| Pełne imię i nazwisko |
William Esplin Ormond | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
23 lutego 1927 | ||||||||||||||||
| Data i miejsce śmierci |
4 maja 1984 | ||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Willie Ormond sir (ur. 23 lutego 1927 w Falkirk, zm. 4 maja 1984) – szkocki piłkarz występujący na pozycji pomocnika, a także trener piłkarski. Jako zawodnik Hibernian był członkiem formacji ofensywnej „Famous Five” i zdobył trzy mistrzostwa Szkocji, natomiast jako selekcjoner wprowadził reprezentację Szkocji na mistrzostwa świata 1974.
Karierę piłkarską Ormond zaczął w 1946, w klubie Hibernian F.C. Grał tam do 1931, rozegrał 335 spotkań i strzelił 147 bramek. Następnie przeszedł do Falkirk F.C. w 1961, rozegrał 27 meczów, strzelił 4 gole.
W reprezentacji Szkocji brał udział w 6 spotkaniach, strzelając 2 bramki. Grał w reprezentacji w latach 1954–1959. W 1954 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Szwajcarii. Zagrał w obu meczach fazy grupowej (Austria – Szkocja 1:0 i Urugwaj – Szkocja 7:0).
W latach 1967–1973 prowadził St. Johnstone. Pod jego wodzą klub dotarł 25 października 1969 do finału Scottish League Cup oraz w kolejnych sezonach uzyskał pierwszą w historii kwalifikację do rozgrywek europejskich.
W 1973 roku objął funkcję selekcjonera reprezentacji Szkocji i doprowadził ją do awansu na mistrzostwa świata 1974. W turnieju finałowym w RFN Szkocja zakończyła rywalizację bez porażki, odpadając po fazie grupowej z powodu gorszego bilansu bramek.
W lutym 1975, podczas eliminacji mistrzostw Europy, wprowadził na boisko Paula Wilsona w meczu z Hiszpanią w Walencji; był to jedyny występ niebiałego piłkarza w seniorskiej reprezentacji Szkocji w XX wieku.
Po odejściu z kadry narodowej pracował jako trener Heart of Midlothian (1977–1980), a następnie Hibernian (1980).
W 2006 roku został wprowadzony do Scottish Football Hall of Fame.
Trybuna południowa stadionu McDiarmid Park w Perth (St Johnstone) nosi nazwę „Ormond Stand”.
W trakcie kariery doznał trzech złamań nogi i złamania ręki.