Typ Mannheim

Düwag GT8S – przedstawiciel serii wagonów typu Mannheim
Wnętrze wiedeńskiego tramwaju typu c5

Typ Mannheim – niemiecko-austriacka seria przegubowych, wysokopodłogowych wagonów wytwarzanych w latach 1969–1993 dla systemów tramwajowych i kolei miejskiej. Wagony produkowano w zakładach Düwag w Düsseldorfie i kilku innych fabrykach na podstawie zakupionej licencji.

Historia

Poczynając od prototypu zbudowanego w 1951 r., zakłady Düwag produkowały wagony tramwajowe dla sieci w Niemczech Zachodnich i innych częściach świata. Pod koniec lat 60. XX w., na wniosek miasta Mannheim, podjęto decyzję o opracowaniu koncepcji nowego typu tramwaju, który miał zastąpić kursujące po mieście przestarzałe wagony dwuosiowe. Nowy tramwaj nazwano typem Mannheim.

Konstrukcja

Układ napędowy z silnikami elektrycznymi i wózki został przejęty od konwencjonalnych przegubowych wagonów Düwag. Wprowadzono zmiany w konstrukcji nadwozia w celu poprawy komfortu pasażerów i motorniczego. Powiększono boczne okna oraz okna na czołach tramwaju. Powiększono szyby w drzwiach tramwaju. Liczba reflektorów na czole różniła się w zależności od miasta, przy czym pierwsze wagony dla Mannheimu miały dwa reflektory, podczas gdy wagony dla Wiednia, Grazu i innych miast miały tylko jeden. Tramwaje dla Mannheimu były pierwszymi zachodnioniemieckimi tramwajami wyposażonymi w klimatyzację.

Eksploatacja

Pierwsze tramwaje dostarczono do Mannheimu w 1969 roku i po udanych jazdach próbnych wprowadzono do eksploatacji 23 grudnia tego samego roku. Następnie powstały wagony dla Düsseldorfu (wersja niemiecka) i innych miast. Oprócz Düwagu tramwaje produkowano na licencji w Linke-Hoffmann i MAN. Ponadto austriackie firmy Simmering-Graz-Pauker (SGP) (wersja austriacka) i Lohner-Werke (wersja niemiecka) produkowały na licencji dla Wiednia i Grazu w Austrii dwu- i trój-członowe silnikowe wagony przegubowe oraz jednoczłonowe wagony doczepne.

Produkcja w Niemczech Zachodnich, w tym w Düwagu, zakończyła się w latach 70. XX wieku, kiedy rozpoczęto wytwarzanie nowocześniejszej serii tramwajów M/N, podczas gdy licencjonowana produkcja w Austrii trwała do 1993 r. Od tego czasu część tramwajów została zezłomowana w związku z zakupem taboru niskopodłogowego lub sprzedana za granicę. Niektóre tramwaje zmodernizowano poprzez wstawienie środkowego członu niskopodłogowego.

Przegląd

Wagony silnikowe

Zdjęcie TypMiastoLata produkcjiLiczbaRozstaw wózkówLiczba osiSzerokośćNumery taboroweProducent
GT8Mannheim1969–1971201000 mm62200 mm451–470Duewag
GT8Duisburg1971–1974181435 mm82250 mm1077–1094Duewag
GT8SDüsseldorf1973–1975691435 mm82400 mm3001–3065, 3101–3104Duewag
GT6Brunszwik1973–1977261100 mm62200 mm7351–7358, 7551–7556, 7751–7762Duewag / LHB
GT8Augsburg1976121000 mm82200 mm801–812MAN
E1Wiedeń1977–19901221435 mm62265 mm4001–4098, 4301–4324SGP / Lohner
GT8Graz1978101435 mm82260 mm1–10SGP
E6Wiedeń1979–1990481435 mm62305 mm4901–4948Lohner
Seria 100Wiedeń1979–1993261435 mm82400 mm101–126SGP

Wagony doczepne

Zdjęcie Typ Miasto Lata produkcji Liczba Rozstaw wózków Liczba osi Szerokość Numery taborowe Producent
Brunszwik 1974–1977 12 1100 mm 4 2200 mm 7471–7476, 7771–7776 Duewag / LHB
c5 Wiedeń 1978–1990 117 1435 mm 4 2265 mm 1401–1517 Lohner
c6 Wiedeń 1979–1990 46 1435 mm 6 2305 mm 1901–1946 Lohner