Thedas

Thedas – fikcyjny kontynent będący miejscem akcji serii gier fabularnych Dragon Age, stworzonej przez kanadyjskie studio BioWare i wydawanej przez Electronic Arts. Jest jedynym znanym kontynentem świata przedstawionego; zamieszkują go ludzie, elfy, krasnoludy i qunari. Na Thedas rozgrywają się wszystkie cztery główne odsłony serii oraz towarzyszące im powieści, komiksy i produkcje animowane.

Nazwa i powstanie

Nazwa „Thedas” jest skrótowcem od angielskiego The Dragon Age Setting („świat Dragon Age”). Początkowo był to roboczy skrót używany przez twórców, który z czasem stał się oficjalną nazwą kontynentu[1].

Głównym autorem świata jest David Gaider, wieloletni główny scenarzysta serii. Według jego relacji James Ohlen, główny projektant Dragon Age: Początek, oczekiwał świata w duchu twórczości Tolkiena, wzorowanego na średniowiecznej Europie, i przekazał mu książkę o historii średniowiecza jako źródło inspiracji. Ferelden miał przypominać średniowieczną Brytanię, Orlais – Francję, a Imperium Tevinter – chylące się ku upadkowi Cesarstwo Rzymskie. Gaider już na wczesnym etapie narysował prostą mapę kontynentu[2].

Tytuł Dragon Age został wybrany przez zespół w głosowaniu spośród propozycji z generatora losowych nazw. Dopiero później Gaider dodał do świata smoki oraz kalendarz z nazwanymi wiekami, tak aby bieżąca epoka mogła nosić nazwę Wieku Smoka[3].

Geografia

Thedas jest jedynym kontynentem znanego świata i dzieli się na kilkanaście państw oraz regionów; akcja głównych gier toczy się przede wszystkim w jego południowej części[1]. Pod powierzchnią kontynentu biegną Głębokie Ścieżki – sieć podziemnych dróg zbudowanych przez krasnoludy.

Państwo lub region Położenie Charakterystyka
Ferelden południowy wschód Królestwo feudalne wzorowane na średniowiecznej Anglii; stolica Denerim
Orlais południowy zachód Cesarstwo wzorowane na Francji, znane z dworskich intryg; stolica Val Royeaux, siedziba Zakonu
Imperium Tevinter północ Magokracja rządzona przez magistrów z archontem na czele; dawny hegemon kontynentu, utrzymuje niewolnictwo; stolica Minratus
Wolne Marchie wschód, na północ od Fereldenu Luźna konfederacja niezależnych miast-państw, m.in. Kirkwall
Nevarra centrum Królestwo znane z łowców smoków i kultu zmarłych
Antiva wschód Państwo kupieckie, siedziba gildii skrytobójców Antivańskich Kruków
Rivain północny wschód Półwysep o kulturze odmiennej od reszty kontynentu, tolerujący wyznawców Qun
Anderfels północny zachód Surowa kraina wyniszczona Plagami; twierdza Weisshaupt jest główną siedzibą Szarej Straży
Par Vollen i Seheron wyspy na północy Par Vollen to ojczyzna qunari w Thedas; o Seheron toczy się wieloletnia wojna qunari z Tevinterem
Orzammar pod Górami Mroźnego Grzbietu Jedno z ostatnich krasnoludzkich miast-państw

Ludy

Thedas zamieszkują cztery rozumne ludy, a o pozycji społecznej mieszkańca decydują rasa, stan i pochodzenie[1].

Osobną kategorią są mroczne pomioty – wypaczone istoty żyjące pod ziemią, główni antagoniści serii[1].

Historia i rachuba czasu

Dzieje Thedas dzieli się na stuletnie wieki liczone od założenia Zakonu; wydarzenia serii przypadają na dziewiąty z nich, Wiek Smoka[1]. Daty zapisuje się w postaci „numer wieku:rok”, np. 9:30 Smoka. Nazwa bieżącego wieku nawiązuje do powrotu smoków, uważanych wcześniej za wymarłe.

Najważniejsze wydarzenia w porządku chronologicznym:

  1. Upadek elfiego imperium Elvhenan i dominacja Imperium Tevinter nad kontynentem.
  2. Pierwsza Plaga – według nauk Zakonu tevinterscy magistrzy wdarli się do Złotego Miasta w Pustce i wrócili jako pierwsze mroczne pomioty. Plaga trwała około dwustu lat i doprowadziła do powstania Szarej Straży[1].
  3. Powstanie Andrasty, byłej niewolnicy, przeciwko Tevinterowi; po jej śmierci na stosie wyznawcy założyli Zakon[1].
  4. Kolejne trzy Plagi oraz najazd qunari, którzy z czasem utracili większość zdobytych ziem.
  5. Piąta Plaga w Fereldenie w roku 9:30 Smoka (Dragon Age: Początek).
  6. Konflikt magów z templariuszami zapoczątkowany w Kirkwall (Dragon Age II) i rozdarcie Zasłony, zwane Wyłomem (Dragon Age: Inkwizycja).
  7. Uwolnienie dwojga elfich bogów i wojna na północy kontynentu (Dragon Age: Straż Zasłony).

Religia i magia

Dominującą religią ludzi jest Zakon – monoteistyczny kult Stwórcy oparty na naukach prorokini Andrasty, spisanych w Pieśni Światła. Na jego czele stoi Boska, którą zawsze jest kobieta. Tevinter ma własny, odrębny Zakon Imperialny, łagodniejszy wobec magów[1]. Elfy dalijskie czczą własny panteon, krasnoludy – przodków, a qunari kierują się Qun.

Źródłem magii jest Pustka: równoległy wymiar zamieszkany przez duchy i demony, do którego śmiertelnicy trafiają we śnie. Od świata materialnego oddziela ją Zasłona. Magowie czerpią z Pustki moc, ale są narażeni na opętanie przez demony[1].

Na południu kontynentu magów od dziecka zamyka się w Kręgach Maginów, nadzorowanych przez templariuszy – zbrojne ramię Zakonu. Magów ukrywających się poza Kręgami nazywa się apostatami. Templariusze przyjmują lyrium, magiczny minerał o niebieskiej barwie, aby opierać się czarom; jego czerwona odmiana wypacza tych, którzy mają z nią kontakt[1].

Thedas w grach i innych mediach

Każda z czterech głównych gier serii pokazuje inną część kontynentu.

Tytuł Rok Miejsce akcji
Dragon Age: Początek 2009 Ferelden
Dragon Age II 2011 Kirkwall w Wolnych Marchiach
Dragon Age: Inkwizycja 2014 Ferelden i Orlais
Dragon Age: Straż Zasłony 2024 północ kontynentu, m.in. Tevinter, Rivain, Antiva, Nevarra i Anderfels

Świat rozwijają także powieści (m.in. Utracony tron i Powołanie Davida Gaidera), komiksy wydawnictwa Dark Horse, film anime Dragon Age: Dawn of the Seeker (2012) oraz serial animowany Dragon Age: Rozgrzeszenie (2022), którego akcja toczy się w Tevinterze. Kompendium wiedzy o kontynencie stanowi dwutomowy album Dragon Age: The World of Thedas (2013, 2015).

Przypisy

  1. Kirk Hamilton, A Beginner's Guide To All Things Dragon Age, Kotaku, 13 listopada 2014 [dostęp 2026-10-10].
  2. The man who built Thedas: Interview with David Gaider, MCV/Develop, 7 czerwca 2016 [dostęp 2026-10-10].
  3. Ryan Leston, Here's how 'Dragon Age' originally got its name, NME, 18 sierpnia 2021 [dostęp 2026-10-10].

Bibliografia