Zbigniew Lew-Starowicz

Zbigniew Lew-Starowicz
Ilustracja
Zbigniew Lew-Starowicz (2013)
Data i miejsce urodzenia

25 października 1943
Sieradz

Data i miejsce śmierci

13 września 2024
Strzeniówka

Profesor nauk medycznych
Specjalność: psychiatria, seksuologia
Alma Mater

Wojskowa Akademia Medyczna

Doktorat

1981

Habilitacja

1986

Profesura

17 lutego 2015

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie

Prezes Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego
Okres spraw.

od 1991

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Zbigniew Kazimierz Lew-Starowicz (ur. 25 października 1943 w Sieradzu, zm. 13 września 2024 w Strzeniówce) – polski lekarz psychiatra, psychoterapeuta i seksuolog, nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych, założyciel i prezes Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego.

Życiorys

W 1960 został absolwentem Liceum Ogólnokształcącego w Sieradzu. Do trzydziestego roku życia udzielał się jako ministrant. W 1966 ukończył medycynę na Wydziale Lekarskim Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi, wybór tej uczelni nawiązywał do tradycji wojskowej członków jego rodziny. Został także absolwentem filozofii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1981 doktoryzował się z tematu związanego z seksuologią, a w 1986 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych ze specjalnością w zakresie psychiatrii. W 2015 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych.

Wkrótce po studiach pracował w poradni, w której pacjentów przyjmowała również Michalina Wisłocka. Zawodowo później związany m.in. z Akademią Wychowania Fizycznego w Warszawie oraz z Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego. Obejmował w nich stanowiska profesorskie, powierzono mu też obowiązki kierownika Zakładu Seksuologii Medycznej i Psychoterapii CMKP. W latach 1999–2005 pełnił przez dwie kadencje funkcję dziekana Wydziału Rehabilitacji AWF. Był także kierownikiem Katedry Psychospołecznych Podstaw Rehabilitacji na tej uczelni, a także wykładowcą na Wydziale Psychologii Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie. Zajmował stanowisko dyrektora Instytutu Seksuologii Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego w Warszawie.

Był założycielem i prezesem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Medycyny Seksualnej. W latach 1995–1996 był ekspertem Ministerstwa Edukacji Narodowej w zakresie edukacji seksualnej, a w latach 1996–1998 liderem programu edukacji seksualnej Organizacji Narodów Zjednoczonych. W 1994 powołany na krajowego specjalisty z zakresu seksuologii. Był członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Pełnił funkcję przewodniczącego rady naukowej czasopisma „Seksuologia Polska”.

Był autorem lub współautorem kilkuset prac naukowych i popularnonaukowych poświęconych problematyce współczesnej seksuologii i psychiatrii. Część z nich wydawał pod pseudonimem „Leo Oldwitch”. Współpracował ze stacją telewizyjną TVN Med, w której prowadził programy na temat seksuologii. Zajmował się także działalnością jako biegły sądowy oraz praktyką w ramach Centrum Seksuologii Medycznej, Psychiatrii i Psychoterapii, którego został dyrektorem.

Epizodycznie pojawiał się w obsadzie aktorskiej seriali telewizyjnych takich jak Kasia i Tomek (2003), Niania (2007), 39 i pół (2009). Wystąpił jako urzędnik stanu cywilnego w teledysku do utworu Black and White Kombi.

W autobiografii Pan od seksu z 2013 ujawnił, że przed 1989 w praktyce lekarskiej stosował na osobach homoseksualnych elektrowstrząsy w ramach tzw. terapii konwersyjnej. W wywiadzie, udzielonym w 2015 na potrzeby filmu dokumentalnego Artykuł osiemnasty, przeprosił swoich homoseksualnych pacjentów i świat nauki za to, że stosował szkodliwe i nieskuteczne metody, które zostały obalone przez badania medyczne.

Zmarł 13 września 2024 w Strzeniówce. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w kościele pokamedulskim bł. Edwarda Detkensa. Został pochowany na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie.

Życie prywatne

Syn Zbigniewa i Adaminy. Miał starsze rodzeństwo: siostrę Almę Tomirę i brata Maura Sulimira. Do jego dziadka Jana Starowicza należała łódzka kamienica przy ul. Piotrkowskiej 292, zwana kamienicą „Pod Góralem”.

Był dwukrotnie żonaty. Jego drugą żoną była lekarka Danuta Lew-Starowicz (zm. 2020). Miał czworo dzieci, w tym troje z pierwszego małżeństwa. Syn Michał również został seksuologiem.

Odznaczenia