

Typ Mannheim – niemiecko-austriacka seria przegubowych, wysokopodłogowych wagonów wytwarzanych w latach 1969–1993 dla systemów tramwajowych i kolei miejskiej. Wagony produkowano w zakładach Düwag w Düsseldorfie i kilku innych fabrykach na podstawie zakupionej licencji.
Poczynając od prototypu zbudowanego w 1951 r., zakłady Düwag produkowały wagony tramwajowe dla sieci w Niemczech Zachodnich i innych częściach świata. Pod koniec lat 60. XX w., na wniosek miasta Mannheim, podjęto decyzję o opracowaniu koncepcji nowego typu tramwaju, który miał zastąpić kursujące po mieście przestarzałe wagony dwuosiowe. Nowy tramwaj nazwano typem Mannheim.
Układ napędowy z silnikami elektrycznymi i wózki został przejęty od konwencjonalnych przegubowych wagonów Düwag. Wprowadzono zmiany w konstrukcji nadwozia w celu poprawy komfortu pasażerów i motorniczego. Powiększono boczne okna oraz okna na czołach tramwaju. Powiększono szyby w drzwiach tramwaju. Liczba reflektorów na czole różniła się w zależności od miasta, przy czym pierwsze wagony dla Mannheimu miały dwa reflektory, podczas gdy wagony dla Wiednia, Grazu i innych miast miały tylko jeden. Tramwaje dla Mannheimu były pierwszymi zachodnioniemieckimi tramwajami wyposażonymi w klimatyzację.
Pierwsze tramwaje dostarczono do Mannheimu w 1969 roku i po udanych jazdach próbnych wprowadzono do eksploatacji 23 grudnia tego samego roku. Następnie powstały wagony dla Düsseldorfu (wersja niemiecka) i innych miast. Oprócz Düwagu tramwaje produkowano na licencji w Linke-Hoffmann i MAN. Ponadto austriackie firmy Simmering-Graz-Pauker (SGP) (wersja austriacka) i Lohner-Werke (wersja niemiecka) produkowały na licencji dla Wiednia i Grazu w Austrii dwu- i trój-członowe silnikowe wagony przegubowe oraz jednoczłonowe wagony doczepne.
Produkcja w Niemczech Zachodnich, w tym w Düwagu, zakończyła się w latach 70. XX wieku, kiedy rozpoczęto wytwarzanie nowocześniejszej serii tramwajów M/N, podczas gdy licencjonowana produkcja w Austrii trwała do 1993 r. Od tego czasu część tramwajów została zezłomowana w związku z zakupem taboru niskopodłogowego lub sprzedana za granicę. Niektóre tramwaje zmodernizowano poprzez wstawienie środkowego członu niskopodłogowego.
| Zdjęcie | Typ | Miasto | Lata produkcji | Liczba | Rozstaw wózków | Liczba osi | Szerokość | Numery taborowe | Producent | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| GT8 | Mannheim | 1969–1971 | 20 | 1000 mm | 6 | 2200 mm | 451–470 | Duewag | ||
| GT8 | Duisburg | 1971–1974 | 18 | 1435 mm | 8 | 2250 mm | 1077–1094 | Duewag | ||
| GT8S | Düsseldorf | 1973–1975 | 69 | 1435 mm | 8 | 2400 mm | 3001–3065, 3101–3104 | Duewag | ||
| GT6 | Brunszwik | 1973–1977 | 26 | 1100 mm | 6 | 2200 mm | 7351–7358, 7551–7556, 7751–7762 | Duewag / LHB | ||
| GT8 | Augsburg | 1976 | 12 | 1000 mm | 8 | 2200 mm | 801–812 | MAN | ||
| E1 | Wiedeń | 1977–1990 | 122 | 1435 mm | 6 | 2265 mm | 4001–4098, 4301–4324 | SGP / Lohner | ||
| GT8 | Graz | 1978 | 10 | 1435 mm | 8 | 2260 mm | 1–10 | SGP | ||
| E6 | Wiedeń | 1979–1990 | 48 | 1435 mm | 6 | 2305 mm | 4901–4948 | Lohner | ||
| Seria 100 | Wiedeń | 1979–1993 | 26 | 1435 mm | 8 | 2400 mm | 101–126 | SGP |
| Zdjęcie | Typ | Miasto | Lata produkcji | Liczba | Rozstaw wózków | Liczba osi | Szerokość | Numery taborowe | Producent |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Brunszwik | 1974–1977 | 12 | 1100 mm | 4 | 2200 mm | 7471–7476, 7771–7776 | Duewag / LHB | ||
| c5 | Wiedeń | 1978–1990 | 117 | 1435 mm | 4 | 2265 mm | 1401–1517 | Lohner | |
| c6 | Wiedeń | 1979–1990 | 46 | 1435 mm | 6 | 2305 mm | 1901–1946 | Lohner |