1061 Paeonia

1061 Paeonia
Işık eğrisinden elde edilmiş kalıp modeli
Keşif
KeşfedenK. Reinmuth
Keşif yeriHeidelberg Gözlemevi
Keşif tarihi10 Ekim 1925
Belirtmeler
(1061) Paeonia
Telaffuz/piːˈoʊniə/
Adın kaynağı
Paeonia Şakayık (Çiçekli bitki)
1925 TB · 1925 XB
1936 SM · 1942 XD
Asteroit kuşağı · (dış)
Themis · Arka plan
Yörünge özellikleri
Dönem 23 Mart 2018 (JG 2458200,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı91,72 yıl (33.502 gün)
Günöte3,7986 AB
Günberi2,4505 AB
3,1245 AB
Dış merkezlik0,2157
5,52 yıl (2,017 gün)
249,51°
0° 10dk 42,6s / gün
Yörünge eğikliği2,4993°
90,923°
306,27°
Fiziksel özellikler
Ortalama çap
17,95 km (calculated)
18,63±5,52 km
23,092±0,151 km
6 sa (at least)
7,9971±0,0001 sa
7,99710±0,00001 sa
0,048±0,007
0,0483±0,0070
0.08 (assumed)
0,09±0,06
Tholen = C
B-V = 0.676
U–B = 0.337
11.80 · 12,01±0,29
12.09

1061 Paeonia, geçici ismi 1925 TB, asteroit kuşağının dış bölgelerinden gelen karbonlu bir arka plan asteroididir, yaklaşık 19 kilometre (12 mi) çapında. 10 Ekim 1925'te Alman gök bilimci Karl Reinmuth tarafından Almanya'nın Heidelberg kentindeki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevinde keşfedildi. C-tipi asteroitin 8 saatlik bir dönme süresi vardır ve muhtemelen çok uzundur. Adını genellikle şakayık olarak bilinen çiçekli bitki Paeonia'dan almıştır.

Yörünge ve sınıflandırma

Paeonia, öz yörünge ögelerine hiyerarşik kümeleme yöntemi uygulandığında ana kuşağın arka plan popülasyonunda yer alan aile dışı bir asteroittir. Bununla birlikte oskülatör Kepler yörünge ögelerine dayalı olarak adını 24 Themis'ten alan ve çok büyük bir karbonlu asteroit ailesi olan Themis ailesinin (602) bir üyesi olarak da sınıflandırılmıştır.

Dış asteroit kuşağında Güneş'i 2,5-3,8 AB uzaklıkta; her 5 yıl ve 6 ayda bir döner (2.017 gün; 3,12'lik yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,22'lik bir eksantrikliğe ve 2 °'lik bir eğime sahiptir. Asteroit ilk olarak Eylül 1925'te Simeiz Rasathanesi'nde gözlemlendi. Gövdenin gözlem yayı, Kasım 1925'te Yerkes Gözlemevi'nde ya da Heidelberg'deki resmi keşif gözleminden bir ay sonra başlar.

Fiziksel özellikleri

Tholen sınıflandırmasında, Paeonia yaygın, karbonlu bir C-tipi asteroittir, Themistians için genel spektral tiple uyumludur.:23

Dönme süresi ve kutbu

Aralık 1986'da, Illinois College'daki Amerikalı fizikçi Frederick Pilcher tarafından fotometrik gözlemlerden Paeonia'nın dönen bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0.5 büyüklüğünde (U=2-) bir parlaklık genliği ile en az 6 saatlik bir dönme süresi verdi. Gözlem süresinin kısa olması nedeniyle sadece bir alt sınır belirlenebilmiştir. Gözlemci, parlaklık değişiminin 2 saat veya daha kısa sürede meydana geldiğini kaydetti. 2014'te Pilcher, Organ Mesa Gözlemevinde (G50) Paeonia'yı yeniden ziyaret etti ve 1,00 büyüklüğünde (U=n.a.) bir genlikle 7,9971 saatlik rafine bir periyodu ölçtü; bu, uzun bir şeklin güçlü bir göstergesidir.

Lowell Fotometrik Veritabanından fotometrik veriler kullanılarak modellenmiş bir ışık eğrisi 2016'da yayınlandı. Ekliptik koordinatlarda (λ, β) (155.0°, -50.0°)'de bir dönüş ekseninin yanı sıra 7,9971 saatlik aynı yıldız periyodu verdi.

Çapı ve albedosu

NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen araştırmaya göre, Paeonia'nın çapı 18,63 ile 23,092 kilometre arasında ve yüzeyi 0,048 ile 0,09 arasında bir albedoya sahip. Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 0,08'lik bir albedo varsayar ve 12,09'luk mutlak büyüklüğe dayalı olarak 17,95 kilometrelik bir çap hesaplar.

İsimlendirme

Bu küçük gezegen, adını uzun ömürlü şakayık bitkilerini içeren çiçekli bitkiler cinsi Paeonia'dan almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'de belirtilmiştir (H 101).

Reinmuth'un çiçekleri

Karl Reinmuth, birçok keşfinden dolayı 1930'ların başında yeni adlandırılmış 66 asteroitten oluşan geniş bir liste sundu. Liste, keşiflerini (1009) ile (1200) arasındaki sayılarla kapsıyordu. Bu liste aynı zamanda, bu asteroitten başlayarak, bitkilerden, özellikle de çiçekli bitkilerden sonra adlandırılan 28 asteroit dizisini de içeriyordu.

Notlar

  1. 1 2 Pilcher (2014) (1061) Paeonia periyodunun ışık eğrisi 27 Kasım - 29 Aralık 2014 arası gözleme dayanarak parlaklık genliği 1,00 kadir ile 7,9971±0,0001 saattir. Kalite kodu uygulanamaz. ASLC web sitesinde Pilcher'ın ışık eğrisi grafiklerinin listesi mevcuttur.

Kaynakça

  1. 1 2 3 4 "1061 Paeonia (1925 TB)". Minor Planet Center. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2018.
  2. ↑ "paeonia". Merriam-Webster Dictionary.
  3. 1 2 3 Schmadel, Lutz D. (2007). "(1061) Paeonia". Dictionary of Minor Planet Names - (1061) Paeonia. Springer Berlin Heidelberg. s. 91. doi:10.1007/978-3-540-29925-7_1062. ISBN 978-3-540-00238-3.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 "JPL Small-Body Database Browser: 1061 Paeonia (1925 TB)" (2017-07-01 last obs.). Jet Propulsion Laboratory. 30 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2018.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 "LCDB Data for (1061) Paeonia". Asteroid Lightcurve Database (LCDB). 18 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2018.
  6. 1 2 "Asteroid 1061 Paeonia - Proper Elements". AstDyS-2, Asteroids - Dynamic Site. 2 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2019.
  7. 1 2 3 4 Nugent, C. R.; Mainzer, A.; Bauer, J.; Cutri, R. M.; Kramer, E. A.; Grav, T.; ve diğerleri. (September 2016). "NEOWISE Reactivation Mission Year Two: Asteroid Diameters and Albedos". The Astronomical Journal. 152 (3): 12. arXiv:1606.08923 Özgürce erişilebilir. Bibcode:2016AJ....152...63N. doi:10.3847/0004-6256/152/3/63. 11 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi21 Mart 2018.
  8. 1 2 3 Masiero, Joseph R.; Mainzer, A. K.; Grav, T.; Bauer, J. M.; Cutri, R. M.; Dailey, J.; ve diğerleri. (November 2011). "Main Belt Asteroids with WISE/NEOWISE. I. Preliminary Albedos and Diameters". The Astrophysical Journal. 741 (2): 20. arXiv:1109.4096 Özgürce erişilebilir. Bibcode:2011ApJ...741...68M. doi:10.1088/0004-637X/741/2/68. 9 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi21 Mart 2018.
  9. 1 2 3 4 Mainzer, A.; Grav, T.; Masiero, J.; Hand, E.; Bauer, J.; Tholen, D.; ve diğerleri. (November 2011). "NEOWISE Studies of Spectrophotometrically Classified Asteroids: Preliminary Results". The Astrophysical Journal. 741 (2): 25. arXiv:1109.6407 Özgürce erişilebilir. Bibcode:2011ApJ...741...90M. doi:10.1088/0004-637X/741/2/90.
  10. 1 2 Pilcher, F. (September 1987). "General Report of Position Observations by the ALPO Minor Planets Section for the Year 1986" (PDF). Minor Planet Bulletin. 14 (1): 23. Bibcode:1987MPBu...14...23P. 3 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF)31 Ocak 2023.
  11. 1 2 Ďurech, J.; Hanuš, J.; Oszkiewicz, D.; Vančo, R. (March 2016). "Asteroid models from the Lowell photometric database". Astronomy and Astrophysics. 587: A48. arXiv:1601.02909 Özgürce erişilebilir. Bibcode:2016A&A...587A..48D. doi:10.1051/0004-6361/201527573. ISSN 0004-6361.
  12. ↑ Veres, Peter; Jedicke, Robert; Fitzsimmons, Alan; Denneau, Larry; Granvik, Mikael; Bolin, Bryce; ve diğerleri. (November 2015). "Absolute magnitudes and slope parameters for 250,000 asteroids observed by Pan-STARRS PS1 - Preliminary results". Icarus. 261: 34-47. arXiv:1506.00762 Özgürce erişilebilir. Bibcode:2015Icar..261...34V. doi:10.1016/j.icarus.2015.08.007. 2 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi21 Mart 2018.
  13. ↑ Nesvorný, D.; Broz, M.; Carruba, V. (December 2014). Identification and Dynamical Properties of Asteroid Families. Asteroids IV. ss. 297-321. arXiv:1502.01628 Özgürce erişilebilir. Bibcode:2015aste.book..297N. doi:10.2458/azu_uapress_9780816532131-ch016. ISBN 9780816532131.
  14. ↑ Schmadel, Lutz D. (2007). "(1054) Forsytia". Dictionary of Minor Planet Names - (1054) Forsytia. Springer Berlin Heidelberg. s. 90. doi:10.1007/978-3-540-29925-7_1055. ISBN 978-3-540-00238-3.

Dış bağlantılar