Voeren

Voeren
fr. Fourons
niem. Vuren
Ilustracja
Kościół pw. św. Marcina (Sint Martens)
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Belgia

Region

 Flandria

Prowincja

Limburgia

Dystrykt

Tongeren

Zarządzający

Joris Gaens↗

Powierzchnia

50,61 km²

Populacja (1 stycznia 2024)

 

• liczba ludności

4406

• gęstość

87 os./km²

Nr kierunkowy

04

Kod pocztowy

3798

Położenie na mapie Limburgii
Mapa konturowa Limburgii, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Voeren”
Położenie na mapie Belgii
Mapa konturowa Belgii, po prawej znajduje się punkt z opisem „Voeren”
Ziemia50°45′N 5°47′E/50,750000 5,783333
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Voeren (fr. Fourons, niem. Vuren, lim. Voere, wa. Foron) – gmina (gemeente) w Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Limburgia, w okręgu Tongeren. 1 stycznia 2024 roku liczyła 4406 mieszkańców. Jest eksklawą prowincji, a do 31 sierpnia 1963 r. należała do prowincji Liège.

Podział administracyjny

W skład gminy wchodzi sześć dzielnic (deelgemeente):

Historia

Obecna gmina została utworzona w wyniku reformy 1 stycznia 1977. Około 25% populacji składa się z cudzoziemców, z których większość ma obywatelstwo niderlandzkie.

W 1839 roku Księstwo Limburgii zostało podzielone między Królestwo Holandii i Królestwo Belgii, przez co gmina Voeren została odcięta od Limburgii i przyłączona do walońskiej prowincji Liège. Podczas spisu w 1932 roku, uznano limburski za dialekt holenderskiego, w związku z tym 81% ludności uznano za Flamandów i przyłączono jako eksklawę do Limburgii. W 1947 roku powtórzono badania a wyniki ogłoszono w 1954. Okazało się, że 43% mieszkańców Voeren mówi po flamandzku, a 57% po francusku. Mimo to Voeren uznano za region flamandzkojęzyczny ze specjalnymi prawami dla Walonów.

Demografia

1 stycznia 2024 całkowita populacja Voeren liczyła 4406 osób. Łączna powierzchnia gminy wynosi 50,61 km², co daje gęstość zaludnienia 87 mieszkańców na km².

Współpraca

Miejscowość partnerska:

Przypisy

  1. ↑ BUS
  2. ↑ Michael Elmentaler, Deutsch und seine Nachbarn, Peter Lang, 2009, s. 204, ISBN 978-3-631-58885-7 [dostęp 2024-10-25] (niem.).