Logo gry | |
| Producent | |
|---|---|
| Wydawca |
Toby Fox |
| Projektant |
Toby Fox |
| Artysta |
Temmie Chang |
| Główny programista |
Toby Fox |
| Kompozytor |
Toby Fox |
| Silnik | |
| Data wydania |
Windows, macOS: |
| Gatunek | |
| Tryby gry | |
| Język |
angielski, japoński |
| Platforma |
Microsoft Windows, macOS, Linux, PlayStation 4, PlayStation Vita, Nintendo Switch, Xbox One |
| Strona internetowa | |
Undertale – komputerowa gra fabularna, wyprodukowana przez niezależnego twórcę Toby’ego Foxa. Gracz kieruje dzieckiem, które trafia do Podziemi – rozległej krainy pod powierzchnią Ziemi, odizolowanej od świata magiczną barierą. W drodze na powierzchnię bohater napotyka potwory, z których część podejmuje z nim walkę. Podczas starć gracz unika ataków przeciwników, podobnie jak w grach typu bullet hell. Może też rozwiązywać konflikty pokojowo, bez zabijania potworów. Podejmowane decyzje wpływają na przebieg fabuły, dialogi i losy postaci.
Gra ukazała się 15 września 2015 w angielskiej wersji językowej na Microsoft Windows i macOS, a następnie także na Linux. 15 sierpnia 2017 pojawiła się wersja na konsole PlayStation 4 i PlayStation Vita, natomiast 18 września 2018 wydano wersję na konsolę Nintendo Switch. 16 marca 2021 ukazała się wersja na Xbox One. Pierwotnie gra miała być wydana w połowie 2014 roku, ale premiera uległa opóźnieniu.
Toby Fox samodzielnie opracował większość elementów gry, w tym scenariusz i muzykę. Przy tworzeniu grafiki i projektów postaci współpracował z Temmie Chang oraz innymi artystami. Inspiracją dla twórcy były między innymi serii gier fabularnych Brandish, Mario & Luigi oraz Mother, serii strzelanek bullet-hell Touhou Project, oraz gry fabularnej Moon: Remix RPG Adventure.
Gra zyskała uznanie krytyków za tematykę, system walki, muzykę, oryginalność i fabułę, choć jej oprawa graficzna spotkała się z mieszanymi ocenami. Sprzedano ponad pięć milionów egzemplarzy. Otrzymała liczne nominacje do nagród, w tym w kategorii gry roku, i znalazła się w zestawieniach najlepszych gier komputerowych w historii. Od 2018 roku ukazują się kolejne rozdziały Deltarune, gry osadzonej w alternatywnym świecie. Jej płatna wersja zadebiutowała w 2025 roku, piąty rozdział wydano w czerwcu 2026 roku, a następne pozostają w produkcji.
Undertale jest komputerową grą fabularną wykorzystującą widok z lotu ptaka. Gracz steruje dzieckiem, które przemierza podziemny świat i rozwiązuje liczne łamigłówki, aby rozwijać fabułę. Podziemny świat zamieszkują potwory, z których wiele podejmuje z nim walkę. Podczas walki gracz decyduje, czy zabić potwora, uciec przed nim, czy się z nim zaprzyjaźnić. Podejmowane decyzje mają zasadniczy wpływ na fabułę oraz ogólny przebieg gry.
Gdy gracz napotyka wrogów, zarówno w ramach wydarzeń fabularnych, jak i podczas losowych spotkań, przechodzi do trybu walki. Podczas potyczek gracz steruje małym serduszkiem reprezentującym jego duszę i musi unikać ataków wrogiego potwora, podobnie jak w strzelankach typu bullet hell. Wraz z postępami w rozgrywce pojawiają się nowe elementy, takie jak kolorowe przeszkody i walki z bossami, które wymagają odmiennego sposobu sterowania sercem. Aby zaatakować przeciwnika, należy nacisnąć przycisk w odpowiednim momencie. Zabijanie wrogów zapewnia graczowi punkty EXP, które zwiększają jego poziom LOVE, oraz złoto. Gracz może użyć opcji ACT, aby sprawdzić atrybuty ataku i obrony przeciwnika, a także podjąć inne działania zależne od rodzaju przeciwnika. Jeśli gracz wykona wobec przeciwnika odpowiednie działania lub zaatakuje go do momentu znacznego obniżenia jego poziomu zdrowia, nie doprowadzając jednak do jego śmierci, może go oszczędzić i zakończyć walkę bez zabijania. Aby niektóre walki z bossami zakończyły się pokojowo, gracz musi przetrwać do momentu, aż walcząca z nim postać zakończy wypowiadanie swoich dialogów. Gra przewiduje różne warianty fabuły i zakończenia, zależne od tego, czy gracz zabija przeciwników, czy ich oszczędza. Dzięki temu możliwe jest ukończenie gry bez zabijania ani jednego przeciwnika.
Napotkane potwory różnią się osobowością. Podczas walki potwory rozmawiają z graczem, a pojawiają się wskazówki dotyczące ich emocji i zachowań. Ataki wroga zmieniają się w zależności od opcji interakcji wybranych przez gracza. Gra wykorzystuje liczne elementy metafikcyjne zarówno w rozgrywce, jak i w fabule. Podczas ponownego przechodzenia gry dialogi niektórych postaci zmieniają się w zależności od działań podjętych przez gracza podczas poprzedniej rozgrywki.
Akcja Undertale rozgrywa się w Podziemiach (ang. Underground), krainie, do której wygnano potwory po wojnie z ludźmi, stoczonej przed wydarzeniami przedstawionymi w grze. Podziemia są oddzielone od powierzchni magiczną barierą z pojedynczą szczeliną na Górze Ebott. Na początku gry ludzkie dziecko nazwane przez gracza wpada do Podziemi z Góry Ebott. Tam spotyka kwiatka o imieniu Flowey, który uczy gracza mechaniki gry i wprowadza go w błąd co do znaczenia poziomu „LV”, czyli „LOVE”, próbując go zabić. Człowiek zostaje następnie uratowany przez Toriel, przypominającą kozę istotę o opiekuńczym usposobieniu, który uczy go, jak przetrwać konflikt w Podziemiach bez zabijania. Zamierza adoptować człowieka, chcąc chronić go przed Asgorem, królem Podziemi.
Człowiek ostatecznie opuszcza Toriel w poszukiwaniu zamku Asgore’a, w którym znajduje się bariera oddzielająca Podziemia od powierzchni. Spotyka kilka potworów, takich jak Sans i Papyrus, dwóch braci-szkieletów, którzy pełnią funkcję strażników lasu Snowdin; wojowniczka Undyne; królewska naukowczyni Alphys oraz Mettaton, robot-prezenter telewizyjny stworzony przez Alphys. Bohater walczy z wieloma napotkanymi potworami, decydując, czy je zabić, oszczędzić, a nawet się z nimi zaprzyjaźnić. Podczas podróży człowiek dowiaduje się, że wiele lat temu Asriel, syn Asgore’a i Toriel, zaprzyjaźnił się z pierwszym człowiekiem, który wpadł do Podziemi. Kiedy dziecko nagle umarło, Asriel wykorzystał jego duszę, aby przejść przez barierę, zamierzając wyprowadzić ciało na powierzchnię. Ludzie mieszkający w podziemiach zaatakowali i zabili Asriela, co skłoniło Asgore’a do wypowiedzenia wojny. Do czasu wydarzeń przedstawionych w grze Asgore zgromadził sześć dusz od poległych ludzi i potrzebuje jeszcze jednej, aby zniszczyć barierę.
Zakończenie gry zależy od tego, jak gracz podejdzie do potworów podczas walk. Jeśli gracz nie zabije wszystkich potworów, gra zakończy się w wariancie „neutralnym”. Człowiek przybywa do zamku Asgore’a i jest zmuszony walczyć z nim. Sans zatrzymuje go przed konfrontacją, ujawniając, że „LOVE” i „EXP” protagonisty to akronimy kolejno od „level of violence” (pol. poziom przemocy) i „execution points” (pol. punkty egzekucji). Sans ocenia człowieka na podstawie zgromadzonych przez niego poziomów „LOVE” i „EXP”. Człowiek następnie walczy z Asgorem, ale Flowey przerywa pojedynek, zabija Asgore’a i przemienia się w potężniejszą postać, kradnąc ludzkie dusze. Z pomocą zbuntowanych dusz człowiek pokonuje Floweya i może wybrać, czy go zabić, czy oszczędzić. Człowiek opuszcza Podziemia.
Jeśli gracz nie zabije żadnych potworów przed ukończeniem „neutralnego” zakończenia, może wczytać zapisany stan gry, aby ukończyć zakończenie „prawdziwie pacyfistyczne” Okazuje się, że Flowey jest reinkarnacją Asriela, przypadkowo stworzoną w wyniku eksperymentów Alphys. Podczas walki z Asgorem, Toriel przerywa bitwę i dołączają do niej inne potwory, z którymi zaprzyjaźnił się człowiek. Flowey atakuje grupę, pochłaniając dusze wszystkich ludzi i potworów, aby przyjąć postać Asriela. Podczas walki człowiekowi udaje się połączyć z duszami swoich przyjaciół i ostatecznie pokonać Asriela. Ten powraca do swojej dziecięcej postaci, niszczy barierę i wyraża skruchę za swoje czyny, dowiadując się, że prawdziwym imieniem człowieka jest Frisk. Człowiek traci przytomność i budzi się, widząc otaczających go przyjaciół. W zakończeniu gry potwory pokojowo integrują się z ludźmi.
Trzeci wariant, określany jako zakończenie „ludobójcze”, następuje po zabiciu wszystkich potworów, z którymi można walczyć. Gracz musi wielokrotnie wywoływać losowe walki w każdym obszarze, aż nie pozostanie już ani jeden potwór. Wybór tej ścieżki wpływa na świat gry: wiele postaci ewakuuje się, aby uciec przed graczem, a te, które pozostają, mają zmodyfikowane dialogi, odzwierciedlające wpływ, jaki działania gracza mają na świat gry. Kiedy człowiek dociera do zamku Asgore’a, Sans próbuje go powstrzymać, ale mu się nie udaje i zostaje zabity. Flowey zabija Asgore’a, prosząc, by człowiek go oszczędził, ale zostaje zabity przez protagonistę. Chara, pierwsze upadłe dziecko, które zaprzyjaźniło się z Asrielem, pojawia się i wymazuje świat. Aby umożliwić dalsze powtarzanie gry, gracz musi oddać swoją duszę Charze, przywracając świat i powodując trwałą zmianę prawdziwie pacyfistycznego zakończenia.

Gra Undertale została wyprodukowana przez Toby’ego Foxa. Prace nad nią trwały 32 miesiące. Produkcję sfinansowano w ramach zbiórki społecznościowej na platformie Kickstarter. Kampania rozpoczęła się 24 czerwca 2013 roku, a jej celem było zebranie 5 tys. dolarów amerykańskich. Zbiórka zakończyła się 24 lipca 2013 roku z wynikiem 51 124 dolarów amerykańskich uzyskanych od 2398 osób. Toby Fox miał wówczas niewielkie doświadczenie w tworzeniu gier. Wcześniej wraz z trzema braćmi pracował nad komputerowymi grami fabularnymi w programie RPG Maker 2000, żadnej z nich jednak nie ukończono. Fox tworzył również modyfikacjami do gry EarthBound, w okresie nauki w szkole średniej. Przed premierą Undertale znany był jako kompozytor muzyki do internetowego komiksu Homestuck, do którego komponował muzykę od 2010 roku. Undertale był pierwszą pełnoprawną grą, do której napisał scenariusz. Nazwa gry została zainspirowana obserwacjami Foxa, który zauważył, że nazwy EarthBound i Homestuck składały się z dwóch połączonych wyrazów. Fox chciał nadać swojej grze „podobnie chwytliwą” nazwę. Inna inspiracja do nazwy Undertale pochodzi od gry Cave Story, gdzie autor zamienił słowo „story” (historia) na „tale” (opowieść), jako że oba mają takie samo znaczenie, a wyraz „Cave” (jaskinia) na „Under” (pod), ponieważ akcja gry dzieje się pod ziemią.
Jak wspominał Fox, w grudniu 2012 roku przeglądał Wikipedię, kiedy natrafił na artykuł poświęcony strukturom danych typu tablica, zagadnieniu, którego wcześniej nie znał. Po przeczytaniu tej strony zaczął zastanawiać się, jak mógłby wykorzystać tę wiedzę do stworzenia systemu tekstowego dla gry RPG. Po ukończeniu tego zadania wpadł na pomysł stworzenia systemu walki. System ten, stworzony przy użyciu środowiska do tworzenia gier GameMaker: Studio wpłynął na sposób, w jaki Fox tworzył fabułę, ponieważ oba elementy były ze sobą ściśle powiązane. Toby Fox chciał stworzyć grę RPG, która różniłaby się od tradycyjnych projektów, które często uważał za „nudne w rozgrywce”, mimo swojego zamiłowania do gier jRPG. Zamierzał stworzyć grę z „ciekawymi postaciami”, która „wykorzystuje medium jako narzędzie do opowiadania historii, zamiast całkowitego oddzielania fabuły od rozgrywki”.
Fox samodzielnie opracował grę z wyjątkiem części oprawy graficznej, ponieważ chciał zachować niezależność od współpracowników. Temmie Chang pełniła rolę głównej graficzki gry, tworząc większość sprite’ów i grafiki koncepcyjnej. Fox stwierdził, że styl graficzny gry prawdopodobnie pozostałby taki sam, gdyby miał do dyspozycji większy zespół grafików. Uznał, że „istnieje pewien psychologiczny mechanizm, zgodnie z którym odbiorcy bardziej przywiązują się do postaci narysowanych w prosty sposób niż do tych szczegółowych”, co szczególnie korzystnie wpływa na wykorzystanie wizualnych gagów w środowisku graficznym gry. Z perspektywy czasu Fox opisał Undertale jako „ogromną katamari rzeczy, które [on lubi] i które [on] połączył arbitralnie”, dodając, że część fabuły „została napisana niemal improwizacyjnie w ostatniej chwili”.
Elementy obronne systemu walki zostały zainspirowane serią gier Mario & Luigi, a także strzelankami typu bullet hell, takimi jak seria Touhou Project. Pracując nad systemem walki, Fox postawił sobie za cel stworzenie mechaniki, która osobiście sprawiałaby mu przyjemność. Chciał, aby Undertale miało system walki równie wciągający jak w grach Super Mario RPG (1996) i Mario & Luigi: Superstar Saga (2003). Fox nie chciał, aby w żadnym momencie gry konieczny był grinding, pozostawiając tę opcję graczom. Nie chciał również wprowadzać zadań typu fetch quest, ponieważ wiążą się one z powrotem do poprzednich lokacji, czego nie lubi. Fox starał się również dostosować poziom trudności tak, aby gra była przystępna i angażująca. Poprosił kilku znajomych, którzy nie mieli doświadczenia ze strzelankami typu bullet hell, o przetestowanie gry i stwierdził, że byli w stanie ją ukończyć. Uznał, że poziom trudności gry jest optymalny, zwłaszcza biorąc pod uwagę komplikacje związane z dodaniem kolejnego poziomu trudności.
System dialogowy gry został zainspirowany grą Shin Megami Tensei (1992), w szczególności mechaniką rozgrywki, dzięki której gracze mogą rozmawiać z potworami, aby uniknąć konfliktu. Fox chciał rozwinąć tę mechanikę, w której nieudane negocjacje prowadziły do walki. Jak stwierdził: „Chciałem stworzyć system, który zaspokoiłby moją potrzebę rozmowy z potworami”. W trakcie opracowywania tej mechaniki, koncepcja ukończenia gry bez zabijania żadnych przeciwników „po prostu wyewoluowała w naturalny sposób”. Jednak przez cały czas trwania prac nad grą nigdy nie rozważał usunięcia opcji walki. Zapytany o trudność rozgrywki bez zabijania, Fox odpowiedział, że jest to „sedno jednego z głównych motywów tej gry”, zachęcając graczy do samodzielnego zastanowienia się nad tym. Mimo że nie grał w samą grę, Fox zainspirował się koncepcjami z Moon: Remix RPG Adventure, w której gracz naprawiał szkody wyrządzone przez „Bohatera” i zwiększał jego „poziom miłości”, pomagając ludziom zamiast ich krzywdzić. Fox wymienił również Cave Story (2004) jako ogólną inspirację dla tej gry.
Według Toby’ego Foxa motyw uwięzienia w podziemnym świecie został zainspirowany grą komputerową Brandish. Fox czerpał również inspirację z absurdów kultury internetowej, a także serialami komediowymi, takimi jak Jaś Fasola. Inspiracją była dla niego również niepokojąca atmosfera gry EarthBound. Pragnienie Foxa, by „podważyć koncepcje, które w wielu grach są przyjmowane bez zastrzeżeń”, dodatkowo wpłynęło na rozwój Undertale. Fox zauważył, że pisanie scenariusza stało się łatwiejsze po ustaleniu głosu i nastroju postaci. Uważał również, że tworzenie świata było naturalnym procesem, ponieważ wyrażało historie osób w nim żyjących. Fox uważał, że istotne jest, aby potwory w grze „wydawały się indywidualnymi postaciami”. Jako przeciwieństwo podał serię Final Fantasy: „wszystkie potwory w grach RPG, takich jak Final Fantasy, są takie same… to nie ma żadnego sensu”.
Toriel, jedna z pierwszych postaci spotykanych w grze, powstała jako parodia bohaterów występujących w samouczkach. Fox krytykował sposób wykorzystania postaci Fi w grze The Legend of Zelda: Skyward Sword, w której odpowiedzi na zagadki były często ujawniane zbyt wcześnie. Fox uważał również, że w grach RPG na ogół brakuje silnych postaci matek; zarówno w seriach Pokémon, jak i Mother, Fox uważał, że matki są wykorzystywane jako „symbole, a nie postacie”. Dlatego Fox zamierzał, aby postać Toriel była „mamą, która, miejmy nadzieję, zachowuje się jak mama” i „szczerze troszczy się” o działania gracza. Początkowo, aby kontynuować grę, należało zabić Toriel, ale Fox zmienił to przed wydaniem wersji demonstracyjnej Undertale. Uważał, że to nie było właściwe, by jedyną drogą do kontynuowania gry było zabicie Toriel; ta decyzja skłoniła Foxa do wprowadzenia opcji oszczędzania potworów, ponieważ pomogła mu zrozumieć, „o co naprawdę chodzi w Undertale”.
Imiona Papyrusa i Sansa nawiązują do krojów pisma Papyrus i Comic Sans, a ich dialogi w grze są wyświetlane odpowiednio przy użyciu czcionek o tych samych nazwach. Obie postacie zostały wymienione w napisach końcowych gry jako inspirowane postacią J. N. Wiedle’a, autora serii komiksów internetowych Helvetica, opowiadającej o szkielecie nazwanym na cześć czcionki o tej samej nazwie. Postać Papyrusa powstała początkowo jako szkic w notatniku Foxa; pierwotnie był to złośliwy bohater o imieniu Times New Roman, noszący fedorę. Sans początkowo prowadził grę w pokera w kasynie i miał opowiadać więcej kalamburów, ale Fox uznał jednak ten pomysł za mniej zabawny, niż początkowo zakładał. Pomysł z Sansem prowadzącym kasyno został ponownie wykorzystany w wersji na Xbox One, gdzie Sans prowadzi kasyno w domu swoim i Papyrusa. Według Foxa najbardziej zapadającą w pamięć częścią tworzenia gry Undertale była scena, w której Papyrus odrzuca Frisk podczas ich randki. Pierwotnie scena ta była bardziej surowa niż w ostatecznej wersji gry; zmieniono ją jednak z powodu reakcji jednego z testerów gry – przyjaciela Foxa i fana, który uwielbiał postać Papyrusa – który rozpłakał się podczas sceny odrzucenia przez Papyrusa.
Podczas prac nad grą Fox miał trudności z opracowaniem postaci Undyne; próbował nadać jej różne akcenty i zainteresowania, a jedynym spójnym elementem pozostał fakt, że była ona pierwszym bossem, który aktywnie dążył do zabicia protagonisty. Alphys była pierwotnie przedstawiana jako mężczyzna, ale Toby’emu to się nie podobało, więc ostatecznie stała się kobietą, a do jej wyglądu dodano rzęsy. Asgore miał początkowo być postacią budzącą grozę, ale Fox zmienił jego charakter na bardziej zabawny, inspirując się swoim przyjacielem, Reidem Youngiem, założycielem firmy Fangamer.
Całą ścieżkę dźwiękową skomponował Toby Fox za pomocą FL Studio. Będąc samoukiem, większość utworów skomponował bez konieczności wprowadzania większych poprawek; jedynym utworem, który w trakcie tworzenia gry przeszedł wiele iteracji, był motyw przewodni gry, „Undertale”. Inspiracją dla ścieżki dźwiękowej była muzyka z gier RPG na konsolę Super NES, takich jak EarthBound, seria gier typu bullet-hell Touhou Project oraz komiks internetowy Homestuck, do którego Fox stworzył część muzyki. Fox przyznał również, że inspirują go rozmaite utwory, których słucha, a zwłaszcza z muzyki z gier komputerowych. Według Foxa ponad 90% utworów zostało skomponowanych specjalnie na potrzeby tej gry. Utwór „Megalovania”, wykorzystywany podczas walki z bossem Sansem, pojawił się wcześniej w Homestuck oraz w jednym z ROM hacków do EarthBound autorstwa Foxa. Muzykę do poszczególnych części gry Fox komponował przed rozpoczęciem ich programowania, ponieważ pomagało to „zdecydować, jak powinna przebiegać dana scena”. Początkowo próbował używać edytora muzycznego FamiTracker do komponowania ścieżki dźwiękowej, ale uznał go za trudny w obsłudze, twierdząc, że nie lubi edytorów tego typu i że „nigdy nie uważał ich za zbyt intuicyjne”. Ostatecznie zdecydował się odtwarzać fragmenty muzyki osobno, a następnie łączyć je w jedną ścieżkę. Aby uczcić pierwszą rocznicę powstania gry, Fox opublikował w 2016 roku na swoim blogu pięć niewykorzystanych utworów muzycznych. Cztery utwory z gry zostały wydane jako oficjalna zawartość do pobrania dla wersji gry Groove Coaster firmy Taito dostępnej na platformie Steam.
Ścieżkę dźwiękową Undertale uznano za jeden z istotnych czynników sukcesu gry, zwłaszcza ze względu na szerokie wykorzystanie motywów przewodnich postaci w wielu utworach. Utwór „Hopes and Dreams”, motyw muzyczny towarzyszący walce z Asrielem w ścieżce pacyfistycznej, łączy w sobie większość motywów głównych bohaterów i stanowi „idealne zwieńczenie tej podróży”, jak stwierdziła Nadia Oxford z serwisu USgamer. Oxford zauważyła, że utwór ten szczególnie dobrze ilustruje zdolność Foxa do „przekształcania starych utworów w zupełnie nowe doznania”, co jest widoczne w całej ścieżce dźwiękowej gry. Tyler Hicks z serwisu GameSpot porównał tę muzykę do „melodii opartych na bitach”. Ścieżka dźwiękowa Undertale była często wykonywana w różnych stylach i przez różne zespoły. W ramach obchodów piątej rocznicy powstania gry Fox udostępnił na żywo, za zgodą organizatorów, materiał z koncertu z 2019 roku, podczas którego utwory z Undertale wykonała japońska orkiestra Music Engine przy wsparciu firm Fangamer i 8-4.
17 marca 2026 roku zapowiedziano trasę koncertową, podczas której 25-osobowa orkiestra miała wykonywać muzykę z Undertale. Nad programem przedsięwzięcia czuwał Toby Fox. Koncerty mają się rozpocząć 23 sierpnia 2026 r. i będą odbywać się w Ameryce Północnej, Europie, Wielkiej Brytanii, Azji i Australii aż do 2027 r.
Pierwszą wersja demonstracyjna Undertale udostępniono 23 maja 2013 roku, i obejmowała ona około 25% planowanej zawartości gry. Premierę początkowo planowano na lato 2014 roku. Gra została wydana 15 października 2015 roku na systemy Windows i OS X oraz 17 lipca 2016 roku na system Linux. Fox rozważał wydanie Undertale na innych platformach, jednak przygotowanie wersji na konsole Nintendo 3DS oraz Wii U uniemożliwiał brak obsługi tych urządzeń przez silnik GameMaker. W styczniu 2016 roku wydano aktualizację, która usuwała błędy oraz wprowadzała nowe dialogi i ukryte elementy. Firma Sony Interactive Entertainment ogłosiła podczas E3 2017, że Undertale pojawi się na platformach PlayStation 4 i PlayStation Vita wraz z fizyczną kopią wydawaną przez Fangamer, co wydarzyło się 15 sierpnia 2017 roku. Zawiera ekskluzywne osiągnięcia oraz nową lokację o nazwie Dog Shrine. Wersję na konsolę Nintendo Switch zapowiedziano podczas Nintendo Direct w marcu 2018 roku nie podając jednak daty premiery. Zapowiedź Undertale na Switcha wiązała się z ogłoszeniem porozumienia pomiędzy Nintendo a YoYo Games, które umożliwiło użytkownikom GameMaker Studio 2 bezpośredni eksport ich gry na Switcha. Wersja na Nintendo Switch została wydana 15 września 2018 roku w Japonii oraz trzy dni później globalnie. Zawiera ona ekskluzywną walkę z bossem o imieniu Mad Mew Mew. Wersja na konsolę Xbox One została wydana 16 marca 2021 roku i zawiera działający automat do gry w Dog Shrine. Wszystkie wersje konsolowe zostały wyprodukowane i opublikowane przez japońską firmę 8-4 we wszystkich regionach.
W sprzedaży pojawiły się produkty związane z Undertale, w tym figurki i pluszowe zabawki przedstawiające postacie z gry. Oficjalna ścieżka dźwiękowa gry została wydana tego samego dnia co premiera gry za pośrednictwem wytwórni muzycznej Materia Collective zajmującej się muzyką z gier komputerowych. Ponadto ukazały się dwa oficjalne albumy z coverami utworów z Undertale: metalowo-elektroniczny album Determination z 2015 roku autorstwa RichaadEB i Amie Waters oraz jazzowy album Live at Grillby’s z 2016 roku autorstwa Carlosa Eiene’a. Kolejny jazzowy album duetowy oparty na utworach z Undertale, zatytułowany Prescription for Sleep, został wydany w 2016 roku przez saksofonistę Norihiko Hibino i pianistkę Ayaki Sato.
W tym samym roku ukazało się również dwupłytowe wydanie winylowe ścieżki dźwiękowej gry Undertale, wyprodukowane przez iam8bit. W latach 2017 i 2018 wytwórnia Materia Collective wydała dwa oficjalne zbiory nutowe oraz albumy cyfrowe z serii UNDERTALE Piano Collections, zaaranżowane przez Davida Peacocka i wykonane przez Augustine Mayuga Gonzales. We wrześniu 2019 roku firma Nintendo udostępniła do pobrania kostium postaci Mii Fighter wzorowany na Sansie do gry Super Smash Bros. Ultimate, wraz z nową aranżacją utworu „Megalovania”. Reżyser Super Smash Bros., Masahiro Sakurai, zauważył, że pojawienie się Sansa w grze było przedmiotem wielu próśb ze strony graczy. Muzyka z Undertale została również dodana do gry Taiko no Tatsujin: Drum ’n’ Fun! jako zawartość do pobrania.
Aby uczcić dziesiątą rocznicę wydania gry, Fangamer i Toby Fox zorganizowali dwudniowy charytatywny maraton na żywo na rzecz organizacji Lekarze bez Granic, podczas którego przeszli zmodyfikowaną wersję gry. Zawierała ona nowe dialogi i grafiki, kilka nowych lokacji oraz walk z bossami. Transmisja przyniosła 330 000 dolarów amerykańskich; nowe walki udostępniono jako grę przeglądarkową, a nowe utwory muzyczne i elementy graficzne udostępniono do pobrania.
| Odbiór gry | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
Według agregatora ocen Metacritic gra spotkała się z powszechnym uznaniem krytyków, gdzie stała się trzecią najlepiej ocenianą grą na komputery osobiste w 2015 roku. Przez pewien okres Undertale był najlepiej ocenianą grą na komputery osobiste na portalu Metacritic. Według agregatora OpenCritic grę polecało 97% krytyków, a według GameRankings 94,11%. Tyler Hicks z portalu GameSpot nazwał Undertale „jedną z najbardziej nowatorskich i innowacyjnych gier RPG, jakie pojawiły się od dłuższego czasu”, z kolei Kallie Plagge z serwisu IGN określiła grę jako mistrzowsko zaprojektowane doświadczenie. Gra znalazła się w zestawieniach najlepszych gier w historii, zajmując 20. miejsce w rankingu IGN, gdzie zdobyła 20. miejsce, oraz 34. miejsce w zestawieniu portalu Dexerto. Undertale określano jako duchowego następcę Earthbound.
Daniel Tack z magazynu „Game Informer” określił system walki w grze jako „niezwykle zróżnicowany”, zwracając uwagę na wyjątkowość każdego starcia z przeciwnikiem. Austin Walker z serwisu Giant Bomb pochwalił złożoność walki, stwierdzając, że jest ona „niekonwencjonalna, pomysłowa i momentami naprawdę trudna”. Ben „Yahtzee” Croshaw z serwisu The Escapist pochwalił umiejętność połączenia w grze elementów walki turowej z elementami walki na żywo. Plagge z serwisu IGN doceniła możliwość unikania walki na rzecz przyjaznych rozmów. Jesse Singal z „The Boston Globe” uznał, że zdolność gry do wzbudzania w graczu empatii wobec potworów podczas walki, jeśli zdecyduje się on na działania bez użycia przemocy, jest „wyrazem szerszej, fundamentalnej dobroci leżącej u podstaw” Undertale. Gabriel Elvery z serwisu „Games and Culture” uważała, że ogólną atrakcyjność pacyfistycznej ścieżki w Undertale stanowiło ułatwienie interakcji parasocjalnych z potworami, co przypisywano ich prostocie i odzwierciedleniu codziennego życia ludzkiego, w przeciwieństwie do ścieżki ludobójczej, gdzie takie interakcje nie mogą mieć miejsca, ponieważ potwory albo uciekły, albo zostały zabite przez gracza.
Michał Pajda z portalu Gry-Online określił grę jako eksperymentalną perełkę, chwaląc poczucie humoru nawiązujące do typowych komputerowych gier fabularnych, a fabułę opisał jako „dojrzałą, zaskakującą, brutalną i budzącą emocje”. Krooox z serwisu „Komputer Świat” docenił oryginalność Undertale oraz „różnorodne, niejednowymiarowe” postacie. W recenzji na portalu Interia Gry wyróżniono grę za „błyskotliwość, pomysłowość i poczucie humoru”.
Eseistka Sean Travers w czasopiśmie „Journal of Popular Culture” opisała Undertale jako krytykę brutalnego charakteru popularnych gier RPG, w których gracze zabijają przeciwników w zamian za punkty doświadczenia. Zwróciła uwagę na dość surowe traktowanie graczy, którzy decydują się na przejście ścieżki ludobójczej i ignorują ostrzeżenia, wskazując na stopniową zmianę tonu gry oraz niepokojącą symbolikę. Travers interpretuje to jako sytuację, w której gracz staje się antagonistą lub „postmodernistycznym psychopatą”, którego opisuje jako postać, która popełnia niemoralne czyny wyłącznie ze względu na ich konsekwencje. Uważała, że Undertale jest grą nowatorską w tym gatunku ze względu na „stopień swobody wyboru” gracza. Kevin Veale w czasopiśmie „Convergence” porównał sposób przedstawiania odpowiedzialności w Undertale z podejściem zastosowanym w Night in the Woods, wskazując na kluczową rolę, jaką odgrywa gracz w obu grach i podkreślając różnice w wykorzystaniu elementów rozgrywki.
Recenzenci chwalili scenariusz i fabułę gry, które Plagge z serwisu IGN określiła jako „mocne” i „nieustannie zabawne”, zwracając uwagę, że „opierają się” one na poruszanych w Undertale tematach człowieczeństwa i moralności. Croshaw z serwisu The Escapist uznał Undertale za najlepiej napisaną grę 2015 roku, pisząc, że „z jednej strony jest przezabawna… a pod koniec staje się również dość wzruszająca”. Ben Davis z serwisu Destructoid pochwalił postacie w grze oraz wykorzystanie komedii, a także porównał jej ton, bohaterów i sposób opowiadania historii do Cave Story. Richard Cobbett z serwisu PC Gamer wyraził podobną opinię, pisząc, że „nawet jej słabsze momenty… po prostu działają”. Absurdalny humor w grze Undertale spotkał się z uznaniem; serwis Kill Screen uznał absurdalność za charakterystyczną cechę humoru Foxa.
Warstwa graficzna gry spotkała się z mieszanymi opiniami. Walker z serwisu Giant Bomb określił ją jako „prostą, ale wyrazistą”. Plagge z IGN napisała, że gra „nie zawsze jest ładna” i „często brzydka”, ale uznała, że rekompensują to muzyka i animacje. Croshaw z serwisu The Escapist zauważył, że grafika „waha się między byciem podstawową i funkcjonalną, a po prostu złą”. Portal Interia Gry stwierdził, że grafika „może odstraszyć” graczy. Inni recenzenci docenili grafikę: Daniel Tack z serwisu „Game Informer” uznał, że grafika odpowiednio pasuje do postaci i scenerii, natomiast Richard Cobbett z serwisu „PC Gamer” pochwalił jej zdolność do przekazywania emocji.
Według wstępnego raportu serwisu Steam Spy, pod koniec 2015 roku Undertale był jedną z najlepiej sprzedających się gier na platformie Steam, z wynikiem 530 343 sprzedanych egzemplarzy. Na początku lutego 2016 roku gra przekroczyła próg miliona sprzedanych egzemplarzy, a do lipca 2018 roku liczba graczy na platformie Steam wyniosła szacunkowo trzy i pół miliona. Do lutego 2018 r. sprzedaż cyfrowej wersji gry na PlayStation 4 i PlayStation Vita w Japonii przekroczyła 100 000 egzemplarzy. W marcu 2019 r. Undertale znalazł się wśród dziesięciu najlepiej sprzedających się gier niezależnych na konsolę Switch. Według danych Steam Spy z sierpnia 2026 roku szacuje się, że na platformie Steam sprzedano od 5 do 10 milionów egzemplarzy gry.
Gra Undertale otrzymała tytuły „Gry miesiąca” i „Najzabawniejszej gry na PC” od serwisu Rock Paper Shotgun, „Najlepszej gry wszech czasów” od serwisu GameFAQs oraz „Gry roku na PC” od serwisu IGN. Otrzymała również tytuł „Najlepszej gry na PC” od serwisu Destructoid.
Undertale zdobył nagrody i nominacje w wielu kategoriach. W rankingu „najlepszych gier roku 2015” od serwisu IGN gra otrzymała nagrodę za najlepszą fabułę. Akademia Sztuk i Nauk Interaktywnych nominowała Undertale w kategoriach: „Gra RPG/wieloosobowa roku”, „Wybitne osiągnięcie w reżyserii gry” oraz do nagrody D.I.C.E. Sprite Award. Gra została nominowana do nagrody za innowacyjność, najlepszy debiut oraz najlepszą narrację podczas rozdania nagród Game Developers Choice Awards. Podczas Independent Games Festival w 2016 roku gra została jedną z sześciu finalistek i zdobyła nagrodę publiczności oraz trzy nominacje w kategorii doskonałości w dziedzinie dźwięku, doskonałości w dziedzinie narracji oraz Seumas McNally Grand Prize. Podczas SXSW Gaming Awards gra została uznana za „Najbardziej satysfakcjonującą grę sfinansowaną w ramach crowdfundingu” oraz otrzymała nagrodę Matthew Crump Cultural Innovation Award. W tym samym roku podczas Steam Awards gra otrzymała nominację do nagrody „I’m not crying, there’s just something in my eye”. W 2019 roku serwis Polygon umieścił grę wśród najlepszych gier ostatniej dekady. W 2021 roku serwis IGN umieścił Undertale na 20. miejscu listy najlepszych gier wszech czasów, natomiast w Japonii, w ogólnokrajowej ankiecie stacji TV Asahi przeprowadzonej wśród ponad 50 000 graczy, Undertale zajął 13. miejsce na liście najlepszych gier wszech czasów.
| Nagroda | Data | Kategoria | Wynik | Przypis |
|---|---|---|---|---|
| British Academy Games Awards | 7 kwietnia 2016 | Fabuła | Nominacja | |
| D.I.C.E. Awards | 18 lutego 2016 | Gra RPG/wieloosobowa roku | Nominacja | |
| D.I.C.E. Sprite Award | Nominacja | |||
| Wybitne osiągnięcie w reżyserii gry | Nominacja | |||
| Dragon Awards | 11 sierpnia 2016 | Najlepsza gra science fiction lub fantasy na PC/konsole | Nominacja | |
| The Game Awards | 3 grudnia 2015 | Najlepsza gra niezależna | Nominacja | |
| Games for Change | Nominacja | |||
| Najlepsza gra fabularna | Nominacja | |||
| Game Developers Choice Awards | 16 marca 2016 | Nagroda za innowację | Nominacja | |
| Najlepszy debiut | Nominacja | |||
| Najlepsza narracja | Nominacja | |||
| Independent Games Festival Awards | Seumas McNally Grand Prize | Nominacja | ||
| Doskonałość w dźwięku | Nominacja | |||
| Doskonałość w narracji | Nominacja | |||
| Nagroda publiczności | Wygrana | |||
| Japan Game Awards | 23 września 2018 | Nagroda za doskonałość | Wygrana | |
| SXSW Gaming Awards | 19 marca 2016 | Gra roku | Nominacja | |
| Doskonałość w rozgrywce | Nominacja | |||
| Najbardziej obiecująca nowa własność intelektualna | Nominacja | |||
| Najbardziej satysfakcjonująca gra sfinansowaną w ramach crowdfundingu | Wygrana | |||
| Matthew Crump Cultural Innovation Award | Wygrana |
Wkrótce po premierze Undertale zyskało liczne grono fanów. Fox stwierdził, że był zaskoczony popularnością, jaką osiągnęła gra, i choć doceniał to zainteresowanie, to jednak było to dla niego źródłem stresu. Fox powiedział: „Nie zdziwiłbym się, gdybym już nigdy nie stworzył gry, która odniosłaby taki sukces. Nie mam jednak nic przeciwko temu”. Ana Diaz z NPR stwierdziła, że Undertale „kształtował gusta rozrywkowe całego pokolenia” oraz że „zyskał nowe życie dzięki memom”. Reid Young, dyrektor generalny firmy Fangamer, powiedział, że gra stała się „absolutnie dominującą siłą”. Postać Sansa została dobrze przyjęta przez graczy i stała się tematem wielu dzieł tworzonych przez fanów. Zawodowy zapaśnik Kenny Omega wyraził swoje zamiłowanie do gry Undertale, przebierając się za Sansa na potrzeby odcinka programu All Elite Wrestling: Dynamite z 30 października 2019 r. Dodanie Sansa jako kostiumu postaci Mii w grze Super Smash Bros. Ultimate spotkało się z pozytywnym odbiorem fanów, choć serwis The Commonwealth Times uznał to za „potencjalny problem” ze względu na malejący czynnik nostalgii związany z każdą nową postacią oraz stale rosnącą liczbę bohaterów w grze. Społeczność fanów Undertale znana jest również z tworzenia różnorodnych gier fanowskich, które oferują unikalne historie i mechanikę rozgrywki oparte na świecie Undertale. Jedną z najbardziej oczekiwanych gier fanowskich był spin-off Undertale Yellow, który po siedmiu latach prac został wydany w 2023 roku i cieszył się ogromną popularnością wśród fanów na wielu platformach społecznościowych.
Społeczność fanów Undertale wzbudzała również kontrowersje, które negatywnie wpływały na jej wizerunek. Częściowo wynikało to z nieporozumień między fanami dotyczących właściwego sposobu rozgrywki. Po premierze gry niektórzy streamerzy byli nękani przez fanów za zabijanie przeciwników w grze i próbę przejścia ludobójczej ścieżki. YouTuber Markiplier odmówił ukończenia swojej pierwszej rozgrywki, twierdząc, że „nie bawi się dobrze” z powodu wymagań fanów.
Podczas spotkania twórców internetowych z papieżem Franciszkiem w lipcu 2016 roku, vlogger MatPat, podarował papieżowi kopię gry Undertale. MatPat uzasadnił swój wybór, nawiązując do ogłoszenia roku 2016 Nadzwyczajnym Jubileuszem Miłosierdzia i łącząc to z głównym motywem miłosierdzia w Undertale. W styczniu 2022 roku trupa cyrkowa wystąpiła przed papieżem podczas jego cotygodniowej audiencji w Watykanie przy akompaniamencie utworu „Megalovania”, przy czym doszukiwano się nawiązania do symbolicznego prezentu w postaci gry, który MatPat podarował papieżowi Franciszkowi. Christopher Cayari z czasopisma „International Journal of Education & the Arts” opisał popularność gry Undertale jako przykład muzyki z gier komputerowych pełniącej rolę medium, które może być bardzo przydatne dla nauczycieli muzyki, powołując się na kulturę partycypacyjną społeczności.
31 października 2018 roku Toby Fox udostępnił za darmo pierwszy rozdział Deltarune, gry będącej spin-offem Undertale. Tytuł gry stanowi anagram nazwy Undertale. Rozdział drugi Deltarune został wydany 17 września 2021 roku, po tym jak Fox pozyskał zespół, który miał mu pomóc w dalszym rozwoju. 2 kwietnia 2025 roku zapowiedziano płatną wersję Deltarune, zawierająca w sobie dwa kolejne rozdziały, której premierę wyznaczono na 5 czerwca tego samego roku. Według danych zamieszczonych w grze, Fox zaplanował, aby pełna gra była podzielona na siedem rozdziałów.