Postúmia (gente)

Morte de Lúcio Postúmio Albino, cônsul em 234 a.C., morto na emboscada da Floresta Litana, contra os boios, em 216 a.C..

A gente Postúmia (em latim: Postumia, pl. Postumii) era uma das mais antigas gentes patrícias da Roma Antiga. Seus membros com frequência ocuparam os cargos mais algos da magistratura romana, desde a fundação até a queda da república. O primeiro a chegar ao consulado foi Públio Postúmio Tuberto, em 505 a.C., quatro anos depois da expulsão dos Tarquínios

Origem

O nome "Postumius" é um sobrenome patronímico derivado do prenome Póstumo (em latim: "Postumus"), que, presumivelmente, tinha um ancentral da gente. Este termo, por sua vez, é derivado do adjetivo laitno "postremus", que significa "último" ou "mais próximo", originalmente um indicativo do filho mais novo ou caçula. Porém, seu significado já se confundia desde a antiguidade com "posthumous", utilizado para designar um filho nascido após a morte do pai, sem dúvida por que este filho era necessariamente o mais novo.

Prenomes

As mais proeminentes famílias dos Póstumos durante os primeiros anos da República favoreciam os prenomes ("praenomina") Aulo, Espúrio e Lúcio, com raras ocorrências de Marco, Públio e Quinto. No período tardio, aparecem Postúmios chamados Caio, Cneu e Tito

Ramos e cognomes

A mais distinta família da gente Postúmia tinha o cognome Albo ("Albus") ou Albino ("Albinus"), mas havia também os Megelos ("Megellus") e Tubertos ("Tubertus"). Regilense ("Regillensis") era um agnome dos Albinos. Nas Guerras Púnicas e depois dela, apareceram os cognomes ("cognomina") Pirgense ("Pyrgensis"), Tempsano ("Tempsanus" e Tímpano ("Tympanus"). Apenas uns poucos Postúmios aparecem nas fontes sem um cognome.

Membros

Aulo Postúmio Tuberto, ditador em 431 a.C., ordenando a execução de seu próprio filho por ele ter abandonado seu posto.

Postúmios Tubertos

Postúmios Albos e Albinos

Postúmios Megelos

Denário de uma série Aulo Postúmio Albino (96 a.C.)
Busto de Diana com arco e flecha sobre os ombros; inscrição ROMA Três cavalos galopando sobre um cavalairo caindo; inscrição A•ALBINVS•S•F
Æ Denário de prata (3,94 g)

Postúmios posteriores

Referências

  1. 1 2 3 Smith, Postumii
  2. ↑ George Davis Chase, "The Origin of Roman Praenomina", in Harvard Studies in Classical Philology, vol. VIII (1897)
  3. ↑ Lívio, Ab Urbe Condita xl. 41.
  4. ↑ Lívio, Ab Urbe Condita xlv. 6.
  5. ↑ Plutarco, Vidas Paralelas, Sulla 9.
  6. ↑ Cícero, De Divinatione i. 33.
  7. ↑ Valério Máximo, Nove Livros de Feitos e Dizeres Memoráveis i. 6. § 4.
  8. ↑ Cícero, In Verrem, ii. 18.
  9. ↑ Cícero, Pro Murena, 26, 27, 33
  10. ↑ Cícero, Bruto, i. 33.
  11. ↑ Cícero, Epistulae ad Atticum, vii. 15. § 2, xv. 2. § 3, Epistulae ad Familiares, vi. 12. § 2, xiii. 69.
  12. ↑ Apiano, Bellum Civiles ii. 58.
  13. ↑ Cícero, Epistulae ad Familiares, iv. 12. § 2.
  14. ↑ Dião Cássio, História Romana l. 13.
  15. ↑ Rodriguez, Era Maria Morales (2013). Las Ciudades Romanas en el Alto Guadalquivir (em espanhol). [S.l.: s.n.] p. 97
  16. ↑ Alföldy, Géza (1973). Flamines provinciae Hispaniae Citerioris (em alemão). Madrid: [s.n.] p. 95
  17. 1 2 Palmer, Robert E. A. (1990). Studies of the Northern Campus Martius em Ancient Rome (em inglês). [S.l.: s.n.] p. 43
  18. 1 2 3 Mennen, Inge (2011). Power e Status em the Roman Empire, AD 193-284 (em inglês). [S.l.: s.n.] p. 121-122
  19. ↑ Jones, Arnold Hugh Martin; Robert, John (1980). The Prosopography of the Later Roman Empire, Parts 395-527 (em inglês). II. [S.l.]: Cambridge University Press. p. 467

Ligações externas

O Commons possui uma categoria com imagens e outros ficheiros sobre Postúmia (gente)