Wiskule

Wiskule
Віскулі
Ilustracja
Państwo

 Białoruś

Obwód

 brzeski

Rejon

prużański

Sielsowiet

Szereszów

Wysokość

190 m n.p.m.

Populacja (2009)

 

• liczba ludności

10

Nr kierunkowy

+375 1632

Kod pocztowy

224145

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wiskule”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Wiskule”
Ziemia52°37′03″N 23°57′15″E/52,617500 23,954167

Wiskule (biał. Віскулі) – chutor na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie prużańskim, w sielsowiecie Szereszów, w białoruskiej części Puszczy Białowieskiej i kilka kilometrów od granicy z Polską, ok. 10 km na południowy wschód od Białowieży.

Historia

Wieś królewska położona była w końcu XVIII wieku w starostwie niegrodowym szereszowskim w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego.

W dwudziestoleciu międzywojennym uroczysko Wiskula leżące w Polsce, w województwie białostockim, w powiecie bielskim, w gminie Białowieża. Znajdowała się tutaj gajówka.

W latach 50. w miejscowości wybudowano pałacyk rządowy dla prominentnych działaczy ZSRR i ich gości. W pałacyku 7 i 8 grudnia 1991 spotkali się przywódcy radzieckich republik rosyjskiej (Borys Jelcyn), ukraińskiej (Łeonid Krawczuk) i białoruskiej (Stanisłau Szuszkiewicz) w celu zawarcia układu białowieskiego.

Siedemnaście lat później, 12 września 2008, doszło tu do pierwszego – po kilku latach chłodniejszych relacji – spotkania ministrów spraw zagranicznych Polski i Białorusi Radosława Sikorskiego i Siarhieja Martynaua.

Uwagi

  1. ↑ Przynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach prużańskim (do 1920), białowieskim (1920-1922) i bielskim (1922-1945).

Przypisy

  1. ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu brzeskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
  2. ↑ Egzonim ustalony przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Zmiany wprowadzone na 66. posiedzeniu Komisji (7 grudnia 2011 roku)).
  3. ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 107.
  4. ↑ Witold Jemielity. Podziały administracyjne powiatów bielskiego, siemiatyckigo i hajnowskiego w latach 1919-1990. „Studia Łomżyńskie”. 9, s. 123, 1998.
  5. ↑ Mapa WIG Białowieża. [dostęp 2026-03-18]. (pol.).
  6. ↑ Andrzej Brzeziecki, Małgorzata Nocuń, Łukaszenka. Niedoszły car Rosji, SIW Znak, Kraków 2014, s. 44.
  7. ↑ „Co Sikorski oferuje Łukaszence”, dziennik.pl. dziennik.pl:80. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-25)]..

Linki zewnętrzne