| Keşif | |
|---|---|
| Keşfeden | C. H. F. Peters |
| Keşif yeri | Litchfield Göz. |
| Keşif tarihi | 7 Mayıs 1867 |
| Belirtmeler | |
| (92) Undina | |
| Telaffuz | /ʌnˈdaɪnə/ |
| Asteroit Kuşağı | |
| Sıfatlar | Undinian /ʌnˈdɪniən/ |
| Yörünge özellikleri | |
| Belirsizlik parametresi 0 | |
| Gözlem yayı | 145.11 yr (53001 d) |
| Günöte | 351.946 AU (52.650.400 Gm) |
| Günberi | 285.654 AU (42.733.200 Gm) |
| 318.800 AU (47.690.000 Gm) | |
| Dış merkezlik | 0.10397 |
| 5.69 yr (2079.1 d) | |
| 6.12456° | |
| 0° 10dk 23,347s / day | |
| Yörünge eğikliği | 9.92900° |
| 101.588° | |
| 239.494° | |
| Fiziksel özellikler | |
Ortalama çap | 126,42±3,4 km 124.44 ± 3.25 km |
| Kütle | (4.43 ± 0.25) × 1018 kg |
Ortalama yoğunluk | 4.39 ± 0.42 g/cm3 |
| 15.941 sa (664,2 gün) | |
| 0,2509±0,014 0.251 | |
| M | |
| 6.61 | |
| | |
92 Undina (Latince Undīnadan), büyük bir ana kuşak asteroididir. Asteroid, 7 Temmuz 1867'de Christian Peters tarafından Hamilton College Gözlemevi'nden keşfedilmiştir. Adını, Friedrich de la Motte Fouqué'nin popüler novellası Undinedeki aynı adlı kahramandan almıştır.
Bu küçük gezegen, Tholen M-tipi asteroitlerin yoğunlaştığı bilinen Güneş'ten yaklaşık 3 AU uzaklıkta yörüngede dönmektedir. Nitekim, 92 Undina 0,25 gibi olağandışı yüksek bir albedoya ve M tipi spektruma veya Bus taksonomisinde Xc tipine sahiptir. Ancak, 3 μm dalga boyunda emilim özellikleri gösterir, bu da genellikle yüzeyde hidratlanmış silikatların varlığını gösterir. 9 μm bölgesinde, genellikle düşük kalsiyum ve demir seviyelerine sahip bir ortopiroksen formuna atfedilen zayıf bir bant bulunmaktadır. 92 Undina'nın spektrumu, Esquel meteoriti'nden elde edilen tozlu malzemeye çok benzemekle birlikte, daha yüksek bir albedoya sahiptir.
2007 yılında Colorado Springs, Colorado'daki Palmer Divide Gözlemevi'nde yapılan gözlemler, 15,941 ± 0,002 saatlik bir periyot ve 0,20 ± 0,02 magnitude parlaklık aralığına sahip bir Işık eğrisi üretmiştir. Bu, 1979'da bildirilen 15,94 saatlik süre ile uyumludur. 2014 yılında ışık eğrisi bilgilerine dayalı olarak dönme ekseni ve şeklini modelleme girişimleri sonuçsuz kaldı, ancak "kutup enleminin ekliptik düzlemden çok uzak olmadığı ve dönmenin muhtemelen retrograd olduğu"nu gösterdi.