Aglaonike

Aglaonike
Ἀγλαονίκη
DoğumBilinmiyor
Thessaly
ÖlümBilinmiyor
Diğer ad(lar)ıAgloanice, Tesalyalı Aganice
UğraşAstronom
DönemMÖ 2. veya 1. yüzyıl
Ebeveyn(ler)Tesalyalı Hegetor (veya Hegemon)

Aglaonike, Agloanice veya Tesalyalı Aganice (Grekçe: Ἀγλαονίκη, Aglaoníkē), MÖ 2. veya 1. yüzyılda yaşamış bir Yunan astronomdur. Plutarkhos'un yazmalarında ve Rodoslu Apollonius'un çalışmalarında, kadın bir astronom ve Tesalyalı Hegetor'un (veya Hegemon) kızı olarak geçmektedir. Ay'ın gökyüzünden kaybolmasını sağlayabildiği için bir büyücü olarak görülmekteydi-ki bu Ay tutulmalarının gerçekleşme zamanı ve yerini tahmin edebildiği şeklinde yorumlanabilir.

Bir Yunan atasözü, Aglaonike'nin söz konusu olan iddialarına "Evet, Ay Aglaonike'ye itaat eder" şeklinde atıfta bulunmaktadır. Anlaşıldığı kadarıyla büyücü olarak görülen birtakım kadın astronomlar, Aglaonike'yle ilişkilendirilmiştir. "Tesalyalı cadılar" olarak bilinen bu kadınlar, MÖ 3. yüzyıldan, 1. yüzyıla kadar aktiflerdi.

Platon'un diyaloglarından Gorgias'ta, Sokrates, "Lanetlenme pahasına, semadan Ay'ı indirdiği söylenen Tesalyalı bir büyücü kadından" bahsetmektedir.

Plutarkhos, Aglaonike'nin "dolunayın tutulmasının söz konusu olduğu döngülere derinlemesine hakim olduğunu ve Ay'ın Dünya'nın gölgesi tarafından ele geçirileceği zamanı önceden bildiği için kadınları etkileyerek, onları Ay'ı aşağıya indirdiğine inandırdığını" yazmaktadır.

Venüs'teki kraterlerden birine, Aglaonike'nin adı verilmiştir. "Aglaonike" adıyla, bir Jean Cocteau filmi olan Orfe'de, Eurydice'in bir arkadaşı ve Kadınlar Ligi'nin lideridir. Aglaonike, Miras Katı'ndaki 999 isimden biri olarak, Judy Chicago'nun Akşam Yemeği Partisi adındaki enstalasyonunda yer almaktadır.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. ↑ Peter Bicknell: "The witch Aglaonice and dark lunar eclipses in the second and first centuries BC." In: Journal of the British Astronomical Association, Bd. 93, Nr. 4, S. 160–163, Bibcode: 1983JBAA...93..160B
  2. ↑ Coniugalia praecepta 48 = 145c 14 Temmuz 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., De defectu oraculorum 13 = 417a 14 Temmuz 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  3. ↑ Scholion to Argonautica 4.59
  4. ↑ Ogilvie, Marilyn Bailey (1986). Women in Science. The MIT Press. ISBN 0-262-15031-X.
  5. ↑ Schmitz, Leonhard (1867), "Aganice", Smith, William (Ed.), Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, 1, Boston, s. 59, 16 Haziran 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi24 Şubat 2015
  6. 1 2 3 Howard, Sethanne (2008). Hidden Giants, 2nd Edition. Lulu.com. s. 31. ISBN 9781435716520.
  7. ↑ "Gorgias". 14 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2015.
  8. ↑ "Plutarch, Conjugalia Praecepta". 14 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2015.
  9. ↑ "Aglaonice". Elizabeth A. Sackler Center for Feminist Art: The Dinner Party: Heritage Floor: Aglaonice. Brooklyn Museum. 2007. 19 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Aralık 2011.