

Abrek (Adigece: Абрэдж, Хьаджырэт; Çeçence: Обарг; Avarca: гІабурикІ; Osetçe: абырæг; Karaçay-Balkarca: abirek, Nogayca: äbrek, Azerice: qaçaq; Rusça: Абрек, Abrek), Rus hükûmetine karşı savaşan bir Kafkasyalı sosyal kabadayı için kullanılan bir terimidir. Abrekler, bir amaç için savaşmak ve ibadet için aileleri ve arkadaşları da dahil olmak üzere tüm maddi yaşamlarını terk eden düzensiz askerlerdi. Terim daha çok Rus sömürgeciliğine karşı mücadele eden insanlar tarafından kullanılıyordu. Bazı abrekler zenginlerden çalıp fakirlere dağıtırken diğerleri Kafkas köylerini yabancı saldırılardan korurdu. Abreklerin çoğu Sufi Müslümanlardı.
Abrek kelimesinin kökeni Eski Kafkasya Türkçesinde آبر بك (abırbek) — "vicdanlı, utançlı bey" sözcüğündendir.
Genellikle bir Kafkasyalı keder, utanç veya kızgınlık nedeniyle intikam yemini ederek abrek olurdu. Ardından bu abrek, toplumu terk ederdi. O andan itibaren artık onun için kanunlar geçersiz olur, kendi canının bile değeri kalmaz. Bu nedenle, bir abrek ile görüşme tehlikeli kabul edilirdi. Ek olarak, Abrekler neredeyse hiçbir zaman teslim olmaz, ölümüne savaşmayı veya intihar etmeyi tercih ederlerdi.