Trichocera

Trichocera
Meigen, 1803
Okres istnienia: kreda wczesna–dziś PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N Q 143.1/0 143.1/0
T. annulata
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	muchówki
Podrząd	muchówki długoczułkie
Rodzina	pozmrokowate
Podrodzina	Trichocerinae
Plemię	Trichocerini
Rodzaj	Trichocera
Typ nomenklatoryczny
Tipula hiemalis DeGeer, 1776
Synonimy
Oligotrichocera Dahl 1971 Kawasemyia Aleksander 1952 Palaeopetaurista Séguy, 1940 Trichocerodes Brethés, 1925 Atractocera Meigen, 1803 Trichocera Meigen, 1803 Melusina Meigen, 1800 Petaurista Meigen, 1800

Trichocera – rodzaj owadów z rzędu muchówek i rodziny pozmrokowatych.

Czułki tych muchówek mają początkowe człony biczyka grubsze u samic niż u samców. Aparat gębowy zakończony jest dużymi, poduszeczkowatymi labellami, które są podwinięte ku górze tak, że zasłaniają wierzchołek wargi górnej i podgębia. Tułów ma niekompletny szew poprzeczny. Skrzydła są dłuższe od ciała, zaopatrzone w wyraźny płatek analny. Ich użyłkowanie charakteryzują: żyłka subkostalna w około 70% tak długa jak skrzydło i zakończona w okolicy żyłki r-r, rozwidlenie sektora radialnego wyraźnie za połową długości skrzydła, mała komórka dyskoidalna, krótka druga żyłka analna o ostatnim odcinku zakrzywionym ku brzegowi skrzydła. Odnóża mają pierwszy człon stopy od półtora do dwóch razy dłuższny niż człon następny. Przednia para odnóży po jednej, a pozostałe po dwie ostrogi na goleniach. Samce mają sternit i tergit dziewiątego segmentu odwłoka zespolone w pierścień, z którego sternalnej części odchodzą dwa zęby. Pomiędzy bazystylami znajduje się wyniesiony mostek. Narząd kopulacyjny samca odznacza się osłonką edeagusa zamkniętą od strony grzbietowej, otwartą od brzusznej i obejmującą parzyste paramery oraz bazalne i boczne apodemy. Samicę cechuje krótkie, owalne wcięcie pośrodku ósmego sternitu. Pokładełko może mieć długość mniejszą do trzykrotnie większej niż segment genitalny. Ponadto samicę charakteryzuje miskowata, mniej lub bardziej rozwidlona apodema płytki genitalnej.

Rodzaj ten wprowadzony został w 1803 roku przez Johanna Wilhelma Meigena, który jego gatunkiem typowym wyznaczył Tipula hiemalis. W zapisie kopalnym znany jest od wczesnej kredy. Współczesne gatunki mają zasięg borealno-górski.

Dotychczas opisano około 130 gatunków z tego rodzaju:

Przypisy