Tringa

Tringa
Linnaeus, 1758
Ilustracja
Brodziec śniady (T. erythropus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

siewkowe

Podrząd

bekasowce

Parworząd

Scolopacida

Nadrodzina

Scolopacoidea

Rodzina

bekasowate

Podrodzina

brodźce

Plemię

Tringini

Rodzaj

Tringa

Typ nomenklatoryczny

Tringa ocrophus Linnaeus, 1758

Gatunki

13 gatunków – zobacz opis w tekście

Tringa – rodzaj ptaków z podrodziny brodźców (Tringinae) w obrębie rodziny bekasowatych (Scolopacidae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Ameryce Północnej.

Morfologia

Długość ciała 18–41 cm, rozpiętość skrzydeł 54–74 cm; masa ciała 31–375 g.

Systematyka

Etymologia

  • Tringa: średniowiecznołac. tringa nazwa nadana samotnikowi przez Ulissesa Aldrovandiego w 1599 roku, od gr. τρυγγας trungas „wielkości drozda, białozady brodzący ptak, machający ogonem”, wspomniany przez Arystotelesa, dalej nie zidentyfikowany, ale przez późniejszych autorów identyfikowany jako bekas, pliszka lub pluszcz.
  • Totanus: epitet gatunkowy Scolopax totanus Linnaeus, 1758; wł. nazwa Tótano dla krwawodzióba (por. hindi nazwa Tantanna dla kwokacza). Gatunek typowy: Scolopax totanus Linnaeus, 1758.
  • Ochropus: epitet gatunkowy Tringa ochropus Linnaeus, 1758; gr. ωχρος ōkhros „jasnożółty”; πους pous, ποδος podos „noga”. Nomen nudum.
  • Glottis: epitet gatunkowy Scolopax glottis Latham, 1787; łac. glottis, glottidis „nieznany ptak”, różnie identyfikowany, od gr. γλωττις glōttis, γλωττιδος glōttidos „wędrowny ptak nawiedzający jezioro” wspomniany przez Arystotelesa, dalej niezidentyfikowany. Gatunek typowy: Scolopax glottis Latham, 1787 (= Scolopax nebularia Gunnerus, 1767).
  • Limicula: łac. limicola „mieszkaniec błota”, od limus, limi „błoto”; -cola „mieszkaniec”, od colere „mieszkać”. Gatunek typowy: Scolopax glottis Latham, 1787 (= Scolopax nebularia Gunnerus, 1767).
  • Catoptrophorus: gr. κατοπτρον katoptron „lustro”; φορος phoros „noszący”, od φερω pherō „nosić”. Gatunek typowy: Scolopax semipalmata J.F. Gmelin, 1789.
  • Carites: etymologia niejasna, nieznane gr. słowo καριτης karitēs. Gatunek typowy: Scolopax erythropus Pallas, 1764.
  • Nea: gr. νεω neō „pływać”. Gatunek typowy: Scolopax glottis Latham, 1787 (= Scolopax nebularia Gunnerus, 1767).
  • Erythroscelus: gr. ερυθρος eruthros „czerwony”; σκελος skelos „noga”. Gatunek typowy: Scolopax erythropus Pallas, 1764.
  • Gambetta: bolońska (włoska) nazwa Gambetta dla jakiegoś rodzaju biegusa (Aldrovandi, 1599), od łac. gamba „noga”, prawdopodobnie od gr. καμπη kampē „pochylać się”. Gatunek typowy: Scolopax totanus Linnaeus, 1758; młodszy homonim Gambetta Koch, 1816 (Scolopacidae).
  • Helodromas: gr. ἑλος helos „bagno”; δρομας dromas „bieganie”, od τρεχω trekhō „biegać”. Gatunek typowy: Tringa ochropus Linnaeus, 1758.
  • Hodites: gr. ὁδιτης hoditēs „podróżnik”, od ὁδος hodos „podróż, droga”. Gatunek typowy: Scolopax semipalmata J.F. Gmelin, 1789.
  • Iliornis (Ilyornis): gr. ιλυς ilus, ιλυος iluos „błoto, szlam”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”. Gatunek typowy: Totanus stagnatilis Bechstein, 1803.
  • Rhyacophilus: gr. ῥυαξ rhuax, ῥυακος rhuakos „strumień, wezbrany potok”, od ῥεω rheō „płynąć”; φιλος philos „miłośnik”. Gatunek typowy: Tringa glareola Linnaeus, 1758.
  • Heteroscelus: gr. ἑτεροσκελης heteroskelēs „z nierównymi nogami”, od ἑτερος heteros „różny”; σκελος skelos „noga”. Gatunek typowy: Totanus brevipes Vieillot, 1816.
  • Pseudototanus: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Totanus Bechstein, 1803. Gatunek typowy: Totanus guttifer Nordmann, 1835.
  • Heteractitis: gr. ἑτερος heteros „różny, inny, dziwny”; rodzaj Actitis Illiger, 1811 (brodziec). Gatunek typowy: Scolopax incana J.F. Gmelin, 1789.
  • Pseudoglottis: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Glottis Koch, 1816. Gatunek typowy: Totanus guttifer Nordmann, 1835.
  • Aegialodes: gr. αιγιαλωδης aigialōdēs „bywając przy brzegu”, od αιγιαλος aigialos „plaża, brzeg morza”. Nowa nazwa dla Gambetta Kaup, 1829.
  • Neoglottis: gr. νεος neos „nowy”; rodzaj Glottis Koch, 1816. Gatunek typowy: Scolopax melanoleuca J.F. Gmelin, 1789.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki: