| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2021) |
68 |
| Strefa numeracyjna |
15 |
| Kod pocztowy |
28-210 |
| Tablice rejestracyjne |
TSZ |
| SIMC |
0788583 |
Położenie na mapie gminy Bogoria | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego | |
Położenie na mapie powiatu staszowskiego | |
Ujazdek – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Bogoria. Ma status sołectwa.
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0788608 | Kolonia Ujazdek | kolonia |
| 0788590 | Ksawerów | przysiółek |
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Ujazdka zawarty w tabeli 1.
Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miastaNazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektuI. Gromada NIEDŹWIEDŹ
- Ujazdek
- Ksawerów
- Bartek — pole
- Góra — las
- Kamienie — pole
- Ksawerów — pole
- Mazurka — pole
- Ogrody — pole
- Pinki — pole
- Rudki — pole
W połowie XV wieku Ujazdek odnotowany został przez Jana Długosza (Długosz, L.B., I, 320; II, 342) jako wieś należąca do parafii Ujazd. Była własnością Jana z Oleśnicy herbu Dębno. Wieś maiła wówczas 4 łany kmiece, z których dziesięcinę w wysokości 4 grzywien płacono archidiakonii sandomierskiej.
Wieś leżąca w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego wchodziła w XVII wieku w skład kompleksu iwaniskiego dóbr Zbigniewa Ossolińskiego. W 1629 roku właścicielem wsi położonej w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego był Krzysztof Ossoliński.
Pod koniec XIX wieku, według „Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”, Ujazdek był wsią z folwarkiem należącą do ówczesnego powiatu opatowskiego, gminy Malkowice i parafii Kiełczyna, odległą o 20 wiorst od Opatowa. W 1827 roku wieś i folwark liczyły 10 domów i 68 mieszkańców, zaś w 1892 roku 15 domów i 75 mieszkańców. Obejmowały wówczas 310 mórg gruntów folwarcznych (w tym 164 roli i 70 lasu), 12 osad i 84 morgi włościańskie.