| Macrotis | |||||
| J. Reid, 1837 | |||||
Wielkouch króliczy (M. lagotis) | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Podtyp | |||||
| Gromada | |||||
| Podgromada | |||||
| Infragromada | |||||
| Nadrząd | |||||
| Rząd | |||||
| Rodzina | |||||
| Rodzaj |
wielkouch | ||||
| Typ nomenklatoryczny | |||||
|
Perameles lagotis J. Reid, 1837 | |||||
| |||||
| Gatunki | |||||
| |||||
Wielkouch (Macrotis) – rodzaj ssaków z rodziny wielkouchowatych (Thylacomyidae).
Rodzaj obejmuje jeden żyjący współcześnie gatunek występujący endemicznie w Australii.
Długość ciała (bez ogona) samic 20–39 cm, samców 24–55 cm, długość ogona samic 12–27,8 cm, samców 12,5–29 cm; masa ciała samic 311–1200 g, samców 360–2500 g.
Rodzaj zdefiniował w 1837 roku brytyjski zoolog James Reid w artykule zatytułowanym Opis nowego gatunku z rodzaju Perameles, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) wielkouch króliczy (M. lagotis).
Do rodzaju należą następujące gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Macrotis lagotis | (J. Reid, 1837) | wielkouch króliczy | gatunek monotypowy | Australia Zachodnia, Terytorium Północne i południowo-zachodni Queensland; przeniesiony na wyspę Thistle (Australia Południowa), reintrodukowany do Lorna Glen (Australia Zachodnia) | DC: 29–55 cm DO: 20–29 cm MC: 0,8–2,5 kg |
VU | |
| Macrotis leucura | (O. Thomas, 1887) | wielkouch mniejszy | gatunek monotypowy | występował na centralnych pustyniach w północnej Australii Zachodniej, południowym Terytorium Północnym i północnej Australii Południowej | DC: 20–27 cm DO: 12–17 cm MC: około 311–360 g |
EX |
Kategorie IUCN: VU – gatunek narażony, EX – gatunek wymarły.