Ten artykuł wymaga modyfikacji na podstawie najświeższych informacji.
Niektóre treści są na pewno lub najprawdopodobniej nieaktualne. Artykuł należy zweryfikować, wskazując w przypisach źródła informacji. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Toto Adaruns Tammuz Temile urodził się w Nigerii. W 1990 roku wraz z matką przeprowadził się do Izraela. Jego ojciec, Clement Temile, grał w tutejszej drużynie - Beitaru Netanya. Kiedy klub zbankrutował i przestał wypłacać pensje piłkarzom, jego rodzice wrócili do ojczyzny, zostawiając chłopca pod opieką kolegów z klubu ojca. Nie wrócili już po niego.
Następnie został adoptowany przez Orit Tamuz, od której przejął hebrajskie nazwisko. W młodym wieku rozpoczął treningi piłkarskie, podążając śladami ojca. Szkolił się w juniorskim zespole Hapoelu Petach Tikwa. Debiut w seniorskiej piłce nożnej zanotował w sezonie 2005/2006, występując w meczu przeciwko FC Aszdod, w którym zdobył dwie bramki, zwracając na siebie uwagę izraelskich mediów i środowiska piłkarskiego.
Obywatelstwo Izraela
Mimo że większość życia spędził w Izraelu, przez wiele lat posiadał status nielegalnego imigranta i nie mógł ubiegać się o obywatelstwo tego kraju. Jego legalny pobyt był niemożliwy do czasu, gdy ówczesna minister spraw wewnętrznych Ruhama Avraham przyznała mu wizę, gwarantującą tymczasowe prawo pobytu na okres trzech lat.
Po złożeniu petycji do FIFA, w której wskazano, że nie posiada on innego obywatelstwa, Tammuz uzyskał zgodę na występy w reprezentacjach narodowych Izraela, pod warunkiem otrzymania izraelskiego paszportu. Po ukończeniu 18. roku życia otrzymał pełne obywatelstwo Izraela. Sam zawodnik od dzieciństwa deklarował izraelską tożsamość narodową oraz chęć reprezentowania wyłącznie Izraela na arenie międzynarodowej.
Kariera klubowa
Tammuz podpisał kontrakt z Ronenem Katzavem, który został jego nowym agentem. Mimo pojawiających się doniesień medialnych dotyczących możliwego transferu do innych klubów, deklarował chęć pozostania w Beitarze Jerozolima, z którym ostatecznie podpisał kontrakt. Przed dołączeniem do obozów treningowych zespołu musiał uzyskać wizy do Holandii i Rumunii; po otrzymaniu izraelskiego paszportu problemy formalne zostały rozwiązane.
W 2010 roku został zawodnikiem Hapoelu Tel Awiw. W sezonach 2010/2011 oraz 2011/2012 zdobył z tym klubem Puchar Izraela. W lipcu 2013 roku przeszedł do Urału Jekaterynburg, gdzie występował do lutego 2014 roku, po czym podpisał kontrakt z Petrolulem Ploeszti. Z rumuńskim klubem występował w rozgrywkach Ligi Europy UEFA.
Wiosną 2016 roku, po rozwiązaniu kontraktu z Petrolulem, pozostawał bez klubu. Latem tego samego roku dołączył do Hunan Billows, występującego w niższej klasie rozgrywkowej w Chinach, gdzie grał przez pół roku. W styczniu 2017 roku powrócił do Hapoelu Tel Awiw.
W lipcu 2017 roku został wytransferowany z Hapoelu Tel Awiw w następstwie incydentu pozasportowego, który miał miejsce w klubowej szatni i zakończył się jego zatrzymaniem przez policję. Następnie ponownie podpisał kontrakt z Petrolulem Ploeszti, jednak w styczniu 2019 roku umowa została rozwiązana. Od tego czasu pozostawał bez klubu. Karierę zakończył w 2019 roku.
Kariera reprezentacyjna
Reprezentował Izrael w kategoriach U-18, U-19 i U-21, a następnie w pierwszej reprezentacji. Zdobył bramkę w swoim debiucie w reprezentacji Izraela przeciwko Andorze rozgrywanym 6 września2006 w ramach eliminacji Mistrzostw Europy 2008. W 10 meczach (dwa towarzyskie, pozostałe w eliminacjach ME) zdobył dwie bramki, obie strzelił reprezentacji Andory. Po 2017 r. przestał być powoływany.
