Zelgno

Zelgno
wieś
Ilustracja
Tablica miejscowości
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

toruński

Gmina

Chełmża

Liczba ludności (III 2011)

295

Strefa numeracyjna

56

Kod pocztowy

87-140

Tablice rejestracyjne

CTR

SIMC

0842265

Położenie na mapie gminy wiejskiej Chełmża
Mapa konturowa gminy wiejskiej Chełmża, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Zelgno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Zelgno”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Zelgno”
Położenie na mapie powiatu toruńskiego
Mapa konturowa powiatu toruńskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Zelgno”
Ziemia53°12′27″N 18°42′37″E/53,207500 18,710278
Multimedia w Wikimedia Commons

Zelgno – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Chełmża.

Do 1954 roku miejscowość była siedzibą gminy Zelgno, przy czym w latach 1945–1954 siedziba władz gminy mieściła się w Dźwierznie. 31 grudnia 1959 roku utworzono gromadę Zelgno, w której skład weszły obszary zniesionych gromad Dźwierzno i Grzegorz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 295 mieszkańców. Jest trzynastą co do wielkości miejscowością gminy Chełmża.

Elektryfikację miejscowości zakończono w 1950 roku. W dniu 19 listopada 1960 r. oddano do użytku „tysiąclatkę”. Szkoła podstawowa powstała na miejscu rozebranego kościoła ewangelickiego. 23 czerwca 1966 roku nadano jej imię poety Władysława Broniewskiego. Od 1 września 1975 szkoła stała się Gminną Szkołą Zbiorczą. W 1979 roku w holu szkoły odsłonięto popiersie patrona.

Historia

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1328 roku, kiedy wielki mistrz krzyżacki Werner von Orseln nadał tutejsze dobra benedyktynkom z Torunia. W XV wieku majątek nabył Hanusz z Dźwierzna, a następnie dobra przeszły w ręce rodu Rokuszów, do którego należało również sąsiednie Dźwierzno. Wieś stanowiła dawniej dobra rycerskie.

Obiekty zabytkowe

We wsi znajdują się pozostałości zabudowy z przełomu XIX i XX wieku: kuźni, mleczarni i szkoły oraz pastorówka z roku 1912, obok której do okresu po II wojnie światowej stał kościół ewangelicki, będący świątynią parafii należącej do superintendentury (diecezji) Toruń Ewangelickiego Kościoła Unijnego. Kościół został w okresie powojennym rozebrany, a z pozostałych po nim cegieł wzniesiono szkołę. Przy drodze do Witkowa znajdują się pozostałości cmentarza ewangelickiego.

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1619 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 160830.
  4. ↑ Gminna Rada Narodowa w Zelgnie z siedzibą w Dźwierznie. Archiwum Państwowe w Toruniu. [dostęp 2026-09-09]. (pol.).
  5. ↑ Uchwała Nr 24/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 2 września 1959 r. w sprawie utworzenia i zniesienia niektórych gromad w województwie bydgoskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy z dnia 21 grudnia 1959 r., Nr. 8, Poz. 93)
  6. 1 2 3 4 Nasz profil - Historia szkoły | Szkoła Podstawowa im. Wł. Broniewskiego w Zelgnie [online], spzelgno.edupage.org [dostęp 2022-08-12].
  7. 1 2 3 Atrakcje. Starostwo Powiatowe w Toruniu. [dostęp 2026-09-09]. (pol.).
  8. ↑ Pastorówka w Zelgnie. szlaktradycji.pl. [dostęp 2015-05-09]. (pol.).

Linki zewnętrzne