Pierwsza wersja kalendarza została zaprezentowana 12 listopada 2011 roku, zawierała ona osiem wyścigów w ośmiu krajach na czterech kontynentach. Druga wersja kalendarza, ogłoszona 7 grudnia, zamieniła kolejność wyścigów w Bahrajnie i Japonii. 2 lutego 2012 roku ogłoszono, że wyścig w Chinach odbędzie się 27 października na torze Shanghai International Circuit.
W sezonie rywalizowały cztery klasy: Le Mans Prototype 1 (LMP1), Le Mans Prototype 2 (LMP2), Le Mans Grand Touring Endurance Professional (LMGTE Pro) oraz Le Mans Grand Touring Endurance Amateur (LMGTE Am).
Lista startowa została zaprezentowana 2 lutego 2012 roku i zawierała łącznie 30 zgłoszonych załóg.
O ten tytuł rywalizowali producenci LMP1, którzy zadeklarowali start w całym sezonie. Punkty dla producenta zdobywała najwyżej sklasyfikowana załoga. W walce o mistrzostwo brane pod uwagę były wyniki z sześciu wyścigów – Le Mans i pięć najlepszych wyników producenta.
O puchar świata producentów rywalizowali producenci samochodów w kategoriach LMGTE. W ramach tej klasyfikacji wyniki LMGTE Pro i LMGTE Am były łączone i na ich podstawie dwie najwyżej sklasyfikowane załogi producenta punktowały na jego konto.
O to trofeum walczyły zespoły LMP1 zgłoszone na pełny sezon, które nie miały statusu producenta. Na konto zespołu punktowała najwyżej sklasyfikowana załoga.
