| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki |
Witold Damazy Damasiewicz (ur. 11 grudnia 1919 w Wadowicach, zm. 6 stycznia 1996 w Krakowie) – polski artysta malarz, grafik i rysownik, pedagog. Syn Zygmunta Damasiewicza, nauczyciela filologii klasycznej w Państwowym Męskim Gimnazjum im. Marcina Wadowity w Wadowicach (1913-1937).
Absolwent wadowickiego gimnazjum klasycznego, w którym do jego kolegów szkolnych zaliczał się Karol Wojtyła. W 1948 r. ukończył, rozpoczęte jeszcze przed wojną, studia na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Od 1945 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Zbigniewa Pronaszki i Zygmunta Radnickiego, uzyskując dyplom w 1952. Podjął kurs malarstwa ściennego u Wacława Taranczewskiego. W czasie studiów wspólnie z Przemysławem Brykalskim, Andrzejem Wajdą i Janem Tarasinem był członkiem Grupy Samokształceniowej założonej w 1948 przez Andrzeja Wróblewskiego, grupującej zwolenników sztuki realistycznej, komunikatywnej, zaangażowanej społecznie. W konsekwencji wziął udział w Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki "Przeciw wojnie - przeciw faszyzmowi" w warszawskim Arsenale w 1955 r.
W latach 1950–1954 pracował jako asystent Wydziału Malarstwa ASP w Krakowie, a następnie w latach 1954-1957 jako aspirant artystyczny. Od 1959 był członkiem grupy MARG (Malarstwo, Architektura, Rzeźba, Grafika). Twórczość i umiejętności pedagogiczne Damasiewicza docenił Józef Kluza, dyrektor Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie, który zatrudnił artystę jako nauczyciela malarstwa i rysunku w 1958 roku. W 1980 roku przeszedł na emeryturę.
Zajmował się malarstwem i rysunkiem, tworzył projekty malarstwa ściennego. Do końca lat 50. malował obrazy figuratywne, utrzymane w duchu poarsenałowego ekspresjonizmu, czasem karykaturalnie deformujące postać ludzką. Od lat 60. tworzył prace abstrakcyjne, zbudowane z syntetycznych form, przypominających znaki. W późnym okresie malował też symetryczne kompozycje przypominające ikony. W swej twórczości sięgał po środki ekspresyjne i metaforyczne. Stworzył indywidualny styl obrazowania, pomiędzy abstrakcją aluzyjną a figuracją. Jego obrazy odznaczają się bogactwem form, precyzją i zarazem odwagą rozwiązań kolorystycznych oraz szczególnym sposobem operowania światłem, emanującym z wnętrza obrazu. Podstawę jego malarstwa stanowi kolor budujący formę i perfekcyjna, przemyślana w każdym szczególe kompozycja.
Wystawiał od 1951 w kraju i za granicą. W latach 90. jego obrazy zyskały uznanie na wystawach w Cork Art Society (Cork - Irlandia), Rebecca Hossack Art Gallery (Londyn), i na ostatniej za jego życia, dużej retrospektywnej wystawie w Pałacu Sztuki w Krakowie.
Prace Witolda Damasiewicza są cenione[przez kogo?], znajdują się w zbiorach m.in.: Ministerstwa Kultury i Sztuki, Muzeum Narodowego w Krakowie, Poznaniu i Toruniu, Urzędu Miasta Krakowa, Galerii Fundacji Karolyi w Vence (Francja) oraz w zbiorach prywatnych w Polsce i za granicą.