Uwarowit

Uwarowit
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

krzemian wapnia i chromu (Ca3Cr2[SiO4]3)

Twardość w skali Mohsa

6,5–7,5

Przełam

nierówny/nieregularny, muszlowy

Łupliwość

brak

Pokrój kryształu

dwunastościenny rombowy, dwudziestoczterościenny deltoidowy, trapezoidalny

Układ krystalograficzny

regularny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

3,7–4,1 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

szmaragdowozielona, czarnozielona

Rysa

biała

Połysk

szklisty, niekiedy diamentowy

Współczynnik załamania

1,78–1,87

Inne

dyspersja (optyka): 0,014–0,021

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

9.AD.25

Kryształy uwarowitu (ok. 2 mm)

Uwarowit – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy granatów. Jest granatem chromowym, barwy szmaragdowozielonej lub ciemnozielonej. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwiska księcia Siergieja Uwarowa; rosyjskiego prezesa Akademii Petersburskiej, pisarza i ministra oświaty (1786–1855).

Właściwości

Występowanie

Występuje głównie w przeobrażonych skałach ultrazasadowych, przede wszystkim w serpentynitach, często w hydrotermalnych złożach kruszców chromu, także w zmetamorfizowanych wapieniach, skarnach i dolomitach. Współwystępuje z chromitem, amesytem, kalcytem, kwarcem, diopsydem, klinochlorem, tytanitem i kämmererytem.

Miejsce występowania

Na świecie

Najbardziej znane jego wystąpienia, a zarazem także najlepsze znajdują się w Rosji na Uralu (Sarany, Sysertsk) oraz w Finlandii (Outukumpu). Znany jest także z RPA (Transwal), Kanady (Quebec), USA (Oregon, Kalifornia, Pensylwania), Turcji (Kap Daglari) oraz Włoch (dolina Aosty w Alpach). Znajdowano go również w Norwegii, Japonii, Chinach, Iranie, Hiszpanii, Etiopii, Indiach i Tasmanii.

W Polsce

Spotykany bardzo rzadko, tylko w serpentynitowym masywie Gogołów-Jordanów w rejonie Sobótki (Dolny Śląsk).

Zastosowanie