Wydrzyki
Morfologia
Długość ciała 41–64 cm, rozpiętość skrzydeł 105–160 cm; masa ciała 230–2100 g (samice są większe i cięższe od samców).
Systematyka
Etymologia
- Stercorarius: łac. stercorarius – „z gnoju, z łajna”, od stercus, stercoris – „gnój, łajno”; wydrzyki ścigają inne ptaki morskie, dopóki te nie zwymiotują swojego jedzenia i dawniej brano wyplute jedzenie za odchody.
- Catharacta: gr. καταρακτης kataraktēs lub καταρρακτης katarrhaktēs „nieznany drapieżny ptak morski” wspomniany przez Arystotelesa i Dionizjosa. Gatunek typowy: Catharacta skua Brünnich, 1764.
- Lestris: gr. λη̣στρις lēistris „piratka”, od λῃστηρ lēistēr, λῃστηρος lēistēros „pirat”, od ληις lēis „łup, grabież”. Gatunek typowy: Larus parasiticus Linnaeus, 1758.
- Labbus: opis na podstawie „Labbé” z Brissona w 1760 roku, od szw. nazwy Labbe lub Labb dla wydrzyka. Nomen nudum.
- Oceanus: w greckiej mitologii Okeanos (stgr. Ὠκεανός Ōkeanós, łac. Oceanus) był bogiem oceanów, mężem Tetydy i ojcem nimf. Gatunek typowy: Larus parasiticus Linnaeus, 1758; młodszy homonim Oceanus Montfort, 1808 (Mollusca).
- Catarracta: gr. καταρακτης kataraktēs lub καταρρακτης katarrhaktēs „nieznany drapieżny ptak morski” wspomniany przez Arystotelesa i Dionizjosa. Gatunek typowy: Larus parasiticus Linnaeus, 1758.
- Praedatrix: łac. praedatrix, praedatricis „łupieżczyni”, od praedator, praedatoris „łupieżca”, od praedari „grabować, plądrować”, od praeda „łup”. Gatunek typowy: Larus parasiticus Linnaeus, 1758.
- Coprotheres: gr. κοπρος kopros „kał, gnój”; -θηρας -thēras „łowca”, od θηραω thēraō „polować”, od θηρ thēr, θηρος thēros „bestia, zwierzę”. Gatunek typowy: Lestris pomarinus Temminck, 1815
- Atalolestris: gr. αταλος atalos „delikatny”; rodzaj Lestris Illiger, 1811. Gatunek typowy: Stercorarius longicaudus Vieillot, 1819.
Podział systematyczny
Do rodziny wydrzyków należy jeden rodzaj z następującymi gatunki:
Identyfikatory zewnętrzne: