| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk teologicznych | |
| Specjalność: historia Kościoła | |
| Alma Mater | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Uniwersytet w Getyndze |
Theodor Zahn (ur. 10 października 1838 w Moers, zm. 5 marca 1933 w Erlangen) – niemiecki teolog protestancki, biblista, trzykrotnie nominowany do literackiej Nagrody Nobla.
Urodził się w Moers (koło Essen), studiował teologię na uczelniach w Bazylei, Erlangen i Berlinie, w 1871 roku został wykładowcą oraz kaznodzieją uniwersyteckim na Uniwersytecie w Getyndze. W 1877 roku otrzymał katedrę teologii w Kilonii (w Getyndze nie miał widoków na otrzymanie katedry), w 1878 w Erlangen, w 1888 w Lipsku, a w 1892 roku wrócił do Erlangen.
Był trzykrotnie nominowany do literackiej nagrody Nobla, w roku 1902, 1904 i 1908.
W 1907 roku otrzymał tytuł szlachecki, a w 1910 roku został honorowym obywatelem miasta Erlangen.
Cieszył się dużym autorytetem w dziedzinie badań nad Nowym Testamentem, na gruncie teologicznym reprezentował konserwatywny krytycyzm. Zajmował się historią kanonu Nowego Testamentu. Uważał, że w latach 170–220 Kościół w reakcji na montanizm zaczął ograniczać liczbę ksiąg świętych tylko do tych, które miały apostolskie pochodzenie. Kościół nie utworzył kanonu w reakcji na kanon Marcjona, a cztery Ewangelie i Listy Pawła uzyskały status ksiąg kanonicznych jeszcze w latach 80–110. Polemizował w tej kwestii z Harnackiem.
Jego zdaniem apostoł Jan był autorem czwartej Ewangelii, trzech Listów i Apokalipsy.