490 Veritas

490 Veritas
Keşif
KeşfedenMax Wolf
Keşif yeriHeidelberg Gözlemevi
Keşif tarihi3 Eylül 1902
Belirtmeler
(490) Veritas
1902 JP
Ana kuşak · (outer)
Veritas 
SıfatlarVeritasyan
Yörünge özellikleri
Dönem 31 Temmuz 2016 (yaş 2.457.600,5)
Belirsizlik parametresi 0
Gözlem yayı113,37 yıl (41.409 gün)
Günöte3,4715 AU (519,33 Gm)
Günberi2,8719 AU (429,63 Gm)
3,1717 AU (474,48 Gm)
Dış merkezlik0,094527
5,65 yıl (2.063,2 gün)
31,094°
0° 10 m 28.164 s / gün
Yörünge eğikliği9,2809°
178,335°
194,390°
Dünya MOID1,87147 AU (279,968 Gm)
Jüpiter MOID1,98443 AU (296,867 Gm)
TJüpiter3,175
Fiziksel özellikler
Boyutlar110,96 ± 3,80 km
115,55 ± 5,5 km
Kütle(5,99 ± 2,23) × 1018 kg
Ortalama yoğunluk
8,37 ± 3,23 g/cm3
7,930 sa (0,3304 gün)
0,0622 ± 0,006
8,53 · 8,32
  Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

Veritas (küçük gezegen tanımı: 490 Veritas), son yüz milyon yılın en büyük asteroit çarpışmalarının birine karışma ihtimali olan, karbon yapıya sahip bir Veritasyan asteroididir. Alman gökbilimci Max Wolf tarafından 3 Eylül 1902'de Heidelberg Gözlemevi'nde keşfedildi.

Tanım

100 kilometreden fazla bir çapa sahip olan Veritas, dış ana kuşağın yakınlarında, yakın zamanda oluşan orta büyüklükte bir karbonlu asteroit ailesi olan Veritas ailesinin en büyük üyesi ve adaşıdır. Boulder'daki Southwest Araştırma Enstitüsü'nden David Nesvorný, bu cisimlerin yörüngelerini zaman içinde geriye doğru takip etti ve bunların 8,5 ± 0,5 milyon yıl önce, en az 150 km çapında bir cismin daha küçük bir asteroit ile çarpışması sonucu oluştuğunu hesapladı.:8,23 Veritas ve Undina, "geç miyosen yağmuruna" neden olan bu çarpışmanın en büyük parçaları olabileceği düşünülmektedir. Bu asteroit ailesi, 1086 Nata, 2428 Kamenyar ve 2934 Aristophanes dahil olmak üzere bilinen binden fazla üyeden oluşmaktadır.

Geç Miyosen Yağmuru

Nesvorný'nın tahminini doğrulayan Kenneth Farley ve arkadaşları deniz tabanı tortullarında, 8,2 milyon yıl önce başlayan ve sonraki 1,5 milyon yılda giderek azalan Dünya yüzeyine ulaşan kozmik toz miktarında dört kat artış olduğuna dair kanıtlar buldu. Bu, son 100 milyon yıldaki toz birikintilerin en fazla artış gösterdiği dönemdi.

Olası Veritas çarpışması, parçaların Dünya ile çarpışma rotasına fırlatılması için çok uzakta olurdu. Bununla birlikte, Güneş radyasyonu, ortaya çıkan tozun, okyanus tortusundaki toz kaydıyla tutarlı bir zaman aralığında Dünya yörüngesine doğru sürüklenmesine neden olurdu.

Bugün Veritas ailesi asteroitleri arasında devam eden çarpışmaların, her yıl Dünya'ya toplamın %15'ini oluşturan beş bin ton kozmik toz gönderdiği tahmin ediliyor.