Zacharzewo

Zacharzewo
Захажэва
Захажево
Państwo

 Białoruś

Obwód

 miński

Rejon

wołożyński

Sielsowiet

Dory

Populacja
• liczba ludności


10
(2019)

Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa konturowa obwodu mińskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Zacharzewo”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Zacharzewo”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Zacharzewo”
Ziemia54°05′44″N 26°38′58″E/54,095556 26,649444

Zacharzewo (biał. Захажэва, Zachażewa; ros. Захажево, Zachażewo) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wołożyńskim, w sielsowiecie Dory, przy drodze magistralnej M7.

Historia

Pod zaborami i w II Rzeczypospolitej okolica szlachecka. W XIX i w początkach XX w. położone było w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie oszmiańskim, w gminie Wołożyn. W 1895 miejscowość liczyła 54 mieszkańców, zamieszkałych w 11 budynkach, w tym 46 prawosławnych i 8 katolików.

W dwudziestoleciu międzywojennym leżało w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie wołożyńskim, w gminie Wołożyn. W 1921 miejscowość liczyła 101 mieszkańców, zamieszkałych w 19 budynkach, wyłącznie Polaków. 67 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego, 18 mojżeszowego i 16 prawosławnego.

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Uwagi

  1. ↑ Przynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach oszmiańskim (do 1920) i wołożyńskim (1920 - 1945).

Przypisy

  1. ↑ Zacharzewo, pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 213.
  2. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.

Bibliografia