Historia
Vox Remedium założył muzyk i kompozytor Zbigniew Nowak (lider; organy, pianino) w 1969 roku w Łodzi, który zaprosił do współpracy sekcję dętą w składzie: Władysław Lewy (saksofon tenorowy) i Włodzimierz Trzaskalski (saksofon) oraz sekcję rytmiczną, którą tworzyli: Andrzej Rutkowski (równolegle Bumerang; gitara basowa) i Krzysztof Pikała (równolegle Bumerang; perkusja). Wkrótce dołączyła gdańska wokalistka Maryla Lerch (eks- Kirasjerzy i gdańskie Studio Piosenki; laureatka II Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu (1968), gdzie otrzymała nagrodę Komitetu d/s PRiTV za wykonanie piosenki Żal mi ptaków). W maju 1970 roku, grupa dokonała nagrań kilku utworów w Polskim Radiu, a w czerwcu 1970 r. wystąpiła na VIII KFPP w Opolu z piosenką pt. Jadą wozy kolorowe (muz. Stefan Rembowski– sł. Jerzy Ficowski), spopularyzowaną przez Maryla Rodowicz. Jesienią w zespole doszło do reorganizacji składu w wyniku której, jego nowymi członkami zostali: Jacek Dutkiewicz (gitara, śpiew) i Krzysztof Kanar (gitara basowa, skrzypce, flet). W repertuarze Vox Remedium pojawiły się wówczas piosenki poetyckie do tekstów m.in. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego i Sergiusza Jesienina. 30 maja 1971 zespół otrzymał wyróżnienie na VI Łódzkiej Giełdzie Piosenek i Piosenkarzy (rok wcześniej Zbigniew Nowak, wykonywał tam z Vox Remedium swoją piosenkę pt. Brzozy – sosny do słów Magdaleny Mikulin). Wkrótce jednak lider zespołu począł przemeblowywać jego skład na mniejszy w celu wyjazdu na kontrakt zagraniczny (początkowo brał pod uwagę Bułgarię) i od tego momentu jemu i Jackowi Dutkiewiczowi towarzyszyli: Andrzej Janczak (eks- Tukany i Bumerang; gitara basowa, śpiew) i Tadeusz Urbański (eks- Tukany; perkusja). Wkrótce muzycy rozpoczęli próby w klubie studenckim Pod Siódemkami żeby przygotować się do przesłuchania w Pagarcie w Warszawie, które przebiegło pomyślnie, a za udostępnienie sali zespół Vox Remedium zagrał krótki koncert w łódzkim klubie (pozostały po tym krótkim epizodzie w dziejach łódzkiej formacji, jedynie zdjęcia zrobione przez wynajętego fotografa).
W oczekiwaniu na obiecany kontrakt, Z. Nowak zaproponował w połowie września 1971 roku, A. Janczakowi dołączenie do nowopowstającej grupy Piotra Janczerskiego Bractwo Kurkowe 1791, a kilka dni po sesji nagraniowej, która miała miejsce w dniach 10–12 grudnia 1971 roku w Młodzieżowym Studiu „Rytm” w Warszawie, oznajmił mu, że zostaje w Bractwie Kurkowym i granie na kontrakcie zagranicznym na które wcześniej się z nim umówił, teraz nie wchodzi w grę. Poinformował go również o tym, że w styczniu 1972 roku zastąpi go inny śpiewający basista i w tej sytuacji zaproponował mu żeby przejął po nim kierownictwo oraz nazwę zespołu Vox Remedium i wysłał list do Pagartu z nazwiskami muzyków, nowego składu formacji, co też uczynił i w maju 1972 roku wyruszył wraz The Vox Remedium na pierwszy kontrakt do Finlandii.
W skład grupy wchodzili: Andrzej Janczak (lider; gitara basowa, śpiew), Marek Lewandowski (eks- Tukany; organy, pianino, śpiew) i Tadeusz Urbański (perkusja, śpiew). W kolejnych latach miejsce Lewandowskiego zajmowali kolejno: Tomasz Król (eks- Cykady; organy, pianino, śpiew), a następnie Witold Piwoński (pianino, organy, śpiew). The Vox Remedium przestało istnieć w listopadzie 1976 roku, ponieważ Urbański i Piwoński, chcieli przejść do grupy Leena & Paradox.
Dalsze losy muzyków po rozpadzie zespołu
Zbigniew Nowak w latach 1971–1974 był członkiem grupy Bractwo Kurkowe 1791, a następnie założył własnych zespół o nazwie Happy End. Andrzej Rutkowski dołączył do zespołu Ptaki. Maryla Lerch w latach 1974–1977 była związana z Zespołem Artystycznym Wojska Polskiego „Flotylla” oraz nagrywała z Orkiestrą PRiTV p/d J. Tomaszewskiego i Henryka Debicha, zaś w 1980 roku na XIV FPŻ w Kołobrzegu zaśpiewała piosenkę zatytułowaną Kołobrzeska sanitariuszka, zdobywając Srebrny Pierścień. Andrzej Janczak, Tadeusz Urbański, Marek Lewandowski i Tomasz Król przez następne, długie lata, grali w różnych składach na kontraktach w Finlandii (podobnie Witold Piwoński, który grywał także w Polsce).
