Type-Moon

Type-Moon (stylizowane na TYPE-MOON) – japoński producent gier komputerowych, znany ze swoich powieści wizualnych, założony przez pisarza Kinoko Nasu oraz ilustratora Takashiego Takeuchi. Znany jest również pod nazwą Notes Co., Ltd. (jap. 有限会社ノーツ Yūgen-kaisha Nōtsu) dzięki działalności wydawniczej i korporacyjnej, ponieważ to oficjalna nazwa firmy, podczas gdy Type-Moon to marka będąca hołdem dla oryginalnej grupy dōjin. Po stworzeniu powieści wizualnej Tsukihime Type-Moon połączył się z tą grupą i stworzył Fate/stay night.

Historia

Type-Moon został założony przez artystę Takashiego Takeuchi i pisarza Kinoko Nasu, których pierwszym projektem była powieść Kara no Kyoukai, która pierwotnie ukazała się w październiku 1998 r. i została przedrukowana w 2004 r. Nazwa firmy Type-Moon faktycznie pochodzi od jednego ze starszych dzieł Nasu, Notes., opublikowanego w maju 1999 r. w dōjinshi Angel Voice. W grudniu 2000 roku Type-Moon wydało powieść wizualną dla dorosłych Tsukihime na system Windows, która sprzedała się bardzo dobrze i zgromadziła szerokie grono fanów ze względu na obszerną fabułę oraz unikalny styl opowiadania autorstwa Kinoko Nasu. Tsukihime została zaadaptowana w 2003 roku jako serial anime, Shingetsutan Tsukihime, wyprodukowany przez J.C.Staff, oraz mangę opartą na anime, publikowaną od 2004 roku.

W styczniu 2001 roku Type-Moon wydało Plus-Disk, dodatek do Tsukihime, który zawierał trzy opowiadania poboczne i różne multimedia. W sierpniu 2001 r. Type-Moon wydało kontynuację Tsukihime, Kagetsu Tohya, a wkrótce, w kwietniu 2003 r., wydała Tsuki-Bako, specjalny zestaw trzech dysków, który zawierał Tsukihime, Plus-Disk i Kagetsu Tohya, a także zremiksowaną ścieżkę dźwiękową do gier i wiele innych multimediów.

W grudniu 2002 Typ-Moon we współpracy z French-Bread wydało pierwszą bijatykę, Melty Blood, grę dōjin na PC opartą na uniwersum Tsukihime. Wkrótce pojawiło się rozszerzenie, Melty Blood Re-ACT, wydane w maju 2004 r., do którego aktualizacja, Melty Blood Re-ACT Final Tuned, została wydana jako bezpłatna aktualizacja przez Internet. Został wydany również port na automaty do gier, Melty Blood: Act Cadenza w marcu 2005 roku oraz na konsolę PlayStation 2 w sierpniu 2006 roku.

Type-Moon wkrótce z grupy dōjin przeistoczyło się w organizację komercyjną, a 30 stycznia 2004 roku wydali swoją pierwszą komercyjną grę eroge na PC, Fate/stay night. Później została zaadaptowana jako serial anime, wyprodukowany przez Studio Deen, który obejmował pierwszą ścieżkę Fate i był emitowany w 24 odcinkach w Japonii od 6 stycznia 2006. Kolejana adaptacja obejmująca wydarzenia ścieżki Unlimited Blade Works produkowana była dwukrotnie: raz przez Studio Deen jako film (Fate/stay night: Unlimited Blade Works, 2010) oraz drugi raz przez Ufotable jako 25-odcinkowy serial anime (Fate/stay night: Unlimited Blade Works, 2014). Trzecia ścieżka Heaven’s Feel zaplanowana jest jako trylogia filmów o podtytułach Presage Flower (2017), Lost Butterfly (2019) i Spring Song (2020). Manga ukazywała się w okresie od 26 grudnia 2005 r. do 26 października 2012 r. w „Gekkan Shōnen Ace”. Kontynuacja gry Fate/stay night, Fate/hollow ataraxia, została wydana 28 października 2005 roku. Fate/stay night wydano również na platformie PS2 w maju 2007 roku. Prequel, Fate/Zero, został wydany jako light novel przez Gena Urobuchiego (z nitro+) pod nadzorem Kinoko Nasu, z grafiką Takashiego Takeuchi, w latach 2006–2007, a następnie jako anime produkowane przez Ufotable w latach 2011–2012.

Na Comiket 72 w 2007 roku wydali „All Around TYPE-MOON drama CD”.

W sierpniu 2019 roku Type Moon ogłosiło założenie nowej firmy o nazwie Type-Moon Studio BB, studia produkującego gry komputerowe, z byłym pracownikiem Square Enix i Atlus Kazuyą Nino, który był reżyserem serialu Trauma Center, Etrian Odyssey i Dragon Quest Builders jako szef studia. Według Nino firma planuje tworzyć gry 3D o średniej i dużej skali opracowane we współpracy z zewnętrznymi programistami, a także gry 2D o małej skali opracowane we własnym zakresie.

Wydawnictwa

Type-Moon opracował i wyprodukował:

Puste granice: Ogród grzeszników

Puste granice: Ogród grzeszników (jap. 空の境界 Kara no kyōkai), określany także jako Rakkyo (jap. らっきょ), to light novel. Pierwszych pięć rozdziałów zostało wydanych pierwotnie od października 1998 roku do marca 1999 za pośrednictwem prowadzonej przez Nasu i Takeuchi strony poświęconej dōjinom, o nazwie Takebōki (jap. 竹箒). Dwa ostatnie rozdziały zostały opublikowane podczas Comiketu w sierpniu 1999 roku. Rozdziały zostały później ponownie opublikowane przez wydawnictwo Kōdansha w dwóch tomach w 2004 i ponownie w trzech tomach w latach 2007–2008. Ufotable wyprodukował serię siedmiu filmów anime opartych na serialu w latach 2007–2009, a także wyprodukował OVA w 2011 roku. Kolejny film anime został wyprodukowany i wydany w 2013 roku. Adaptacja mangi zilustrowana przez Sphere Tenku rozpoczęła serializację we wrześniu 2010 r. w internetowym magazynie Seikaisha Saizensen.

Tsukihime

Fate/

Melty Blood

Inne prace

Nadchodzące prace

Przypisy

  1. ↑ Oficjalna strona Type-Moon o „Kara no kyōkai”. Type-Moon. [dostęp 2016-08-25]. (jap.).
  2. ↑ Type-Moon's Tsukihime Doujin Game Gets Remake. Anime News Network, 2015-07-01. [dostęp 2021-06-16]. (ang.).
  3. ↑ Type-Moon's Tsukihime Visual Novel Remake Reveals New Cast, Summer Launch on PS4, Switch in Video. Anime News Network, 2020-12-31. [dostęp 2021-06-16]. (ang.).
  4. ↑ TYPE-MOON・Aniplex・ufotable・FSNPC, 劇場版「Fate/stay night [Heaven’s Feel]」Ⅲ.spring song [online], www.fate-sn.com [dostęp 2020-01-18] (jap.).
  5. ↑ Fate/Hollow Ataraxia On PlayStation Vita Will Be Released This November [online], Siliconera, 9 maja 2014 [dostęp 2021-04-14] (ang.).
  6. ↑ Fate/strange Fake – TYPEMOON.COM [online], typemoon.com [dostęp 2020-01-18].
  7. ↑ TYPE-MOON BOOKS – TYPEMOON.COM [online], typemoon.com [dostęp 2020-01-18].
  8. ↑ Type-Moon’s The Case Files of Lord El-Melloi II Novels Get Manga [online], Anime News Network [dostęp 2020-01-18] (ang.).
  9. ↑ 4Gamer Interview with Mahoutsukai no Yoru Staff | Tsuki-kan [online], www.tsukikan.com [dostęp 2020-01-18].
  10. ↑ ガールズワーク -アニメ公式サイト- [online], www.girlswork-animation.com [dostęp 2020-01-18].

Linki zewnętrzne