Witold Jemielity (ur. 24 listopada 1935 we wsi Brzózki Brzezińskie w gminie Wysokie Mazowieckie, zm. 26 września 2022 r. w Łomży) – polski ksiądz katolicki, profesor nauk teologicznych, historyk Kościoła.
Ukończył szkołę średnią w Różanymstoku, ale maturę zdawał w Białymstoku. Studia filozoficzno-teologiczne odbył w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. Święcenia kapłańskie otrzymał 26 grudnia 1958 r. Kontynuował studia na Wydziale Teologicznym KUL. Tytuł magistra teologii uzyskał w 1962 r. na podstawie pracy Działalność duszpasterska biskupa Konstantego Ireneusza Łubieńskiego (1863–1869). Stopień naukowy doktora teologii w zakresie historii Kościoła otrzymał w 1963 r. Nadała mu go Rada Wydziału Teologicznego KUL na podstawie rozprawy Diecezja sejneńska w latach 1872–1893. Od 1964 do 1966 r. studiował w Rzymie i Paryżu. W 1975 r. Rada Wydziału KUL nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego i rozprawy habilitacyjnej Diecezja augustowska, czyli sejneńska w latach 1818–1872. W roku akademickim 1986–1987 był adiunktem na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Pełnił tę funkcję ponownie od 1992 r. Rektor ATK z dniem 1 marca 1994 r. mianował go na stanowisko profesora nadzwyczajnego na Wydziale Prawa Kanonicznego. Od 1 października 1994 r. kierował katedrą Historii Prawa Kościoła w Polsce na tymże Wydziale. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w 1994 roku nadał mu tytuł naukowy profesora nauk teologicznych. W 2006 r. odszedł na emeryturę cywilną. Nadal wykładał w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży, gdzie pracował od 1967 r. do 30 września 2010 r. Przeszedł wówczas na emeryturę kościelną.
Pełnił godności kanonika kapituły sejneńskiej i kapelana papieskiego. W l. 1972–1991 był kierownikiem Archiwum Diecezjalnego w Łomży. Wykładał w Punkcie Konsultacyjnym ATK w Suwałkach i Łomży, prowadził też wykłady w Zaocznym Studium Katechetycznym, Licencjackim Studium Teologicznym dla Księży i Kolegium Teologicznym. Działał w Łomżyńskim Towarzystwie Naukowym im. Wagów i Towarzystwie Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej. Zmarł w Domu Wspólnoty Kapłańskiej w Łomży.
Dorobek naukowy ks. prof. Witolda Jemielitego dotyczy gł. dziejów Kościoła w Królestwie Polskim i diecezji łomżyńskiej, dziejów innych wyznań religijnych, szkolnictwa w latach 1795–1939, podziałów administracyjnych powiatów województwa białostockiego. Piśmiennictwo swoje oparł gł. na źródłach archiwalnych. Do 2018 r. wydał 55 książek i 215 artykułów naukowych. Opracowywał biogramy zmarłych księży diecezji łomżyńskiej. Publikował m.in. w „Ruchu Biblijnym i Liturgicznym” w „Rocznikach Humanistycznych”, „Rocznikach Teologiczno-Kanonicznych”, „Zeszytach Naukowych KUL”, w rocznikach „Ziemia Łomżyńska” i „Studia Łomżyńskie”, „Rocznikach Suwalsko-Mazurskich”, „Zeszytach Naukowych Ostrołęckiego Towarzystwa Naukowego”, „Studiach Podlaskich”, „Łomżyńskich Wiadomościach Diecezjalnych”, „Studiach Ełckich”, „Martyrii”, „Głosie Katolickim” i w wielu innych.
Ks. prof. Witold Jemielity był nagradzany m.in. przez Mazowieckie Towarzystwo Kultury, Mazowiecki Ośrodek Badań Naukowych im. Stanisława Herbsta i rektora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W 1999 r. otrzymał II Nagrodę im. Zygmunta Glogera w ogólnopolskim konkursie organizowanym przez Społeczne Stowarzyszenie Prasoznawcze „Stopka” w Łomży. Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 14 sierpnia 2001 r. odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Uroczystości pogrzebowe ks. prof. Witolda Jemielitego rozpoczęły się 29 września 2022 r. mszą św. żałobną w kościele katedralnym w Łomży pod przewodnictwem biskupa Tadeusza Bronakowskiego. Następnie trumna z ciałem zmarłego kapłana została przewieziona do kaplicy pogrzebowej przy kościele parafialnym pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Wysokiem Mazowieckiem, gdzie odbyło się czuwanie modlitewne. 30 września 2022 r. mszy św. pogrzebowej w Wysokiem Mazowieckiem przewodniczył biskup łomżyński Janusz Stepnowski. Ks. prof. Witold Jemielity spoczął w grobie kapłańskim na cmentarzu parafialnym w Wysokiem Mazowieckiem.