Wiktor Morozow

Wiktor Morozow
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

15 czerwca 1950
Krzemieniec

Zawód

wokalista, autor tekstów

Zespoły
Quo Vadis, Arnika, Smericzka
Multimedia w Wikimedia Commons

Wiktor Jewhenowycz Morozow (ukr. Віктор Євгенович Морозов, ur. 15 czerwca 1950 w Krzemieńcu) – ukraiński piosenkarz, kompozytor i tłumacz.

Życiorys

Urodził się w Krzemieńcu w obwodzie tarnopolskim, na Ukrainie, u podnóża Wzgórz Krzemienieckich na Wołyniu. Ukończył szkołę średnią nr 1 w mieście rodzinnym. Studiował na Uniwersytecie Lwowskim (obecnie Uniwersytet Lwowski), skąd w ciągu ostatniego roku został wydalony za publikacje w antologii podziemnej „Skrynia”.

Śpiewał w zespołach „Quo Vadis”, „Arnika”, „Smericzka”.

W czerwcu 1988 wraz z Jurijem Wynnyczukiem (ur. 1952) i Andrijem Panczyszynem (1959–2015) utworzył teatr-kabaret estradowy «Не журись!» («Nie martw się!») we Lwowie. Podczas jednego z występów w teatrze 5 października 1989 na scenie po raz pierwszy śpiewał zdelegalizowany w tym czasie hymn Ukrainy „Szcze ne wmerła Ukrajina”.

Przetłumaczył m.in. na język ukraiński:

Od początku lat 2000 zamieszkuje w Stanach Zjednoczonych.

Jego pierwszą żoną była Kateryna Nemyra, z którą ma córki – Marianę Sadowśką i Innę Morozową. Drugą żoną jest Motria, Ukrainka ze Stanów Zjednoczonych, z nią ma córki-bliźniaczki Zirkę oraz Kwitkę.

Dyskografia

  • «Треба встати і вийти» (2000),
  • «Тільку ві Львові» (2002),
  • «Афродизіяки» (2003),
  • «Армія Світла» (2008),
  • «Серце батяра» (2010),
  • «Батярський блюз» (2013).

Przypisy

  1. ↑ Oznacza Skrzynia.
  2. ↑ Wcześniej podczas festiwalu Czerwona Ruta wraz z Wasylem Żdankinym i Eduardem Draczem → Жданкiн, Морозов, Драч – Ще не вмерла! Червона Рута, 1989.
  3. ↑ Zdjęcia Kateryny Nemyry.
  4. ↑ Wałentyna Szuryn. Віктор Морозов: «Якби зустрівся з Джоан Роулінґ, сказав би: «Не будьте такі гонорові». „Wysokyj Zamok”. 75 (5624), s. 10, 6–12 lipca 2017. Lwów: ZAT «Dom Wydawniczy „Wysokyj Zamok”». [dostęp 2017-07-31]. (ukr.).

Literatura

Linki zewnętrzne