Jako antagonista hormonów kory nadnerczy lek ten może być stosowany w leczeniu chorób, w których przyczyną jest nadmiar tych hormonów. Pierwotnie był zarejestrowany jako lek na chorobę Cushinga, jednak w 1994 został wycofany. Obecnie u ludzi może być wykorzystywany w leczeniu raka piersi po menopauzie, hamując wczesne stadia produkcji hormonów płciowych. Trilostan okazał się w niektórych przypadkach skuteczny, jest jednak nieselektywny w stosunku do enzymów kluczowych w rozwoju nowotworu i z tego powodu poszukiwane są inne, bardziej skuteczne inhibitory.
Trilostan okazał się skuteczny i bezpieczny w leczeniu różnych odmian choroby Cushinga u psów, podawany w dawkach co 12 godzin lub częściej.
↑James L.J.L.ThomasJames L.J.L., Kevin M.K.M.BucholtzKevin M.K.M., BalintB.KacsohBalintB., Selective inhibition of human 3β-hydroxysteroid dehydrogenase type 1 as a potential treatment for breast cancer, „The Journal of Steroid Biochemistry and Molecular Biology”, 125 (1-2), 2011, s. 57–65, DOI:10.1016/j.jsbmb.2010.08.003, PMID:20736065, PMCID:PMC2999670(ang.).
↑JulieJ.LemetayerJulieJ., ShaunaS.BloisShaunaS., Update on the use of trilostane in dogs, „The Canadian Veterinary Journal”, 59 (4), 2018, s. 397–407, PMID:29606727, PMCID:PMC5855282(ang.).