Górny bieg rzeki, widok na lewy brzeg i pasmo Tułymskij kamień | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Kraj | |
| Rzeka | |
| Długość | 415 km |
| Powierzchnia zlewni |
31200 km² |
| Źródło | |
| Miejsce | Ural |
| Wysokość |
800 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
| Ujście | |
| Recypient | Kama |
| Wysokość |
109 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie Kraju Permskiego | |
Położenie na mapie Rosji | |
Wiszera (ros. Вишера) – rzeka w Rosji, w Kraju Permskim. Lewy dopływ Kamy, wpada do Zatoki Wiszerskiej Zbiornika Kamskiego. Długość 415 km, powierzchni zlewni 31 200 km², średnia wysokość zlewni 317 m.

Piąta pod względem długości rzeka Kraju Permskiego. Swój bieg rozpoczyna na północnym wschodzie kraju, na granicy z Republiką Komi i obwodem swierdłowskim. Płynie głównie przez uralskie podgórza, mając przez większą część biegu charakter szybkiej, górskiej rzeki, płynącej w wąskiej dolinie. W łożysku rzeki występuje wiele płycizn i progów. Na obszarze zlewni szeroko występują zjawiska krasowe.
Prawy potok źródłowy, Małaja Wiszera (Малая Вишера) bierze początek w łańcuchu Jany–Jemty (Яны-Емты), a lewy Bolszaja Wiszera (Большая Вишера) z bocznych grani szczytu Porimongit–Ur (Поримонгит-Ур) w łańcuchu Pojasowyj Kamień (Поясовый Камень), na granicy Republiki Komi, obwodu swierdłowskiego i Kraju Permskiego. Źródła oddzielone są od siebie grzbietem Wiszerskij Kamień (Вишерский Камень) i łączą się u północnego podnóża góry Armija (Армия).
Wiszera od źródeł do ujścia rzeki Ułs (Улс) to bystra, górska rzeka z wieloma bystrzami. Jej szerokość na tym odcinku dochodzi do 70 m.
Środkowa Wiszera od ujścia rzeki Ułs do ujścia Kołwy (Колва) ma szerokość do 150 m z dużą ilością bystrzy i plos. Dolina rzeki na tym odcinku ulega znacznemu rozszerzeniu, ale występuje tu też wiele nadbrzeżnych klifów, w tym, najbardziej znany z nich, Wietłan.
Dolna Wiszera (od ujścia Kołwy do ujścia Wiszery do Kamy) to nizinna rzeka, rozlewająca się miejscami do 900 m. Na całej długości w korycie i na brzegach występuje wiele skał i kamieni oraz dużo bystrzy. Dla Wiszery charakterystyczne są wiosenne powodzie związane z tajaniem śniegu i ruszaniem lodów, powodzie spowodowane intensywnymi opadami deszczu i niski stan wód w lecie. Zasilanie rzeki jest mieszane z przewagą wód z topnienia śniegu. Wiszera zamarza w końcu października lub na początku listopada i pozostaje zamarznięta do końca kwietnia. Jest spławna. Regularna komunikacja pasażerska dociera do Krasnowiszerska. W zlewni Wiszery znajdują się złoża diamentów.
W górnym biegu rzeki leży Rezerwat przyrody „Wiszerskij”. Połów ryb na rzece jest zakazany powyżej ujścia Łypji. W ograniczonym zakresie mogą łowić mieszkańcy wsi Wiełs i Waja na odcinku od ujścia Łypji do ujścia Wiełsa. Występują tu głównie ryby łososiowate: Thymallus i tajmień.
Większe miejscowości leżące nad rzeką to miasto Krasnowiszersk i wsie – Wiełs, Waja, Wiszerogorsk, Ust´–Jaźwa i Riabinino.