Historia
Teren dzisiejszego Wiklewa był zamieszkany już w czasach prehistorycznych, o czym świadczy odkrycie kamiennej siekierki w 1936 roku. Pierwotnie istniała tu pruska osada o nazwie Wynkelcaymis lub Winkilkaimis, która mogła powstać po 1370 roku. Jej nazwa pochodziła prawdopodobnie od imienia pruskiego założyciela – Wynkel lub Winkil. W dokumentach z 1444 roku miejscowość figuruje jako Wynkilkayme, a w 1533 roku jako Winckeldorff (od 1790 roku – Winkeldorf).
Po wojnach polsko-krzyżackich (1454–1466 i 1519–1521) wieś została zasiedlona ponownie, tym razem przez osadników niemieckich, na co wskazuje końcówka nazwy – -dorf.
W XVI wieku Wiklewo znalazło się w rękach rodziny Oelsen. W 1785 roku była to szlachecka wieś, która liczyła 19 domów i należała do właściciela majątku w Karszewie i Glitajnach. W 1820 roku Wiklewo liczyło 13 domów i 142 mieszkańców. W 1848 roku większa część wsi (13 domów i 114 mieszkańców) nadal należała do Karszewa, a mniejsza (6 domów i 54 mieszkańców) do Glitajn. W 1898 roku powierzchnia Wiklewa wynosiła 317 ha; wieś liczyła 15 domów i 157 mieszkańców.
W 1928 roku liczba mieszkańców wynosiła 160. W 1929 roku część wsi o powierzchni 111 ha należała do Wschodniopruskiego Towarzystwa Ziemskiego z siedzibą w Królewcu. W 1932 roku istniały tu cztery gospodarstwa chłopskie o powierzchni od 22 do 65 ha.
Po 1945 roku w Wiklewie osiedlili się polscy przesiedleńcy, którzy prowadzą tu indywidualne gospodarstwa rolne. W 2005 roku w Wiklewie znajdowało się 8 domów (8 mieszkań), a liczba mieszkańców wynosiła 31.
1 stycznia 1973 do sołectwa Wiklewo należały miejscowości: Glitajny, Góra, Kałmy, Wiklewko i Wiklewo. Obecnie wieś jest częścią sołectwa Parys.
54°12′14″N 21°10′54″E/54,203889 21,181667
_1928_300dpi_(1).jpg){kind=link}