|
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C11H12N4O2 | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
268,70 g/mol | ||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||

Todralazyna – organiczny związek chemiczny, pochodna hydrazynoftalazyny o najmniejszej toksyczności. Oryginalny, polski lek hipotensyjny zsyntetyzowany przez Stanisława Binieckiego w 1958 roku, natomiast wprowadzony do lecznictwa w 1964 roku. Mechanizm działania hipotensyjnego todralazyny, podobnie jak innych pochodnych hydrazynoftalazyny, jest głównie obwodowy. Obecnie lek stracił na znaczeniu, wyparty przez inne, nowocześniejsze leki. Stosowana w postaci chlorowodorku.
Należy zachować ostrożność u chorych z uszkodzeniem czynności wątroby lub nerek.
Todralazyna nasila działanie hipotensyjne innych leków hipotensyjnych. Korzystnie współdziała w skojarzeniu z diuretykami tiazydowymi i β-adrenolitykami. Zwiększa działanie depresyjne etanolu i działanie nasenne barbituranów.
Kategoria C. Nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią.
Zazwyczaj 20–40 mg 3 razy na dobę p.o. w skojarzeniu z diuretykiem tiazydowym albo beta-adrenolitykiem.
Poza Polską lek jest znany jeszcze w Japonii, gdzie produkowany był pod różnymi nazwami handlowymi, m.in. Apendor, Apirachol, Atapren.