| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Populacja (2009) |
|
| • liczba ludności |
21 |
| Nr kierunkowy |
+375 176 |
| Kod pocztowy |
222313 |
Położenie na mapie obwodu mińskiego | |
Położenie na mapie Białorusi | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r. | |
Tuczyno (biał. Тучына, ros. Тучино) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Gródek.
Tuczyno było w 1526 roku attynencją dóbr Chołchło, które Mikołaj II Radziwiłł otrzymał od Aleksandra Jagiellończyka w 1495 roku. Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie mińskim województwa mińskiego.
W czasach zaborów w gminie Horodek, w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku liczyła 63 mieszkańców i 10 domów. Należała do dóbr Pronczejkowo, własność Tyszkiewiczów.
W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wilejskim, od 1927 roku w powiecie mołodeczańskim, w gminie Gródek.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 104 osoby, 10 było wyznania rzymskokatolickiego a 94 prawosławnego. Jednocześnie 14 mieszkańców zadeklarowało polską, 89 białoruską a 1 inną przynależność narodową. Było tu 21 budynków mieszkalnych. W 1931 w 23 domach zamieszkiwały 133 osoby.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Chołchle i parafii prawosławnej w Gródku. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Rakowie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Gródku.
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR.
Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.