| Data i miejsce urodzenia |
8 marca 1974 |
|---|---|
| profesor nauk medycznych | |
| Specjalność: choroby wewnętrzne, farmakologia kliniczna, kardiologia | |
| Alma Mater |
Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum |
| Doktorat |
2000 – medycyna |
| Habilitacja |
2004 – medycyna |
| Profesura |
2009 |
| Zatrudnienie | |
|
Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum | |
Tomasz Jan Guzik (ur. 8 marca 1974 w Krakowie) – polski lekarz, profesor nauk medycznych.
W 1998 ukończył studia medyczne w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, w 2000 obronił pracę doktorską pt. Kolonizacja przez Staphylococcus aureus w atopowym zapaleniu skóry, napisaną pod kierunkiem Juliusza Pryjmy. W 2004 habilitował się na podstawie oceny dorobku naukowego i pracy Badania produkcji anionu ponadtlenkowego oraz dysfunkcji śródbłonka w naczyniach krwionośnych u chorych z miażdżycą. W 2005 uzyskał specjalizację w zakresie chorób wewnętrznych, w 2010 – z alergologii. W 2009 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych. Jest kierownikiem Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Medycyny Wsi CM UJ oraz ordynatorem I Oddziału Chorób Wewnętrznych i Alergologii w Szpitalu Specjalistycznym im. J. Dietla w Krakowie. Był prezesem Polskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą (od 2010) oraz Towarzystwa Internistów Polskich (2012–2016). Od 2018 roku pełni funkcję redaktora naczelnego czasopisma „Cardiovascular Research”, wydawanego przez Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne (ang. European Society of Cardiology – ESC).
Na dorobek naukowy T. Guzika składa się szereg opracowań oryginalnych, publikowanych m.in. w czasopismach takich jak „Journal of Experimental Medicine”, „Circulation”, „European Heart Journal”, „Journal of the American College of Cardiology”, „Hypertension” oraz „Circulation Research”.
W 2010 otrzymał Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej za badania dotyczące roli limfocytów T w powstawaniu nadciśnienia tętniczego krwi, związanego z dysfunkcją śródbłonka naczyniowego, oraz Nagrodę Polskiej Akademii Umiejętności im. Tadeusza Browicza „za oryginalne i nowatorskie badania nad mechanizmami stresu oksydacyjnego w naczyniach krwionośnych w chorobie niedokrwiennej serca”.
W 2025 został członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk.