| Obywatelstwo | |
|---|---|
| Reprezentuje kraj |
Belgia |
| Data i miejsce urodzenia |
Wendy Jans (ur. 14 czerwca 1983 w Bree) – belgijska profesjonalna snookerzystka i pool bilardzistka. Dziewięć razy zdobyła tytuł Mistrzyni Świata IBSF w Snookerze wśród kobiet. Podczas Mistrzostw Świata Kobiet w Snookerze 2022 dotarła do swojego pierwszego finału mistrzostw świata kobiet, ale przegrała tam z Nutcharut Wongharuthai 5–6.
Jans zdobyła wiele tytułów mistrza kraju, Europy i świata w snookerze. W latach 1998–2023 zdobyła dziewiętnaście tytułów mistrzyni Belgii.
Zdobyła rekordową liczbę dwunastu tytułów Mistrzyni Europy European Billiards and Snooker Association, w tym sześć tytułów z rzędu w latach 2013–2018, a także Mistrzostwo Świata Kobiet w Snookerze IBSF w latach 2006, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2021 i 2022. W finale Mistrzostw Świata w Snookerze IBSF w 2017 roku pokonała Waratthanun Sukritthanes i zdobyła swój siódmy tytuł, by w kolejnym roku przegrać z nią 2–5.
Jans, Reanne Evans i Anita Rizzuti wzięły udział w turnieju World Open 2010, grając przeciwko mężczyznom. Jans przegrał w pierwszej rundzie z Simonem Bedfordem 1–3. Jans i Ng On-yee to dwie zawodniczki grające w snookerze mieszanym podczas World Games 2017, które odbyły się we Wrocławiu. Jans przegrała 1–3 z Declanem Brennansem w swoim pierwszym meczu.
Podczas Mistrzostw Świata Kobiet w Snookerze 2022 Jans pokonała w ćwierćfinale 12-krotną mistrzynię Reanne Evans 4–1. Dotarła do swojego pierwszego finału mistrzostw świata kobiet, ale przegrała 5–6 z Nutcharut Wongharuthai w ostatniej czarnej piłce.
Jest właścicielką klubu bilardowego w Neerpelt.
Jej najwyższy break to 136.
| Rezultat | Rok | Turniej | Przeciwniczka | Wynik | Przypisy | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalistka | 1. | 2003 | 2–5 | |||
| Finalistka | 2. | 2004 | 1–5 | |||
| Zwyciężczyni | 1. | 2006 | 5–0 | |||
| Finalistka | 3. | 2007 | 0–5 | |||
| Finalistka | 4. | 2008 | 3–5 | |||
| Zwyciężczyni | 2. | 2012 | 5–1 | |||
| Zwyciężczyni | 3. | 2013 | 5–3 | |||
| Zwyciężczyni | 4. | 2014 | 5–2 | |||
| Zwyciężczyni | 5. | 2015 | 5–1 | |||
| Zwyciężczyni | 6. | 2016 | 5–0 | |||
| Zwyciężczyni | 7. | 2017 | 5–2 | |||
| Finalistka | 5. | 2018 | 2–5 | |||
| Zwyciężczyni | 8. | 2021 | 4–1 | |||
| Zwyciężczyni | 9. | 2022 | 4–3 |
| Rezultat | Rok | Miejsce | Przeciwniczka | Wynik | Przypisy | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalistka | 1. | 1999 | 2–5 | |||
| Finalistka | 2. | 2000 | 0–5 | |||
| Finalistka | 3. | 2001 | 3–5 | |||
| Finalistka | 4. | 2002 | 0–5 | |||
| Finalistka | 5. | 2003 | 4–5 | |||
| Zwyciężczyni | 1. | 2004 | 5–3 | |||
| Zwyciężczyni | 2. | 2005 | 5–3 | |||
| Zwyciężczyni | 3. | 2006 | 5–0 | |||
| Finalistka | 6. | 2007 | 2–5 | |||
| Zwyciężczyni | 4. | 2009 | 5–0 | |||
| Zwyciężczyni | 5. | 2010 | 5–3 | |||
| Zwyciężczyni | 6. | 2011 | 5–1 | |||
| Finalistka | 7. | 2012 | 4–5 | |||
| Zwyciężczyni | 7. | 2013 | 5–1 | |||
| Zwyciężczyni | 8. | 2014 | 5–0 | |||
| Zwyciężczyni | 9. | 2015 | 5–0 | |||
| Zwyciężczyni | 10. | 2016 | 5–4 | |||
| Zwyciężczyni | 11. | 2017 | 5–1 | |||
| Zwyciężczyni | 12. | 2018 | 4–0 | |||
| Zwyciężczyni | 13. | 2021 | 4–1 | |||
| Finalistka | 8. | 2023 | 3–4 |
| Rezultat | Rok | Turniej | Przeciwnicy | Wynik | Przypisy | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwyciężczyni | 1 | 2003 | WLBSA Women’s World Doubles z Kathy Howden | Lea Lindhout i Valerie Finnie | 3–2 | |
| Zwyciężczyni | 2 | 2007 | Mistrzostwa Europy drużynowo, z Isabelle Jonckheere (Belgia 1) | Hanna Mergies i Małgorzata Kłys (Polska) | 5–0 | |
| Finalistka | 1 | 2014 | Mistrzostwa Świata w Grach Mikstowych z Jamie Clarke | Ben Woollaston i Yana Shut | 0–3 | |
| Zwyciężczyni | 3 | 2017 | Mistrzostwa Europy drużynowe z Cathy Dehaene (Belgia 1) | Anastazja Neczajewa i Daria Sirotina (Rosja 1) | 4–3 |
| Rezultat | Rok | Przeciwnik | Wynik | Przypis |
|---|---|---|---|---|
| Zwyciężczyni | 1998 | Valerie Van Bellinghen | 4–2 | |
| Finalistka | 1999 | Valerie Van Bellinghen | 1–4 | |
| Zwyciężczyni | 2000 | Valerie Van Bellinghen | 4–1 | |
| Zwyciężczyni | 2001 | Valerie Van Bellinghen | 4–1 | |
| Zwyciężczyni | 2002 | Candide Binon | 4–2 | |
| Zwyciężczyni | 2003 | Isabelle Jonckheere | 4–0 | |
| Zwyciężczyni | 2004 | Candide Binon | 4–2 | |
| Zwyciężczyni | 2008 | Candide Binon | 4–0 | |
| Zwyciężczyni | 2009 | Isabelle Jonckheere | 4–1 | |
| Zwyciężczyni | 2010 | Isabelle Jonckheere | 4–0 | |
| Finalistka | 2011 | Isabelle Jonckheere | 0–4 | |
| Zwyciężczyni | 2012 | Cathy Dehaene | 4–3 | |
| Zwyciężczyni | 2013 | Cathy Dehaene | 4–1 | |
| Zwyciężczyni | 2014 | Cathy Dehaene | 4–0 | |
| Zwyciężczyni | 2015 | Emilie Demeester | 4–0 | |
| Zwyciężczyni | 2016 | Cathy Dehaene | 4–0 | |
| Zwyciężczyni | 2017 | Iris Moyens | 4–0 | |
| Zwyciężczyni | 2018 | Melissa Eens | 4–0 | |
| Zwyciężczyni | 2019 | Cathy Dehaene | 4–0 | |
| Zwyciężczyni | 2023 | Anja Vandenbussche | 4–0 |
| Rezultat | Rok | Turniej | Przeciwnik | Wynik | Źr. | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwyciężczyni | 1999 | Puchar Kontynentalny EBSA | Cathy Dehaene | – | ||
| Zwyciężczyni | 2001 | Puchar Kontynentalny EBSA | Ewa Pieniążek | 3–0 | ||
| Zwyciężczyni | 2003 | Puchar Kontynentalny EBSA | Natascha Niermann | 3–2 | ||
| Zwyciężczyni | 2003 | WLBSA Scottish Open | Maria Catalano | 4–1 |