Abelsonit

Abelsonit
Green River Oluşumu, Uintah County, Utah, ABD'den Abelsonit
Genel
KategoriOrganik mineraller
Formül
(tekrarlayan birim)
C31H32N4Ni
IMA sembolüAbl
Strunz sınıflandırması10.CA.20
Dana sınıflandırması50.4.9.1
Kristal sistemiTriklinik
Kristal ikizlenmeP1 (No. 2)
Kristal yapıa = 8,508, b = 11,185 Å
c = 7,299 [Å], α = 90,85°
β = 114,1°, γ = 79,99°
Z = 1
Kimyasal Özellikler
RenkPembe-mor, koyu grimsi mor, soluk morumsu kırmızı, kırmızımsı kahverengi
Dilinim{111}'de muhtemel
KırıkKırılgan
Mohs sertliği2–3
LusterAdamantin, yarı metalik
Çizgi rengiPembe
SaydamlıkYarı saydam
Bağıl yoğunluk1,45
Optik özelliklerİki eksenli
Ultraviyole FloresansFloresans değil
Absorpsiyon spektroskopisiKoyu kırmızımsı kahverengi ila kırmızımsı siyah
Kaynakça

Abelsonit, kimyasal formülü C
31
H
32
N
4
Ni
olan bir nikel porfirin mineralidir. 1969 yılında ABD'nin Utah eyaletinde keşfedilmiş ve 1975 yılında tanımlanmıştır. Bu mineral, jeokimyacı Philip H. Abelson'un adını almıştır. Bilinen tek kristal jeoporfirin türüdür.

Tanımlama

Abelsonit yarı saydam ve pembe-mor, koyu grimsi mor, soluk morumsu kırmızı veya kırmızımsı kahverengi renktedir. Mineral, ince çıta veya plakalar veya 1 cm (0,39 in)'ye kadar küçük agregalar halinde bulunur. Mineral benzen ve aseton içinde çözünür, su, seyreltik hidroklorik asit ve seyreltik nitrik asit içinde çözünmez.

Oluşumu ve şekillenmesi

Bu mineral, sadece Green River Oluşumunun Parachute Creek Üyesinden bilinmektedir. Keşfedilmesinden bu yana Utah'daki Uinta Havzasında ve 1985'ten beri Colorado'daki Piceance Havzasında bilinmektedir. Abelsonit, albit, analkim, dolomit, mika, ortoklaz, pirit ve kuvars ile birlikte bulunur.

Abelsonit, petrol şistinin çatlaklarında, boşluklarında ve tabakalanma düzlemlerinde oluşan ikincil bir mineraldir. Mineral muhtemelen, uygun bir jeolojik ortama sulu çözelti olarak taşınan klorofil, büyük olasılıkla klorofil a'nın diyajenezinden oluşmuştur. Alternatif kaynaklar, metan üretimi için kritik öneme sahip Kofaktör F430'da yakın bileşiklerin kullanıldığı Metanojen Arkea'dır.

2003 yılında, abelsonit ilk kez tamamen sentezlendi.

Yapı

Abelsonit'in yapısı

1989 yılında, abelsonit kristal yapıya sahip bilinen tek jeoporfirin idi. Çoğu jeoporfirin, geniş bir karbon sayısı aralığını kapsayan bir dizi homolog olarak bulunur. Abelsoniti oluşturan porfirin yaygındır, ancak genellikle diğer porfirinlerden izole olarak bulunmaz.

Bu mineral, porfirin halkasının merkezinde nikel bulunan bir deoksifolloeritroetoporfirindir (DPEP). Mineralin çoğu, az miktarda C30 norizomer içeren bir C31 porfirininden oluşur. Mineral, triklinik kristal sisteminde kristalleşir.

Tarihçe

Bu mineral ilk olarak 1969 yılında Utah'ın Uintah County bölgesinde Western Oil Shale Corporation tarafından alınan bir karot numunesinde tespit edilmiştir. 1975 yılında Geological Society of America Abstracts with Programs dergisinde tanımlanmıştır. Mineral, Science dergisinin uzun süreli editörü Philip H. Abelson'un (1913–2004) organik jeokimya alanındaki çalışmaları nedeniyle onun adını almıştır.

Tip örnekleri, Londra Doğa Tarihi Müzesi ve Washington, DC'deki Ulusal Doğa Tarihi Müzesi'nde bulunmaktadır.

Ayrıca bakınız

Notlar

  1. ↑ So far as the authors were aware

Kaynakça

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Anthony, John W.; Bideaux, Richard A.; Bladh, Kenneth W.; Nichols, Monte C. ((Ed.)). "Abelsonite" (PDF). Handbook of Mineralogy. Chantilly, VA: Mineralogical Society of America. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 22 Eylül 2025.
  2. ↑ Warr, L.N. (2021). "IMA–CNMNC approved mineral symbols". Mineralogical Magazine. 85 (3). ss. 291-320. Bibcode:2021MinM...85..291W. doi:10.1180/mgm.2021.43 Özgürce erişilebilir.
  3. ↑ Hummer et al. 2017, ss. 1129-1132.
  4. 1 2 "Abelsonite". Webmineral. 3 Eylül 2000 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ocak 2013.
  5. 1 2 "Abelsonite". Mindat.org.
  6. ↑ Milton et al. 1978, s. 932.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 Mason, Trudell & Branthaver 1989, s. 585.
  8. ↑ Mason, Trudell & Branthaver 1989, s. 594.
  9. ↑ Zhang & Lash 2003, s. 7253.
  10. ↑ Mason, Trudell & Branthaver 1989, s. 593.
  11. ↑ Storm et al. 1984, s. 1075.
  12. ↑ Milton et al. 1978, ss. 930–931.
  13. ↑ Fleischer, Michael (May–June 1976). "New Mineral Names" (PDF). American Mineralogist. 61 (5–6). s. 502. 7 Ekim 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF)22 Eylül 2025.
  14. ↑ Milton et al. 1978, s. 931.
Bibliyografya

Dış bağlantılar