Wieś leży u południowo-zachodnich podnóży najbardziej na zachód wyciągniętego ramienia Wyhorlatu, niespełna 8 km na północny wschód od miasta Michalovce. Przez wieś płynie Viniansky potok, który nieco dalej na południe wpada do Zbiornika Zemplińskiego (słow.Zemplínska šírava).
Historia
Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1249.
W czasie II wojny światowej wieś była ośrodkiem formowania się ruchu antyfaszystowskiego. W końcu marca 1942 r. P. Boroš utworzył tu pierwszy bojowy oddział partyzancki (słow. jánošikovská bojová skupina) na terenach dawnej Czecho-Słowacji, działający w rejonie Wyhorlatu. 30 października 1944 r., w obliczu zbliżającego się radzieckiego frontu, hitlerowskie wojska wyrabowały i spaliły wieś. Całkowicie spłonęło 248 budynków, a znacznie uszkodzonych zostało ok. 100 dalszych. Niemcy zamordowali na miejscu 10 mieszkańców, a 15 kolejnych wywieźli do obozu koncentracyjnego.
Wieś została odbudowana, w większości w latach 1947-1948.
Demografia
Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 1720 osób, w tym 903 kobiety i 817 mężczyzn.
Zmiany liczby ludności w miejscowości Vinné od 1996 roku.
Źródło: Štatistický úrad Slovenskej republiky
Obiekty zabytkowe
Kościół katolicki, parafialny, p.w. św. Anny, pierwotnie wczesnogotycki z końca XIII w., częściowo przebudowany w XV w., barokowo przebudowany w roku 1735. We wnętrzu renesansowe epitafia z XVI i XVII w.
Kasztel w centrum wsi. Późnorenesansowy, murowany, dwukondygnacyjny dwór, położony w pobliżu kościoła św. Anny, powstał w drugiej tercji XVII wieku. Wzniesiony na planie płaskiego „U”, do narożników ściany frontowej przystawione ukosem dwie kwadratowe, trójkondygnacyjne wieże. Fasada frontowa dziewięciosiowa, w centrum zaakcentowana płytkim, obejmującym trzy osie ryzalitem. Nakryty dachami łamanymi (obecnie blaszanymi) o różnych formach, osobnymi czterospadowymi na wieżach i osobnym, nieco podniesionym nad blokiem centralnym wraz z ryzalitem. Na parterze znajdowały się nieogrzewane pomieszczenia, przeznaczone zapewne wyłącznie do zamieszkania w okresie letnim lub dla służby. W południowej części znajdowała się piwnica winna nakryta sklepieniem kolebkowym. Na piętro prowadziła zachowana do dziś drewniana klatka schodowa. Dwór uległ znaczącym przekształceniom w pierwszej połowie XVIII w., kiedy to ówcześni właściciele, Draveccy, go przebudowali w stylu barokowym. Obecny kształt uzyskał w wyniku kolejnych przebudów w XIX i XX wieku. Po II wojnie światowej mieściły się w nim m.in. szkoła, przedszkole, urząd gminy i kino. W grudniu 2018 r. budynek został zakupiony przez gminę Vinné. Częścią dworu było rozległe arboretum, w którym rosło wiele obcych gatunków drzew.
Gliniane i ceglane domy z początków XX w., trójdzielne, ze stodołą pod wspólnym czterospadowym dachem.
↑Statistical Office of the Slovak Republic (www.statistics.sk):Hustota obyvateľstva - obce.www.statistics.sk.[dostęp 2024-03-28]. Ustawienia: om7014rr_obc: AREAS_SK.
123Vladimír Adamec, Nora Jedličková: Slovensko. Turistický lexikon, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1991, ISBN80-7096-152-X, s. 268