Tmesipteris parva | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Nadgromada | |
| Gromada | |
| Klasa | |
| Podklasa | |
| Rząd |
psylotowce |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
tmezypterys |
| Nazwa systematyczna | |
| Tmesipteris Bernhardi J. Bot. (Schrader) 1800(2): 131. Oct-Dec 1801 | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
T. tannensis (K. P. J. Sprengel) Bernhardi | |

Tmezypterys (Tmesipteris Bernh.) – rodzaj roślin z rodziny psylotowatych (Psilotaceae). Obejmuje ok. 15 gatunków, przy czym jeszcze w XXI wieku wciąż odkrywane i opisywane są kolejne. Rośliny te rosną w południowo-wschodniej Azji (od Filipin i Indonezji), poprzez Nową Gwineę, po Australię, Nową Zelandię i inne wyspy Oceanu Spokojnego (np. Nową Kaledonię i Polinezję Francuską). Są to rośliny epifityczne (często rosną na paprociach drzewiastych), rzadziej naziemne. Są obligatoryjnie zależne od mykoryzy.
Po zapłodnieniu komórki jajowej, w wyniku pierwszego jej podziału powstaje komórka dolna i górna. Z tej pierwszej rozwija się stopa zarodka zagłębiona w tkankach gametofitu – jej wydłużone komórki pobierają z niego substancje odżywcze. Z górnej komórki rozwija się początkowo kulistawy i niezróżnicowany zarodek, pozostający pod osłoną tkanek gametofitu. Zarodek, rosnąc i wydłużając się, w końcu rozrywa te tkanki, po czym dzieli się dychotomicznie na podziemne kłącze i pęd nadziemny. Rozwój młodych sporofitów odbywa się przez długi czas w oparciu o zasoby przedrośla.
W przeciwieństwie do siostrzanych psylotów nie wytwarzają rozmnóżek.
Jeden z dwóch rodzajów z rodziny psylotowatych (Psilotaceae) z rzędu psylotowców (Psilotales). Obejmuje kilkanaście gatunków.