Walerij Usolcew w czasie gry w STS Sanok | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Obywatelstwo | |
| Wzrost |
183 cm |
| Pozycja |
obrońca |
| Uchwyt |
prawy |
Walerij Fiodorowicz Usolcew, ros. Валерий Фёдорович Усольцев (ur. 21 lutego 1958 w Nowosybirsku) – rosyjski hokeista, trener hokejowy.
Wychowanek wojskowego klubu SKA w rodzinnym Nowosybirsku. Po odbyciu służby wojskowej w Taszkencie powrócił do Nowosybirska i rozegrał sześć sezonów z drużyną Sibiru Nowosybirsk. Na początku stycznia 1989 przyjechał do Polski i w trakcie sezonu 1988/1989 został zatrudniony w klubie Towimor Toruń (wraz z nim przyjechali trener Wasilij Bastiers i napastnik Boris Barabanow). Byli jednymi z pierwszych obcokrajowców w polskiej lidze. Łącznie rozegrał 73 mecze w barwach Towimoru, w których zdobył 20 goli. Barabanow i Usolcew zostali uznani za jednych najwybitniejszych zawodników w historii toruńskiego hokeja. Po sezonie 1990/1991 w sierpniu 1991 wraz z Władimirem Mielenczukiem (także wychowanek SKA Nowosybirsk) przeniósł się do drugoligowego wówczas zespołu z Sanoka, STS, gdzie pełnił rolę grającego współtrenera. W 1992 wywalczył z zespołem awans do ekstraklasy. W sezonie 1992/1993 I ligi był najlepszym asystentem drużyny i drugim punktującym (30 punktów, w tym 11 asyst). Po sezonie odszedł z klubu.
Trzecim polskim przystankiem w karierze były Katowice. W sezonie 1993/1994 zdobył z Górnikiem 1920 brązowy medal Mistrzostw Polski (wraz z nim m.in. Valērijs Vauļins). Następnie zakończył karierę zawodniczą. Później był szkoleniowcem grup młodzieżowych w Nowosybirsku.
Żonaty z Antoniną, ojciec Antona i Wiaczesława.