Wiszera

Wiszera
Ilustracja
Górny bieg rzeki, widok na lewy brzeg i pasmo Tułymskij kamień
Kontynent

Europa

Państwo

 Rosja

Kraj

 Permski

Rzeka
Długość 415 km
Powierzchnia zlewni

31200 km²

Źródło
Miejsce Ural
Wysokość

800 m n.p.m.

Współrzędne

61°38′57″N 59°19′35″E/61,649167 59,326389

Ujście
Recypient Kama
Wysokość

109 m n.p.m.

Współrzędne

59°53′58″N 56°26′20″E/59,899444 56,438889

Położenie na mapie Kraju Permskiego
Mapa konturowa Kraju Permskiego, w prawym górnym rogu znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej znajduje się punkt z opisem „źródło”, poniżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „ujście”

Wiszera (ros. Вишера) – rzeka w Rosji, w Kraju Permskim. Lewy dopływ Kamy, wpada do Zatoki Wiszerskiej Zbiornika Kamskiego. Długość 415 km, powierzchni zlewni 31 200 km², średnia wysokość zlewni 317 m.

Geografia

Zlewisko Kamy

Piąta pod względem długości rzeka Kraju Permskiego. Swój bieg rozpoczyna na północnym wschodzie kraju, na granicy z Republiką Komi i obwodem swierdłowskim. Płynie głównie przez uralskie podgórza, mając przez większą część biegu charakter szybkiej, górskiej rzeki, płynącej w wąskiej dolinie. W łożysku rzeki występuje wiele płycizn i progów. Na obszarze zlewni szeroko występują zjawiska krasowe.

Prawy potok źródłowy, Małaja Wiszera (Малая Вишера) bierze początek w łańcuchu Jany–Jemty (Яны-Емты), a lewy Bolszaja Wiszera (Большая Вишера) z bocznych grani szczytu Porimongit–Ur (Поримонгит-Ур) w łańcuchu Pojasowyj Kamień (Поясовый Камень), na granicy Republiki Komi, obwodu swierdłowskiego i Kraju Permskiego. Źródła oddzielone są od siebie grzbietem Wiszerskij Kamień (Вишерский Камень) i łączą się u północnego podnóża góry Armija (Армия).

Wiszera od źródeł do ujścia rzeki Ułs (Улс) to bystra, górska rzeka z wieloma bystrzami. Jej szerokość na tym odcinku dochodzi do 70 m.

Środkowa Wiszera od ujścia rzeki Ułs do ujścia Kołwy (Колва) ma szerokość do 150 m z dużą ilością bystrzy i plos. Dolina rzeki na tym odcinku ulega znacznemu rozszerzeniu, ale występuje tu też wiele nadbrzeżnych klifów, w tym, najbardziej znany z nich, Wietłan.

Wiszera

Dolna Wiszera (od ujścia Kołwy do ujścia Wiszery do Kamy) to nizinna rzeka, rozlewająca się miejscami do 900 m. Na całej długości w korycie i na brzegach występuje wiele skał i kamieni oraz dużo bystrzy. Dla Wiszery charakterystyczne są wiosenne powodzie związane z tajaniem śniegu i ruszaniem lodów, powodzie spowodowane intensywnymi opadami deszczu i niski stan wód w lecie. Zasilanie rzeki jest mieszane z przewagą wód z topnienia śniegu. Wiszera zamarza w końcu października lub na początku listopada i pozostaje zamarznięta do końca kwietnia. Jest spławna. Regularna komunikacja pasażerska dociera do Krasnowiszerska. W zlewni Wiszery znajdują się złoża diamentów.

W górnym biegu rzeki leży Rezerwat przyrody „Wiszerskij”. Połów ryb na rzece jest zakazany powyżej ujścia Łypji. W ograniczonym zakresie mogą łowić mieszkańcy wsi Wiełs i Waja na odcinku od ujścia Łypji do ujścia Wiełsa. Występują tu głównie ryby łososiowate: Thymallus i tajmień.

Większe miejscowości leżące nad rzeką to miasto Krasnowiszersk i wsie – Wiełs, Waja, Wiszerogorsk, Ust´–Jaźwa i Riabinino.

Dopływy (km od ujścia)

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Вишера (река в Пермской обл.). [dostęp 2017-10-25].
  2. ↑ Уральские реки: Вишера. [dostęp 2017-10-27].
  3. ↑ Река Вишера. [dostęp 2017-10-27].
  4. ↑ Ветлан. [dostęp 2017-10-27].
  5. ↑ Государственный природный заповедник Вишерский. [dostęp 2017-10-25].
  6. ↑ АЛМАЗ. [dostęp 2017-10-25].
  7. ↑ Государственный природный заповедник Вишерский. [dostęp 2017-10-25].
  8. ↑ Фауна. [dostęp 2017-10-27].
  9. ↑ Река ВИШЕРА. [dostęp 2017-10-25].