137 Meliboea

137 Meliboea
Keşif
KeşfedenJ. Palisa
Keşif yeriAustrian Naval Obs.
Keşif tarihi21 Nisan 1874
Belirtmeler
(137) Meliboea
Telaffuz/mɛlɪˈbiːə/
A874 HA; 1923 FA;
1958 UE; 1962 GB
Asteroit kuşağı · (dış)
Meliboea
SıfatlarMeliboean /mɛlɪˈbiːən/
Yörünge özellikleri
Dönem 23 Mart 2018 (JG 2.458.200,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı133,02 yıl (48.587 gün)
Günöte3,7859 AU
Günberi2,4619 AU
3,1239 AU
Dış merkezlik0,2119
5,52 yr (2.017 d)
327,88°
0° 10dk 42,6s / gün
Yörünge eğikliği13,432°
202,22°
107,17°
Fiziksel özellikler
Ortalama çap
145,42±3,3 km
145,92±3,58 km
Kütle(7,27±3,07)×1018 kg
Ortalama yoğunluk
4,46 ± 1,91 g/cm3
25,676 sa
0,0503±0,002
0,0492 ± 0,0128
C (Tholen)
8,05
8,10
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

137 Meliboea, Avusturyalı astronom J. Palisa tarafından 21 Nisan 1874'te Austria Naval Gözlemevi'nde keşfedilen, birçok asteroit keşfinden ikincisi olan büyük, karanlık bir asteroit kuşağı asteroididir. Daha sonra Yunan mitolojisindeki üç Meliboea'dan birinin adını almıştır. Benzer yörünge öğelerini paylaşan Meliboea asteroit ailesinin en büyük gövdesi olup, yalnızca 791 Ani onun boyutuna yaklaşmaktadır. C tipi bir asteroit olarak sınıflandırılır ve karbonlu malzemelerden oluştuğu düşünülmektedir. Asteroitin tayfları, sulu bir değişimin kanıtlarını gösterir.

1990–1991 yılları arasında İtalya'daki Torino Gözlemevi'nde yapılan bu asteroitin fotometrik gözlemleri, 15.28 ± 0.02 saatlik bir sinodik dönüş periyodunu belirlemek için kullanılmıştır. Las Cruces, New Mexico'daki Organ Mesa Gözlemevi'nde 2009 yılında yapılan bir araştırma, 25,676 ± 0,001 saatlik bir periyot ve 0,16 ± 0,02 büyüklüğünde bir parlaklık değişimi buldu. Daha önceki çalışmalarda belirlenen 15 saatlik bir süreyi devre dışı bıraktılar.

2002 yılında Arecibo Gözlemevi'nden radarla 137 Meliboea asteroidi gözlemlendi. Dönüş sinyali, 144 ± 16 km.'lık bir etkin çapla eşleşti Bu değer, diğer yollarla hesaplanan asteroit boyutlarıyla tutarlıdır.