| Państwo | |
|---|---|
| Rodzaj |
torpeda ciężka |
| Platforma przenoszenia | |
| Przeznaczenie | |
| Historia | |
| Lata używania |
53-65: od 1965 |
| Dane techniczne | |
| Długość |
7,2 m |
| Średnica |
533 mm |
| Masa |
2100 kg |
| Napęd |
53-65 i 53-65M: turbina napędzana nadtlenkiem wodoru min. 85% i naftą |
| Zasięg |
przy 40 węzłach: |
| Naprowadzanie |
na ślad torowy |
| Masa głowicy |
300 kg |
Torpeda 53-65 – radziecka torpeda ciężka przeznaczona do zwalczania jednostek nawodnych wyposażona w układ samonaprowadzania na cel jego śladem torowym. Z uwagi na zastosowany utleniacz w postaci stężonego 85–98% nadtlenku wodoru (j. ang. high-test peroxide – HTP), jedna z najniebezpieczniejszych w przechowywaniu i użyciu torped na świecie. Po wywołanej przez HTP katastrofie brytyjskiego HMS „Sidon” (P259) w 1955 roku, torpedy z HTP zaprzestano użytkować w państwach NATO. Używane są w Rosji, stały się przyczyną katastrofy „Kurska” (wybuchła 65-76, torpeda zbliżona do 53-65).
W torpedy 53-65 uzbrojony jest między innymi okręt podwodny ORP „Orzeł” projektu 877E – polski okręt używa torped w wersji 53-65KE (eksportowa), w której niebezpieczny, wysokostężony nadtlenek wodoru został zastąpiony mniej niebezpiecznym tlenem. Polska kupiła ich 21.