ATAKA

ATAKA
Атака
Genel başkanVolen Siderov
Kuruluş tarihi17 Nisan 2005
Merkez1 Vrabcha Caddesi, 1000 Sofya
Gazete(ler)ATAKA Gazetesi
İdeolojiMilliyetçilik
Sağ popülizm
Rusofili
Küreselleşme karşıtlığı
Avrupa şüpheciliği
İslamofobi
Türk karşıtlığı
Siyasi pozisyonAşırı sağ
Resmî renklerBeyaz, yeşil ve kırmızı (bulgaristan renkleri)
Ulusal Meclis
0 / 240
Avrupa Parlamentosu
0 / 17
İnternet sitesi
http://www.ataka.bg/

ATAKA (Bulgarca: АТАКА) Bulgaristan'daki milliyetçi bir partidir.

Partiyi siyasi yelpazede nereye yerleştireceğine dair farklı görüşler var: çoğu bilgin göre aşırı sağ, diğer aşırı sollara göre veya sol ve sağ kanat bir sentezi. Partinin önderliği, partilerinin “ne sağ ne de sağ değil, Bulgar” olduğunu iddia ediyor. Partinin aşırı milliyetçi ve ırkçı, özellikle antisemitik ve Roman karşıtı, Müslüman karşıtı ve Türk karşıtı olduğu düşünülüyor. Parti, Bulgaristan'ın NATO üyeliğine karşı çıkıyor ve üyeler uluslararası Ortodoks ve küreselleşme karşıtı kongreleri ziyaret ederken ve parti Bulgar Ortodoksları ile yakından bağlıyken, Avrupa Birliği'ne üyelik için 'çifte standart' dediği şeyin gözden geçirilmesini gerektiriyor Kilisesi. Özelleştirilmiş şirketlerin yeniden ulusallaştırılmasını savunmakta ve eğitim, sağlık ve refah harcamalarına öncelik vermeyi amaçlamaktadır.

5 Temmuz 2009 seçimlerinde %9.36 oy alarak meclisteki sandalye sayısını korudu. Parti üyeleri, ülkede yaşayan Türklere karşı düşmanlığıyla bilinmektedir. ATAKA partisine göre, Osmanlı İmparatorluğu döneminde Bulgarlara soykırım uygulandı. 20 Mayıs 2011 tarihinde Başkan Volen Siderov'un liderliğinde, bazı ATAKA partisi üyelerince gerçekleştirilen Sofya Banyabaşı Camisi baskınında cemaate saldırmasının ardından büyük tepkiler alan parti de bölünmeler yaşandı. Olaylar sonrası parti içinde bazı parti üyelerince tutarsız olarak nitelendirilen Volen Siderov'a karşı cephe alınmaya başlandı. Parti içi anlaşmazlıklar sonrasındaki üç ay içerisinde ATAKA'nın parlamento grubundan 11 milletvekili istifa etti.

Seçim sonuçları

Cumhurbaşkanlığı

Seçim Aday 1. Tur 2. Tur Sonuç
Oy % Oy %
2006 Volen Siderov 597,175 21.49% (#2) 649,387 24.05% (#2) Kaybetti
2011 Volen Siderov 122,466 3.64% (#4) Kaybetti
2016 Krasimir Karakaçanov (OP) 573,016 14.97% (#3) Kaybetti
2021 Volen Siderov 14,790 0.55% (#7) Kaybetti

Parlamento

Ulusal Meclis
Seçim Oy % Sandalye +/– Hükûmet
2005 296,848 8.14% (#4)
21 / 240
 artış 21 Muhalefet
2009 395,707 9.36% (#4)
21 / 240
 Sabit Muhalefet
2013 258,481 7.30% (#4)
23 / 240
 artış 2 Muhalefet
2014 148,262 4.52% (#7)
11 / 240
 azalış 12 Muhalefet
2017 318,513 9.07 (#3)
7 / 240
 azalış 4 Koalisyon (2017–2019)
Muhalefet (2019–2021)
Nisan 2021 15,659 0.48 (#13)
0 / 240
 azalış 7 Parlamento Dışı
Temmuz 2021 12,585 0.45 (#10)
0 / 240
 Sabit 0 Parlamento Dışı
Kasım 2021 12,153 0.46 (#11)
0 / 240
 Sabit 0 Parlamento Dışı
2022 7,593 0.29 (#13)
0 / 240
 Sabit 0 Parlamento Dışı
2023 10,505 0.40 (#9)
0 / 240
 Sabit 0 Parlamento Dışı
Haziran 2024 Katılmadı
0 / 240
 Sabit 0 Parlamento Dışı
Ekim 2024 3,965 0.16 (#17)
0 / 240
 Sabit 0 Parlamento Dışı
  1. ↑ Birleşik Vatanseverler koalisyonu parçası olarak yarıştı.
  2. ↑ Tarafsız Bulgaristan koalisyonu parçası olarak yarıştı.

Avrupa Parlamentosu

Avrupa Parlamentosu
Seçim Oy % Sandalye +/–
2007 275,237 14.20% (#4)
3 / 18
 artış 3
2009 308,052 11.96% (#4)
2 / 17
 azalış 2
2014 66,210 2.96% (#8)
0 / 17
 azalış 2
2019 20,906 1.04 (#9)
0 / 17
 Sabit 0

Kaynakça

  1. 1 2 3 Nordsieck, Wolfram (2017). "Bulgaria". Parties and Elections in Europe. 2 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ekim 2019.
  2. 1 2 3 4 5 6 Katsikas, Stefanos (2011). "Negotiating Diplomacy in the New Europe: Foreign Policy in Post-Communist Bulgaria". I.B. Tauris. s. 64.
  3. 1 2 3 4 5 Hopkins, James L. (2009). "The Evolution of Nationalism Within the Bulgarian Orthodox Church". World Christianity in Local Context: Essays in Memory of David A. Kerr. Cilt 1. Continuum. s. 149.
  4. 1 2 Bideleux, Robert; Jeffries, Ian (2007). "The Balkans: A Post-Communist History". Routledge. s. 120.
  5. 1 2 3 4 5 Magone, José M. (2011). "Comparative European Politics: An Introduction". Routledge. s. 386.
  6. ↑ Smilova, Ruzha; Smilov, Daniel; Ganev, Georgi (2012). Democracy and the Media in Bulgaria: Who Represents the People?. Understanding Media Policies: A European Perspective. Palgrave Macmillan. ss. 48-49.
  7. ↑ Rusofili: Volen, we are with you!. Ataka. 2014.
  8. ↑ "Left Wing, Right Wing, Everything: Xenophobia, Neo-totalitarianism and Populist Politics in Contemporary Bulgaria". Offnews. 2 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2013.
  9. 1 2 3 Meznik, Michael; Thieme, Tom (2012). "Against all Expectations: Right-Wing Extremism in Romania and Bulgaria". The Extreme Right in Europe: Current Trends and Perspectives. Vandenhoeck & Ruprecht. ss. 205-207.
  10. 1 2 3 4 Rensmann, Lars (2011). ""Against Globalism": Counter-Cosmopolitan Discontent and Antisemitism in Mobalizations of European Extreme Right Parties". Politics and Resentment: Antisemitism and Counter-Cosmopolitanism in the European Union. Brill. s. 133.
  11. ↑ Mateev, Yordan (14 Mayıs 2007). "Кой е ляв и кой десен в България?" [Who is right and who is left in Bulgaria?]. Capital. 20 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ekim 2019.
  12. ↑ Ghodsee, Kristen. "Left Wing, Right Wing, Everything: Xenophobia, Neo-totalitarianism and Populist Politics in Contemporary Bulgaria". Academia.edu. 10 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2013.
  13. ↑ Engström, Jenny (2009). "Democratisation and the Prevention of Violent Conflict: Lessons Learned from Bulgaria and Macedonia". Ashgate. s. 159.
    Bugajski, Janusz (2011). "Bulgaria: Progress and Development". Central and East European Politics: From Communism to Democracy (Second bas.). Rowman & Littlefield. s. 262.
  14. 1 2 3 Ghodsee, Kristen (2009). Muslim Lives in Eastern Europe: Gender, Ethnicity, and the Transformation of Islam in Postsocialist Bulgaria. Princeton University Press. s. 111. ISBN 1400831350.