Uracyl

Uracyl
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	1H-pirymidyn-2,4-dion
	Inne nazwy i oznaczenia
	2,4-dioksypirymidyna, 2,4-dwuhydroksypirymidyna, Ura, U
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	bezbarwne ciało krystaliczne
Wzór Hilla	C4H4N2O2
Masa molowa	112,09 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	66-22-8
PubChem	1174
DrugBank	DB03419
SMILES
	O=C1NC=CC(=O)N1
InChI
	InChI=1S/C4H4N2O2/c7-3-1-2-5-4(8)6-3/h1-2H,(H2,5,6)
	InChIKey
	ISAKRJDGNUQOIC-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
	Rozpuszczalność w wodzie
	4,62 g/kg
	w innych rozpuszczalnikach
	rozpuszczalny w rozcieńczonym amoniaku, dobrze w etanolu i eterze dietylowym
Temperatura topnienia	339 °C
Wartość pK	pKa 9,45
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Substancja nie jest klasyfikowana jako; niebezpieczna według kryteriów GHS.
	NFPA 704
	0 0 0
Numer RTECS	YQ8650000
	Podobne związki
Podobne związki	kwas barbiturowy, kwas cyjanurowy
Pochodne	tymina
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
	Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
	Multimedia w Wikimedia Commons

Uracyl (łac. urina „mocz”, acetum „ocet”) – organiczny związek chemiczny z grupy pirymidyn, jedna z pięciu zasad azotowych wchodzących w skład podstawowych nukleotydów kwasów nukleinowych (DNA i RNA). W RNA tworzy parę komplementarną z adeniną za pomocą dwóch wiązań wodorowych, podobnie jak tymina w DNA.

Uracyl po połączeniu wiązaniem N-glikozydowym z rybozą tworzy nukleozyd pirymidynowy – urydynę. Odpowiednikiem uracylu w DNA jest tymina, a urydyny – tymidyna.

Pochodne uracylu (na przykład 5-fluorouracyl) stosowane są jako leki w onkologii.

Może występować w kilku formach tautomerycznych, np.:

Obecność uracylu została wykryta w meteorycie Murchison. Badania wykluczyły ziemskie pochodzenie cząsteczek.

Przypisy

↑ Encyklopedia Audiowizualna Britannica: Biologia. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz S.A., 2006, s. 141. ISBN 978-83-60563-11-3.
CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
1. ↑ S. 5-166.
2. ↑ S. 3-546.
3. ↑ S. 5-97.
↑ Uracyl [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: U0750 [dostęp 2018-07-10] .
↑ Uracil (nr U0750) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2018-07-10]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
LubertL. Stryer LubertL., Biochemia, wyd. 1, Warszawa: PWN, 1986, ISBN 83-01-00140-2 .
1. 1 2 S. 528–531.
2. ↑ S. 586–589.
↑ Z.Z. Martins Z.Z., O.O. Botta O.O., M.L.M.L. Fogel M.L.M.L., M.A.M.A. Sephton M.A.M.A., D.P.D.P. Glavin D.P.D.P., Extraterrestrial nucleobases in the Murchison meteorite, „Earth and Planetary Science Letters”, 270 (1–2), 2008, s. 130–136, DOI: 10.1016/j.epsl.2008.03.026 (ang.).