – ocenił John Bush z AllMusic.

Zdaniem Denise Benson z Exclaim! „The Mirror Conspiracy nie rozczarowuje swoim brzmieniem, które fani Thievery rozpoznają już od pierwszych dubowych, muzycznych momentów. Choć nie ma tu prawdziwych niespodzianek, czy wstrząsów brzmieniowych, wielokrotne przesłuchania zdradzają pracę producentów drążących materię, by zaoferować nowe tekstury i ozdobne dodatki”.

Według komentarza redakcyjnego dziennika The Guardian „Najwyraźniej drugi album Erica Hiltona i Roba Garzy powstał pod wpływem wielu wieczorów spędzonych na słuchaniu ścieżek dźwiękowych do filmów z lat 60. i rzadkiej muzyki z bibliotek Włoch i Wielkiej Brytanii”.

„Płyta ta nadaje się jako muzyczne tło do wszystkiego, co robisz” – stwierdził Gregory Britsch z magazynu laut.de.

Listy tygodniowe

Sprzedaż

Według Nielsen SoundScan album został sprzedany w liczbie 119 tysięcy egzemplarzy (sierpień 2002).