Torpedowce typu Munin

Torpedowce typu Munin
Ilustracja
Siostrzane torpedowce „Munin” i „Gere” w Karlskronie około 1900 roku
Kraj budowy

 Szwecja

Użytkownicy

 Svenska marinen

Stocznia

Finnboda Varv(inne języki), Sztokholm

Wejście do służby

1887

Wycofanie

1923

Zbudowane okręty

3

Okręty w służbie

0

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

normalna: 55 ton
pełna: 66 ton

Długość

34,8 metra

Szerokość

3,8 metra

Zanurzenie

2,03 metra

Napęd

1 maszyna parowa o mocy 620 KM
1 kocioł, 1 śruba

Prędkość

18,5 węzła

Załoga

12

Uzbrojenie

1 działko kal. 25 mm
2 wt kal. 381 mm

Torpedowce typu Munin – szwedzkie torpedowce z lat 80. XIX wieku. W latach 1886–1887 w stoczni Finnboda Varv(inne języki) w Sztokholmie zbudowano trzy okręty tego typu. Torpedowce weszły w skład Svenska marinen w 1887 roku. W 1915 roku wszystkie okręty zostały przeklasyfikowane na patrolowce, a z listy floty zostały skreślone w 1923 roku.

Projekt i budowa

Torpedowce 1. klasy(inne języki) typu Munin zbudowane zostały w krajowej stoczni Finnboda Varv(inne języki) w Sztokholmie. Nieznana jest data położenia stępek jednostek, a ich wodowanie odbyło się w 1887 roku.

Torpedowce typu Munin
Okręt Stocznia Położenie stępki Wodowanie Wejście do służby Los
„Munin” (V17) Finnboda ? 1887 1887 wycofane w 1923
„Freke” (V16)
„Gere” (V18)

Dane taktyczno–techniczne

Okręty były torpedowcami o długości całkowitej 34,8 metra, szerokości całkowitej 3,8 metra i zanurzeniu 2,03 metra. Wyporność normalna wynosiła 55 ton, a pełna 66 ton. Okręty napędzane były przez jedną pionową maszynę parową o mocy 620 KM, do której parę dostarczał jeden kocioł. Maksymalna prędkość napędzanych jedną śrubą jednostek wynosiła 18,5 węzła. Zapas zabieranego węgla wynosił 15 ton.

Uzbrojenie artyleryjskie jednostek składało się z pojedynczego działka kalibru 25 mm K/60 M84 L/57. Okręty wyposażone były w dwie dziobowe wyrzutnie torped kalibru 381 mm.

Załoga pojedynczego okrętu składała się z 12 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba

Wszystkie torpedowce typu Munin („Munin”, „Freke” i „Gere”) zostały wcielone do służby w Svenska marinen w 1887 roku. W 1906 roku okręty zostały przeklasyfikowane na torpedowce 2. klasy(inne języki). W 1915 roku jednostki zostały po raz kolejny przeklasyfikowane, tym razem na patrolowce, w związku z czym zdemontowano z nich wyrzutnie torpedowe. Okręty utraciły wówczas nazwy i pływały pod oznaczeniami Vedettbåt n:r 16–18. Jednostki zostały wycofane ze służby w 1923 roku.

Uwagi

  1. ↑ Brassey 1894 ↓, s. 353 podaje, że torpedowce typu Munin zostały zwodowane w 1886 roku, a Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 357 podają, że w latach 1886–1887.
  2. ↑ Brassey 1894 ↓, s. 353 podaje, że wyporność okrętów wynosiła 60 ton.
  3. ↑ Brassey 1894 ↓, s. 353 podaje, że moc siłowni wynosiła 600 KM.
  4. ↑ Brassey 1894 ↓, s. 353 podaje, że prędkość maksymalna wynosiła 18 węzłów.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Gogin 2024 ↓.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Gardiner, Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 363.
  3. 1 2 Brassey 1894 ↓, s. 353.
  4. 1 2 Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 358.
  5. 1 2 Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 357.

Bibliografia